Asset 14

Naast elkaar zitten

Tip: Naast elkaar zitten 1

Sommige mensen zijn van mening dat je in een publieke eet- of drinkgelegenheid het beste tegenover elkaar kunt zitten. Deze mensen hebben het mis. Laat je niet in de war brengen door het feit dat de publieke opinie aan hun kant lijkt te staan. Het idee dat je in een café of restaurant tegenover elkaar moet zitten, is een grote misvatting in onze cultuur.

Bij welke andere gelegenheden zitten mensen ooit recht tegenover elkaar? Bij sollicitatiegesprekken, gesprekken bij de politie of de Immigratie en Naturalisatiedienst. Bij het jaarlijkse functioneringsgesprek met je baas waar je handpalmen al bij voorbaat van gaan zweten, bij de huisarts aan wie je moet opbiechten dat het inderdaad misschien wel zou kunnen dat je een soa hebt. Bij je ouders, als het tijd is voor een serieus gesprek. Situaties die niemand vrijwillig opzoekt.

In mijn lievelingscafé staat een lange leren bank met tafeltjes erlangs, zodat alle cafégangers naast elkaar op een rijtje zitten. Dat klinkt ongezellig, want de publieke opinie dicteert dat je elkaar constant in de ogen moet kunnen staren om betekenisvol samen te kunnen zijn. Maar ik strijk juist op die lange bank neer als er serieuze gesprekken met kans op tranen gevoerd moeten worden met mijn beste vriendin, of tijdens dates met mijn nieuwe liefde, of als die nieuwe liefde en ik allebei een schrijfdag hebben maar wel samen willen zijn. Of ik zit er in mijn eentje, wanneer ik het risico wil lopen om met een vreemde in gesprek te raken.

Sinds mijn kennismaking met deze bank gaat mijn voorliefde voor naast elkaar zitten zo ver dat ik er op sta om zelfs in restaurants naast mijn gezelschap plaats te nemen. De verbaasde blikken van de bediening neem ik op de koop toe.

Want naast elkaar zitten betekent dat je samen een uitzicht deelt. Dat je ongegeneerd andere gasten kunt bespieden zonder dat een van de twee zich in rare bochten hoeft te wringen. Het betekent je samen kunnen verheugen over de manier waarop dat mooie meisje met de zwarte krullen haar eten gulzig naar binnen schrokt, of over de fenomenale wenkbrauwen van de man aan de bar in het geruite overhemd. Naastelkaarzitters hoeven alleen een half lachje en een blik te volgen om elkaars medeplichtige te worden.

Naast elkaar zitten betekent dat je je hart kunt openrijten zonder je naakt en bekeken te voelen. Je iemands blik kunt opzoeken als je daar zin in hebt, en ‘m ook kunt ontwijken zonder dat dat als een statement voelt. Je je hoofd op iemands schouder kunt leggen als de woorden even op zijn.

Naast elkaar zitten betekent ook: dat je dat moment met een nieuwe geliefde waarbij iedere aanraking elektrisch geladen is, schaamteloos kunt uitbuiten. Je dijbeen heel voorzichtig het dijbeen van de ander laten raken. In iemands hand knijpen terwijl je allebei in een krant of boek verzonken bent. Een hint van parfum of lichaamsgeur opvangen. Iemand die zachtjes in je oor praat om de muziek te overstemmen.

Ik wens iedereen dit toe.

 

Mail

Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer