Na per ongeluk twee seizoenen Desperate Housewives, zes seizoenen The L word en vier seizoenen Dexter te hebben gekeken, had ik eigenlijk besloten dat Showtime niet veel soeps te bieden heeft. Wat Showtime ons voorschotelt is, in de woorden van mijn vader -en die zegt hij vaak- "best aardig", maar meer ook niet. Maar toen was daar Nurse Jackie en was ik verkocht.
Jackie Peyton (vertolkt door Edie Falco, a.k.a. Carmella Soprano) is een sympathieke, hard werkende, pillen slikkende verpleegster die alles bij elkaar liegt. Ze heeft een man, twee kinderen en een buitenechtelijke relatie die zich aanvankelijk overzichtelijk beperkt tot werktijden. Haar minnaar Eddie, de farmaceut van de eerste hulp, is tevens haar grootleverancier in Percocet, Vicodin, Xanax en wat er meer aan pijnstillende en stress- verlichtende middelen onder de zon is. Deze worden door Jackie behendig naar binnen gesnoven op het toilet, verwerkt in haar koffie of simpelweg als er even niemand kijkt naar binnen geworpen.
Zo komt onze Jackie de dag door. En die dag is niet mals zul je begrijpen, nog afgezien van de niet aflatende stroom zieltogende mensen die met gezwinde spoed de eerste hulp worden binnengereden en de arrogante en onnozele dokter Cooper, die wanneer mensen hem terechtwijzen, een vorm van Gilles de la Tourettes ontwikkelt en obsessief compulsief een borst van diegene vastgrijpt om hem vervolgens niet meer los te laten. Jackie maakt lange dagen. De lengte van de werkdagen wordt in Nurse Jackie gesuggereerd zoals in alle ziekenhuisseries: ze staat bij het krieken van de dag op en gaat altijd in het donker naar huis, dan moet het wel laat zijn, of in ieder geval na zessen. Thuisgekomen wachten Jackie haar begripvolle echtgenoot en bloedjes van kinderen. Maar ook thuis is het niet pluis: Jackies oudste dochter, Gracie, blijkt te lijden aan diepe angsten, die ertoe leiden dat ze haar zakgeld opspaart voor een brandmelder, nachten lang naar documentaires over epidimie-uitbraken kijkt en algeheel opstandig gedrag vertoont.
Een lichtpunt in Jackies dag is haar vriendin, de Britse dokter O'Hara, die onverklaard stinkend rijk is, in een hotel woont en altijd op pumps haar werk verricht. Een greep uit de rest van de cast: de quasi-strenge afdelingschef Gloria Akalitis, een vrouw met het hoofd van een Boxer en een goed hart; Thor, verpleger en tevens homofiele diabeet die qua bouw zijn naam recht aan doet en verslaafd is aan taart; en de even schattige als geschifte stagiaire Zoey, die naar eigen zeggen blind is voor homosexualiteit en gehuld gaat in licht roze 'scrubs' met pandaprint.
Vooralsnog zijn er slechts twee seizoenen Nurse Jackie. Het derde seizoen staat gepland voor 2011. Dat geeft iederen ruimschoots de tijd verslaafd te raken en te smachten naar seizoen drie. Er is maar één minpuntje aan Nurse Jackie: de afleveringen duren maar een krappe dertig minuten. Dat betekent dat een seizoen maar zes uur duurt. Dat is zeker zes uur minder dan de gemiddelde dienst van Jackie.
Merel Kamp (1983) is altijd op zoek naar het concrete maar raakt daarbij permanent verdwaald in het abstracte. Van wijsbegeerte naar de kunstacademie dan weer naar wijsbegeerte, terug naar de kunstacademie, en opnieuw naar wijsbegeerte. Het allerliefst hanteert zij eigenlijk een schroefboormachine.
