Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: de beste TV-serie ooit gemaakt. LEES MEER" /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: de beste TV-serie ooit gemaakt. LEES MEER" />
Asset 14

The Singing Detective

Ik hou van antihelden. Van Tony Soprano die als spijkerharde maffiabaas wekelijks zat te huilen op de bank van zijn psychiater, en van de homoseksuele begrafenisondernemer David Fisher in Six Feet Under.

De protagonist in een film -of televisieserie moet vaak een paar niet-heroïsche karaktertrekken bezitten, anders is hij of zij niet geloofwaardig. Bovendien biedt het een diepere psychologische laag die het verhaal extra dimensie geeft. Toch vinden we het prettig als de zwakheid niet altijd aan de oppervlakte is, want wie wil kijken naar een schlemiel, een gek of een engerd?

De hoofdfiguur in de BBC-serie The Singing Detective (1986) is alledrie. Philip Marlow, gespeeld door Michael Gambon (nu bekend van zijn rol als Dumbledore in de Harry Potter-films) schreeuwt, huilt, hallucineert en is fysiek afstotelijk. Hij is cynisch en labiel. Toch is Marlow één van de meest imponerende personages ooit verzonnen, en staat The Singing Detective op alle lijstjes van beste televisieprogramma’s ooit gemaakt (de zes afleveringen werden geschreven door Dennis Potter).

Philip Marlow is schrijver. Hij lijdt aan een zeer zware vorm van psoriasis die niet alleen zijn huid gruwelijk aantast maar ook zijn gewrichten; hulpeloos ligt hij in een ziekenhuisbed, zijn hele lichaam overdekt met ontstekingen. Omdat hij alle pijnstillers weigert, begint hij ook te hallucineren. In de eerste aflevering wordt zijn totale afhankelijkheid geïllustreerd; Marlow wordt gekleineerd door autoritaire artsen en verpleegsters in het ouderwetse ziekenhuis: “Why is it when you lose your health the entire medical profession takes it as axiomatic you also lost your mind!” schreeuwt hij.

In wat waarschijnlijk de meest memorabele scene is, ligt Marlow bijna naakt op het bed en vergaat hij van de pijn, wanneer een groepje medici zich rond zijn bed verdringt om zonder enige notitie van hem te nemen de diagnose te bespreken. Het is allemaal zeer pijnlijk en wrang, tot de artsen totaal onverwacht in koor een gospel-lied beginnen te playbacken, terwijl de ziekenzaal verandert in een nachtclub en de verpleegsters de cancan dansen.

Marlow raakt steeds verder verstrikt in zijn hallucinaties. Ooit schreef hij een derderangs thriller genaamd The Singing Detective, en tijdens het ziekenhuisverblijf vindt hij zichzelf opeens terug in het plot van zijn eigen boek. De held van dat verhaal heet Phil Marlow en is zowel zanger als detective. In tegenstelling tot de sarcastische en zeer Britse Philip spreekt hij in Amerikaanse oneliners: “Am I right, or am I right? I can sing the singing. I can think the thinking. But you're not going to catch me feeling the feeling. No, sir.” Rond zijn figuur ontwikkelt zich een onduidelijke intrige met nazi’s en Russische vrouwen die zowel spion als prostituee zijn.

Uiteindelijk komen in The Singing Detective drie verhalen bij elkaar: de schrijver in het ziekenhuis, de film noir die zich afspeelt in een duister Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog, en de harde jeugd van de schrijver op het Engelse platteland.

Verwarrend is dat veel acteurs dubbelrollen spelen; de moeder van de jonge Marlow is bijvoorbeeld ook een van de prostituees in het film noir-plot. Twee mysterieuze mannen uit het detective-verhaal verschijnen op een gegeven moment in de ziekenhuiszaal, in een poging aan Marlow opheldering te vragen over hun rol in het plot. Maar net als in een echte detective blijft alles onduidelijk tot de laatste scene. De drie verhaallijnen lopen soms in elkaar over en staan dan weer geheel los: The Singing Detective is een fascinerende kijkervaring die je volledig meesleept.

De musical-intermezzo’s komen regelmatig terug; voornamelijk in de vorm van bekende Amerikaanse liedjes uit de jaren veertig, zoals We’ll Meet Again en Lili Marlene. Dit geeft The Singing Detective een geheel eigen, postmoderne sfeer, die zeker voor een tv-serie in de de jaren tachtig zeer vernieuwend was.

In 2003 werd The Singing Detective verfilmd, met Robert Downey Jr. in de rol van Philip Marlow, maar omdat ik me niet kon voorstellen dat een cleane Amerikaanse remake leuker kon zijn dan het origineel, en welke acteur dan ook het beter zou doen dan de fenomenale Michael Gambon, heb ik de film niet gezien. Kortom: koop de dvd met de 1986-versie en laat je overdonderen door de meest fascinerende antiheld van allemaal: The Singing Detective.

Mail

Sanne Rispens

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer