Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: voormalig hitbandje MGMT maakte een plaat die je niet van hen verwachtte." /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: voormalig hitbandje MGMT maakte een plaat die je niet van hen verwachtte." />
Asset 14

MGMT

‘Een Kid A’tje doen’, dat zou tegenwoordig een uitdrukking in de popjournalistiek kunnen zijn om aan te geven dat een band moedig een succesvol geluid inruilt voor een zogeheten ‘moeilijk’ of ‘artistiek’ product, waarmee welbewust het risico van een commerciële zelfmoord wordt gelopen. Natuurlijk is het fenomeen veel ouder dan Radiohead’s opzienbarende abstracte meesterwerk van tien jaar terug. Bob Dylan’s overstap van akoestische protestliederen naar elektrische folkrock halverwege de jaren zestig was op z’n zachts gezegd extreem en kwam hem dan ook op een strontlading aan onbegrip van zijn oude fans en de klassiek geworden belediging ‘Judas’ te staan, al won hij er tegelijk definitief de rest van de wereld mee. In de jaren zeventig veranderde pop-kameleon David Bowie haast per album van muziekstijl en uiterlijk, waardoor alleen de meest devote aanhangers hem nog konden volgen. En de jaren tachtig-band Talk Talk trok een lange neus naar de liefhebbers van hun kauwgomballen-pop en maakte met Spirit Of Eden een compromisloos geluidsschilderij, dat de blauwdruk van de ‘post-rock’ zou gaan vormen. Toch is het een zeldzaamheid als bands van een gewaardeerde sound afstappen. Je moet ook wel van heel erg muzikale huize komen om met een geheel ander geluid net zo weten te overtuigen, als met het geluid waar je in eerste instantie bekend mee bent geworden. Maar wanneer artiesten het avontuur aandurven juich ik dat bij voorbaat altijd toe, zélfs als de muziek die een nieuwe benadering oplevert uiteindelijk als mislukt kan worden beschouwd.

Dat de Brooklynse electro-psych-glam-band MGMT (voorheen ‘The Management’) een Kid A’tje zou gaan plegen, was eigenlijk wel duidelijk vanaf het moment dat het duo aankondigde geen singles van hun nieuwe album uit te zullen gaan brengen. Want deze band was – met de hits ‘Time To Pretend’, ‘Electric Feel’ en ‘Kids’, allen afkomstig van hun vorige album Oracular Spectacular uit 2007 – nu juist een ‘singles-band’ bij uitstek. Als ze dat soort aanstekelijke liedjes waren blijven maken, had ik dat zeker geen ramp gevonden. Maar het is natuurlijk wel heel erg cool dat ze hun nog zo relatief jonge succes-formule nu al de das om willen doen. Wat echter nóg mooier nieuws genoemd mag worden is dat het iets fan-tas-tisch heeft opgeleverd! Congratulations, want zo heet het nieuwe album, is inderdaad een plaat die duidelijk als één geheel ervaren moet worden. ‘Moeilijk’ klinkt de muziek eigenlijk alleen als je het per se met het vroegere werk van de band wilt vergelijken. Geen van de negen tracks die op deze plaat staan is geschikt om als vloervuller van uw plaatselijke alto-disco te dienen. Maar als geheel is dit album minstens zo smakelijk als z’n voorganger. Ja, zelfs het meer dan twaalf minuten durende en constant van melodie veranderende centerpiece ‘Siberian Breaks’ voelt geen moment geforceerd aan, maar volgt de herkenbare logica van een goddelijke koortsdroom.

Alle hippe jongentjes en meisjes die MGMT zo ‘fucking vet’ vonden vanwege het funky electrorock-element, zullen even moeten slikken bij de constatering dat dit geheel uit het muzikale palet verdwenen is. Om vervolgens de fluorescerende glitterpakjes terug in de kast te hangen en de Afghaanse jassen van hun ouders uit de mottenballen te toveren. Want Congratulations wémelt van de sixties-invloeden. Van het surrealisme van Syd Barrett, via de manie van The Doors, tot de LSD-zonnigheid van de Beach Boys. Toch kan dit allerminst als een 'retro-plaat' worden bestempeld. Daarvoor zijn te hoorbaar contemporaine invloeden als Arcade Fire en Of Montreal in de eclectische stamppot verwerkt.

Congratulations doet constant aan van alles denken, maar nóóit aan MGMT. Wat dat betreft zijn deze jongens voor hun ‘Kid A-examen’ met vlag en wimpel geslaagd. En mocht de zomer van 2010 net zo geestverruimend en geil als die van 1967 blijken te zijn, dan hebben we ieder geval de ideale soundtrack alvast in handen!

Het volledige album is te beluisteren op de officiële site van MGMT, waar eveneens de nogal bevreemdende en onsmakelijke videoclip van het nummer ‘Flash Delirium’ te bekijken valt: www.whoismgmt.com

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

Automatische concepten 70

Vertrouw de dingen die je met gemak doet

Vivian Mac Gillavry vraagt haar docenten van de Gerrit Rietveld Academie naar het beste advies dat zij ooit kregen. Vandaag: Geert Mul, die onder meer computeranimaties, installaties en sculpturen maakt. 'Als iets geforceerd was, dacht ik dat dat dan wel kunst zou zijn.' Lees meer

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer