Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: voormalig hitbandje MGMT maakte een plaat die je niet van hen verwachtte." /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: voormalig hitbandje MGMT maakte een plaat die je niet van hen verwachtte." />
Asset 14

MGMT

‘Een Kid A’tje doen’, dat zou tegenwoordig een uitdrukking in de popjournalistiek kunnen zijn om aan te geven dat een band moedig een succesvol geluid inruilt voor een zogeheten ‘moeilijk’ of ‘artistiek’ product, waarmee welbewust het risico van een commerciële zelfmoord wordt gelopen. Natuurlijk is het fenomeen veel ouder dan Radiohead’s opzienbarende abstracte meesterwerk van tien jaar terug. Bob Dylan’s overstap van akoestische protestliederen naar elektrische folkrock halverwege de jaren zestig was op z’n zachts gezegd extreem en kwam hem dan ook op een strontlading aan onbegrip van zijn oude fans en de klassiek geworden belediging ‘Judas’ te staan, al won hij er tegelijk definitief de rest van de wereld mee. In de jaren zeventig veranderde pop-kameleon David Bowie haast per album van muziekstijl en uiterlijk, waardoor alleen de meest devote aanhangers hem nog konden volgen. En de jaren tachtig-band Talk Talk trok een lange neus naar de liefhebbers van hun kauwgomballen-pop en maakte met Spirit Of Eden een compromisloos geluidsschilderij, dat de blauwdruk van de ‘post-rock’ zou gaan vormen. Toch is het een zeldzaamheid als bands van een gewaardeerde sound afstappen. Je moet ook wel van heel erg muzikale huize komen om met een geheel ander geluid net zo weten te overtuigen, als met het geluid waar je in eerste instantie bekend mee bent geworden. Maar wanneer artiesten het avontuur aandurven juich ik dat bij voorbaat altijd toe, zélfs als de muziek die een nieuwe benadering oplevert uiteindelijk als mislukt kan worden beschouwd.

Dat de Brooklynse electro-psych-glam-band MGMT (voorheen ‘The Management’) een Kid A’tje zou gaan plegen, was eigenlijk wel duidelijk vanaf het moment dat het duo aankondigde geen singles van hun nieuwe album uit te zullen gaan brengen. Want deze band was – met de hits ‘Time To Pretend’, ‘Electric Feel’ en ‘Kids’, allen afkomstig van hun vorige album Oracular Spectacular uit 2007 – nu juist een ‘singles-band’ bij uitstek. Als ze dat soort aanstekelijke liedjes waren blijven maken, had ik dat zeker geen ramp gevonden. Maar het is natuurlijk wel heel erg cool dat ze hun nog zo relatief jonge succes-formule nu al de das om willen doen. Wat echter nóg mooier nieuws genoemd mag worden is dat het iets fan-tas-tisch heeft opgeleverd! Congratulations, want zo heet het nieuwe album, is inderdaad een plaat die duidelijk als één geheel ervaren moet worden. ‘Moeilijk’ klinkt de muziek eigenlijk alleen als je het per se met het vroegere werk van de band wilt vergelijken. Geen van de negen tracks die op deze plaat staan is geschikt om als vloervuller van uw plaatselijke alto-disco te dienen. Maar als geheel is dit album minstens zo smakelijk als z’n voorganger. Ja, zelfs het meer dan twaalf minuten durende en constant van melodie veranderende centerpiece ‘Siberian Breaks’ voelt geen moment geforceerd aan, maar volgt de herkenbare logica van een goddelijke koortsdroom.

Alle hippe jongentjes en meisjes die MGMT zo ‘fucking vet’ vonden vanwege het funky electrorock-element, zullen even moeten slikken bij de constatering dat dit geheel uit het muzikale palet verdwenen is. Om vervolgens de fluorescerende glitterpakjes terug in de kast te hangen en de Afghaanse jassen van hun ouders uit de mottenballen te toveren. Want Congratulations wémelt van de sixties-invloeden. Van het surrealisme van Syd Barrett, via de manie van The Doors, tot de LSD-zonnigheid van de Beach Boys. Toch kan dit allerminst als een 'retro-plaat' worden bestempeld. Daarvoor zijn te hoorbaar contemporaine invloeden als Arcade Fire en Of Montreal in de eclectische stamppot verwerkt.

Congratulations doet constant aan van alles denken, maar nóóit aan MGMT. Wat dat betreft zijn deze jongens voor hun ‘Kid A-examen’ met vlag en wimpel geslaagd. En mocht de zomer van 2010 net zo geestverruimend en geil als die van 1967 blijken te zijn, dan hebben we ieder geval de ideale soundtrack alvast in handen!

Het volledige album is te beluisteren op de officiële site van MGMT, waar eveneens de nogal bevreemdende en onsmakelijke videoclip van het nummer ‘Flash Delirium’ te bekijken valt: www.whoismgmt.com

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer