Asset 14

Niet de bedoeling

Tip: Niet de bedoeling

In het onderzoeksteam waar ik stageloop werken ook een aantal ‘internationals’. Aan de Nederlandse collega’s natuurlijk de taak om deze buitenlandse studenten zoveel mogelijk kennis te laten maken met de Nederlandse taal en cultuur. We hebben inmiddels de meeste internetgekkies (‘Vijf euro? Op je muil!’) wel gehad, de stroopwafels en haringen zijn gegeten, en na acht uur non-stop zuipen vergeten ze nooit meer wat ‘de vrijmibo’ en ‘gezelligheid’ is. Kortom, het laaghangende fruit hebben we geplukt.

Nu let ik dus extra goed op of ik in het dagelijks leven nog andere dingen tegenkom die me als typisch Hollands voorkomen. Het is best interessant om je eigen cultuur door de ogen van een ander te bekijken; zo viel me een tijdje terug op dat Nederlandse vrouwen elkaar bij het afscheid altijd ergens succes mee wensen. Dat het niet zoveel uitmaakt waarmee, bleek wel uit het hakkelende ‘ja bedankt, en jij ook succes… eh, met je leven.’

Dat is een tamelijk onschuldige gewoonte, maar er zijn natuurlijk ook minder leuke tradities. Het haastig wegwerken van een platgedrukt bolletje met kaas en – als er überhaupt al van het bureau wordt weggelopen voor de lunch – de secónde dat de laatste hap is genomen al kauwend weer opstaan van de eettafel, is één zo’n voorbeeld. De verschijningsvorm van een zekere groep volgelingen van een niet nader te noemen goedheiligman komt ook vroeg of laat wel ter sprake.

Nu zaten mijn collega’s en ik laatst in de zithoek die zich 10 meter van het koffiezetapparaat van onze verdieping bevindt. Het is een leuk hoekje met dure meubels, waar ik in de vier maanden dat ik er kom nog nooit iemand anders heb zien zitten. Helaas zouden we er spoedig achter komen waaróm deze meubels daar slechts voor de sier staan. Een wat oudere vrouw kwam van de wenteltrap die uitkomt op het zithoekje naar beneden. De oplettende lezer zal wel ongeveer kunnen raden wat er gezegd werd:
‘Deze bank is bedoeld voor medewerkers van [een andere afdeling van het UMC]. Heel gezellig dat jullie hier zitten, maar dat is niet de bedoeling.

Niet de bedoeling. Verbodener kunnen we het niet maken, wel Hollandser. In plaats van gewoon te zeggen dat het niet mag – te autoritair voor ons horizontale landje – leggen we de schuld liever bij het ding zelf. Alsof het zielig is voor het zithoekje zelf dat die onbetaalde stagiairs daar na een dag hard werken zomaar gebruik van durven te maken. Tegelijkertijd zijn we te kleinzerig om gewoon te denken: ‘laat maar zitten’. Regels zijn immers regels.

Onze internationale collega’s begrepen er niets van; wat hadden we verkeerd gedaan? Ik kijk ze veelbetekenend aan en leg uit: ‘It’s not the bedoeling. If you want to forbid something without good reason, just say that it’s not the bedoeling. It’s the Dutch version of “don’t walk on the grass”.’

Misschien mogen we onze eigen cultuur wel eens wat vaker door de ogen van een ander bekijken. Door de verbazing van mijn collega’s bedacht ik me dat wat burgerlijke ongehoorzaamheid misschien geen kwaad kan. Dat we toch ook wel kunnen gaan zitten waar we willen en dan een keer een glas wijn kunnen inschenken bij de lunch. En dan kan ‘de bedoeling’ eindelijk de prullenbak in.

Mail

Jimmy Mulder studeert kunstmatige intelligentie, loopt stage als neurowetenschapper en schrijft om zijn hoofd leeg te maken. Hij houdt van bierviltjesberekeningen, dialectiek en Bojack Horseman.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer