Vorige maand had ik last van een songtekst. Zo’n zinnetje dat zich in je hoofd nestelt en op ‘repeat’ blijft staan. Het neemt je te pakken op het meest kwetsbare moment van de dag. De ochtendradio staat aan, je slaapt nog half en kunt nog geen weerstand tegen invloeden van buitenaf bieden.
Vaak is zo’n zinnetje een volslagen willekeurige greep uit een lied, en je moet maar afwachten of de inhoud je aanspreekt. Zo word ik momenteel achtervolgd door een fragment van de nieuwste carnavalskraker, ‘Ik voel me sexy als ik schrans.’ Niks mis mee, op zich. Waar ik last van had, was een stukje van een nummer van First Aid Kit. Het zinnetje ging zo:
‘I won’t take the easy road.’
Beeld: Suzi Colpa.
Ik kom die leus wel vaker tegen. In films, boeken, andere liedjes. Hij is algemeen geaccepteerd als opvoedingsmiddel. Het is een zin die vader tegen zoon zegt als levensles na een barre hertenstrooptocht. Of die staat op een blad van een Loesje-scheurkalender op de wc (‘Neem de moeilijke weg. Op de makkelijke weg is het vaak dringen.’ Daar staar je dan drie minuten naar, tijdens het persen). Het betekent zoiets als ‘leef je eigen leven, zonder met de massa mee te gaan’.
De uitdrager ervan zegt impliciet dat dit de weg naar succes is. Wees maar zo origineel mogelijk, dan kom je er wel. Reguliere methodes passen toch nooit bij jouw unieke zelf? Het is onder andere een ideaal excuus om geen school te volgen. 'Onderwijs is niet de manier om je eigen doelen te bereiken', zei een vriend van me laatst tijdens onze brainstorm voor een gezamenlijk project. We zaten achter zijn laptop. 'Volgende week start ik mijn eigen bedrijf', zei hij, terwijl hij een zin met de woorden 'terretorium' en 'energiser' intypte.
Als het op de lange termijn aankomt, zou geen enkel mens met gezond verstand de makkelijke, reguliere weg vermijden. Zelfs de zangeres van First Aid Kit volgt voorgekauwde methodes. Ze kijkt af bij andere muzikanten en ze bootst onbewust haar favoriete artiesten na (in plaats van nooit eerder gehoorde hyenaklanken uit te stoten, naakt trommelend op een bowlingbal).
Hoewel verleidelijk, werkt een focus op een moeilijke, authentieke weg alleen maar verlammend. Doelen zijn voor ieder uniek, de weg ernaartoe niet. De makkelijke weg is niet voor niets makkelijk gemaakt. Oftewel: 'take the easy road'. Een zinnetje dat in je hoofd mag blijven hangen.
Luuk Hijne is 22 jaar en pas afgestudeerd in de sociale psychologie in Utrecht. Luuk wil stadsgids en schrijver worden.
