Asset 14

Praat met een Jehova's getuige

Tip: Praat met een Jehova's getuige

In de bus van Kingston naar Montego Bay komt er een oudere vrouw naast me zitten. Ze lacht vriendelijk naar me, stelt zich voor als Shelley-Ann en vraagt waar ik vandaan kom. Zelf is ze ook een traveller. Ze woont inmiddels in Canada, maar haar tienerjaren bracht ze in Londen door en ze is hier op Jamaica geboren. Het is niet altijd makkelijk geweest. In het Londen van de jaren vijftig en zestig was het racisme hevig. ‘En in Canada?’ vraag ik. Dat staat toch bekend als een tolerant land? In Canada is het racisme minder uitgesproken, maar het is er wel. ‘Wat me het meest heeft geholpen is toen ik de waarheid vond. Ik ben een Jehova’s getuige.’ Het komt er tussen neus en lippen door uit.

Great. De komende vier uur zit ik vast aan een Jehova’s getuige. Onmiddellijk begin ik manieren te bedenken om me uit de conversatie te verwijderen. Ik schuif nog net geen stukje bij de vrouw vandaan. Shelley-Ann kletst vrolijk verder terwijl ik in gedachten voor me zie hoe er geschaterlacht gaat worden wanneer ik dit naderhand aan vrienden en familie vertel. Jehova’s zijn toch wel een beetje de nachtmerrie van de gemiddelde Nederlander. Uiteindelijk komt dan toch dé vraag: ’Geloof jij?’ Instant paniek. Aan dit gesprek ga ik niet kunnen ontsnappen. Hoe geef ik duidelijk aan niet bekeerd te willen worden zonder Shelley-Ann te kwetsen? Eigenlijk mag ik haar wel; zo opdringerig is ze niet.

Ik besluit er het beste van te maken en de situatie te gebruiken om meer over Jehova’s getuiges te leren en mijn interview skills te oefenen. Want hoe kom je erbij Jehova’s getuige te worden? ‘Ik heb lang gezocht en meerdere religies geprobeerd. Pas op mijn 61e heb ik deze weg gevonden. Ik ben nu 74.’ En hoe zit het met dat idee dat er niet voor iedereen ruimte is in de hemel? Een ernstige blik. ‘Het is beter als je zelf de Bijbel leest. Ik kan niet alle vragen voor je beantwoorden. Je moet direct naar de bron gaan.’ Hier blijven mijn journalistieke kwaliteiten wat achter, want in plaats van de druk wat op te voeren en kritisch door te vragen, laat ik het gaan. Shelley-Ann vertelt enthousiast hoe God beloofd heeft om van de aarde een paradijs voor iedereen te maken. Haar lichtblauwe ogen – is ze slechtziend? – lichten op wanneer ze over Jehova spreekt. Een paradijs voor iedereen, is dat niet wonderful? Ja, dat zou mooi zijn, beaam ik. Ze vertelt hoe ze ‘s ochtends wakker wordt, naar buiten kijkt en Gods creatie haar vult met joy. Ik knik begrijpend en zeg dat ik nu even die creatie uit het raam ga bekijken. Ik heb nog weinig van de prachtige natuur gezien. Dat snapt ze. ‘Nature is beautiful. But you know what’s more beautiful? People. Nature cannot talk to you.’ Een knipoog.

De rest van de weg kijk ik uit het raam naar palmbomen en bananenplanten. Vlak voor het uitstappen drukt ze toch nog een folder in mijn handen. ‘Dit is de website, voor de rest van je vragen.’ De website ga ik niet bekijken, maar ik kan het iedereen aanraden om in plaats van een ongemakkelijk gesprek af te kappen eens vragen te stellen. Zo heb je zelf de regie, maar geef je iemand anders toch de kans je te verrassen. En wat is het mooi als iemand dat doet.

 

Mail

Rosanna Baas leerde Estisch, jongleren en contrabas spelen en kijkt uit naar de dag dat ze hier daadwerkelijk iets aan heeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer