Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: voormalig hitbandje MGMT maakte een plaat die je niet van hen verwachtte." /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: voormalig hitbandje MGMT maakte een plaat die je niet van hen verwachtte." />
Asset 14

MGMT

‘Een Kid A’tje doen’, dat zou tegenwoordig een uitdrukking in de popjournalistiek kunnen zijn om aan te geven dat een band moedig een succesvol geluid inruilt voor een zogeheten ‘moeilijk’ of ‘artistiek’ product, waarmee welbewust het risico van een commerciële zelfmoord wordt gelopen. Natuurlijk is het fenomeen veel ouder dan Radiohead’s opzienbarende abstracte meesterwerk van tien jaar terug. Bob Dylan’s overstap van akoestische protestliederen naar elektrische folkrock halverwege de jaren zestig was op z’n zachts gezegd extreem en kwam hem dan ook op een strontlading aan onbegrip van zijn oude fans en de klassiek geworden belediging ‘Judas’ te staan, al won hij er tegelijk definitief de rest van de wereld mee. In de jaren zeventig veranderde pop-kameleon David Bowie haast per album van muziekstijl en uiterlijk, waardoor alleen de meest devote aanhangers hem nog konden volgen. En de jaren tachtig-band Talk Talk trok een lange neus naar de liefhebbers van hun kauwgomballen-pop en maakte met Spirit Of Eden een compromisloos geluidsschilderij, dat de blauwdruk van de ‘post-rock’ zou gaan vormen. Toch is het een zeldzaamheid als bands van een gewaardeerde sound afstappen. Je moet ook wel van heel erg muzikale huize komen om met een geheel ander geluid net zo weten te overtuigen, als met het geluid waar je in eerste instantie bekend mee bent geworden. Maar wanneer artiesten het avontuur aandurven juich ik dat bij voorbaat altijd toe, zélfs als de muziek die een nieuwe benadering oplevert uiteindelijk als mislukt kan worden beschouwd.

Dat de Brooklynse electro-psych-glam-band MGMT (voorheen ‘The Management’) een Kid A’tje zou gaan plegen, was eigenlijk wel duidelijk vanaf het moment dat het duo aankondigde geen singles van hun nieuwe album uit te zullen gaan brengen. Want deze band was – met de hits ‘Time To Pretend’, ‘Electric Feel’ en ‘Kids’, allen afkomstig van hun vorige album Oracular Spectacular uit 2007 – nu juist een ‘singles-band’ bij uitstek. Als ze dat soort aanstekelijke liedjes waren blijven maken, had ik dat zeker geen ramp gevonden. Maar het is natuurlijk wel heel erg cool dat ze hun nog zo relatief jonge succes-formule nu al de das om willen doen. Wat echter nóg mooier nieuws genoemd mag worden is dat het iets fan-tas-tisch heeft opgeleverd! Congratulations, want zo heet het nieuwe album, is inderdaad een plaat die duidelijk als één geheel ervaren moet worden. ‘Moeilijk’ klinkt de muziek eigenlijk alleen als je het per se met het vroegere werk van de band wilt vergelijken. Geen van de negen tracks die op deze plaat staan is geschikt om als vloervuller van uw plaatselijke alto-disco te dienen. Maar als geheel is dit album minstens zo smakelijk als z’n voorganger. Ja, zelfs het meer dan twaalf minuten durende en constant van melodie veranderende centerpiece ‘Siberian Breaks’ voelt geen moment geforceerd aan, maar volgt de herkenbare logica van een goddelijke koortsdroom.

Alle hippe jongentjes en meisjes die MGMT zo ‘fucking vet’ vonden vanwege het funky electrorock-element, zullen even moeten slikken bij de constatering dat dit geheel uit het muzikale palet verdwenen is. Om vervolgens de fluorescerende glitterpakjes terug in de kast te hangen en de Afghaanse jassen van hun ouders uit de mottenballen te toveren. Want Congratulations wémelt van de sixties-invloeden. Van het surrealisme van Syd Barrett, via de manie van The Doors, tot de LSD-zonnigheid van de Beach Boys. Toch kan dit allerminst als een 'retro-plaat' worden bestempeld. Daarvoor zijn te hoorbaar contemporaine invloeden als Arcade Fire en Of Montreal in de eclectische stamppot verwerkt.

Congratulations doet constant aan van alles denken, maar nóóit aan MGMT. Wat dat betreft zijn deze jongens voor hun ‘Kid A-examen’ met vlag en wimpel geslaagd. En mocht de zomer van 2010 net zo geestverruimend en geil als die van 1967 blijken te zijn, dan hebben we ieder geval de ideale soundtrack alvast in handen!

Het volledige album is te beluisteren op de officiële site van MGMT, waar eveneens de nogal bevreemdende en onsmakelijke videoclip van het nummer ‘Flash Delirium’ te bekijken valt: www.whoismgmt.com

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijke relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan