Asset 14

Praat met een Jehova's getuige

Tip: Praat met een Jehova's getuige

In de bus van Kingston naar Montego Bay komt er een oudere vrouw naast me zitten. Ze lacht vriendelijk naar me, stelt zich voor als Shelley-Ann en vraagt waar ik vandaan kom. Zelf is ze ook een traveller. Ze woont inmiddels in Canada, maar haar tienerjaren bracht ze in Londen door en ze is hier op Jamaica geboren. Het is niet altijd makkelijk geweest. In het Londen van de jaren vijftig en zestig was het racisme hevig. ‘En in Canada?’ vraag ik. Dat staat toch bekend als een tolerant land? In Canada is het racisme minder uitgesproken, maar het is er wel. ‘Wat me het meest heeft geholpen is toen ik de waarheid vond. Ik ben een Jehova’s getuige.’ Het komt er tussen neus en lippen door uit.

Great. De komende vier uur zit ik vast aan een Jehova’s getuige. Onmiddellijk begin ik manieren te bedenken om me uit de conversatie te verwijderen. Ik schuif nog net geen stukje bij de vrouw vandaan. Shelley-Ann kletst vrolijk verder terwijl ik in gedachten voor me zie hoe er geschaterlacht gaat worden wanneer ik dit naderhand aan vrienden en familie vertel. Jehova’s zijn toch wel een beetje de nachtmerrie van de gemiddelde Nederlander. Uiteindelijk komt dan toch dé vraag: ’Geloof jij?’ Instant paniek. Aan dit gesprek ga ik niet kunnen ontsnappen. Hoe geef ik duidelijk aan niet bekeerd te willen worden zonder Shelley-Ann te kwetsen? Eigenlijk mag ik haar wel; zo opdringerig is ze niet.

Ik besluit er het beste van te maken en de situatie te gebruiken om meer over Jehova’s getuiges te leren en mijn interview skills te oefenen. Want hoe kom je erbij Jehova’s getuige te worden? ‘Ik heb lang gezocht en meerdere religies geprobeerd. Pas op mijn 61e heb ik deze weg gevonden. Ik ben nu 74.’ En hoe zit het met dat idee dat er niet voor iedereen ruimte is in de hemel? Een ernstige blik. ‘Het is beter als je zelf de Bijbel leest. Ik kan niet alle vragen voor je beantwoorden. Je moet direct naar de bron gaan.’ Hier blijven mijn journalistieke kwaliteiten wat achter, want in plaats van de druk wat op te voeren en kritisch door te vragen, laat ik het gaan. Shelley-Ann vertelt enthousiast hoe God beloofd heeft om van de aarde een paradijs voor iedereen te maken. Haar lichtblauwe ogen – is ze slechtziend? – lichten op wanneer ze over Jehova spreekt. Een paradijs voor iedereen, is dat niet wonderful? Ja, dat zou mooi zijn, beaam ik. Ze vertelt hoe ze ‘s ochtends wakker wordt, naar buiten kijkt en Gods creatie haar vult met joy. Ik knik begrijpend en zeg dat ik nu even die creatie uit het raam ga bekijken. Ik heb nog weinig van de prachtige natuur gezien. Dat snapt ze. ‘Nature is beautiful. But you know what’s more beautiful? People. Nature cannot talk to you.’ Een knipoog.

De rest van de weg kijk ik uit het raam naar palmbomen en bananenplanten. Vlak voor het uitstappen drukt ze toch nog een folder in mijn handen. ‘Dit is de website, voor de rest van je vragen.’ De website ga ik niet bekijken, maar ik kan het iedereen aanraden om in plaats van een ongemakkelijk gesprek af te kappen eens vragen te stellen. Zo heb je zelf de regie, maar geef je iemand anders toch de kans je te verrassen. En wat is het mooi als iemand dat doet.

 

Mail

Rosanna Baas leerde Estisch, jongleren en contrabas spelen en kijkt uit naar de dag dat ze hier daadwerkelijk iets aan heeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel