Asset 14

Met je moeder op vakantie

Het paswoord van de simkaart – geleend van een vriendin – waarmee ik in het buitenland goedkoper kan surfen, is ‘jemoeder202’. Mijn eigen moeder heeft me ooit verboden ook maar één letter over haar te schrijven. ‘Doe dat maar als ik dood ben’, zegt ze. ‘Jemoeder202’, tik ik in, waarop het verbond voor de komende vier dagen begint.

Je moeder en ik zitten die vier dagen op een eiland. Het is een vakantie-eiland dat zijn voorvoegsel anders invult dan je zou vermoeden. De bars zijn gesloten, de restaurants (behalve één) zijn gesloten, de winkels (behalve één, waar er weinig van nut wordt aangeboden – potten Nutella, gedroogde abrikozen, zakken chips, we kochten een zak chips) zijn gesloten. Op straat geen ziel te bekennen en ook de lucht is afgesloten door zware, donkere wolken. Is het de crisis? Is het de dreiging van de kale berg achter ons huis, waarvan de top verborgen blijft onder een gigantische pikzwarte wolk, die alles en iedereen achter slot en grendel houdt?
Het is een eiland, en wij zijn er op vakantie.

Het huis is ingesteld op hitte. De airco kan warme lucht blazen, maar als je wifi wilt, moet je buiten zitten, dicht bij de wifibron aan de bar bij het zwembad, die ook gesloten is. Daar zitten je moeder en ik dan soms, op het terras achter een plastic wering, met onze jassen aan, zodat we de krant kunnen lezen of het weerbericht checken.
Je moeder geeft het internet als eerste op. Gezeten in bed, de warmste plek van het verder kale vertrek, verslindt zij achter elkaar de twee boeken die ze bij zich heeft. Daarna neemt ze het boek waarin ik halfweg was geraakt tot zich, genoeglijk nippend aan de lokale wijn.
Nadat ik in één dag tijd 25 euro over de internationale roamingkling heb gejaagd (jemoeder202 belooft veel maar geeft weinig), en mijn handen te verkleumd zijn geraakt door de wifibron, volg ik.

 

Je moeder en ik hebben het natuurlijk niet altijd makkelijk gehad. Dat ik geen dreadlocks mocht, dat ik lang nadat ik mijn rijbewijs had gehaald nog ongeschikt werd geacht om een auto te besturen, dat de vriendjes die ik meebracht niet voldeden aan de eisen, die dingen waren ooit grond voor ernstige conflicten. Dat ik op een dag al mijn spaargeld had geïnvesteerd in een Afrikaanse kapperszaak in Brussel-Noord om mijn haar in duizend vlechtjes te laten leggen, vond je moeder hoogverraad. Hier op dit eiland ben ik allang voorbij het besef dat ook ik aan dodelijke bezorgdheid en een onaantastbare set principes lijd.

Je moeder vindt het best als ik ’s morgens weinig te vertellen heb. Ik hoef geen moeite te doen een beeld van mij op te hangen, het beeld van de toffe reisgezel. Ze kookt spaghetti die door snobs afgekeurd zou worden: on-Italiaans veel grofgesneden groenten in on-Italiaans veel tomatensaus. Er is een tijd geweest dat ook ik commentaar had op de on-Italiaansheid van deze spaghetti, maar intussen heb ik geen manier bedacht om het anders te doen.
Ik zeg: vroeger mocht ik zo niet eten (elleboog op tafel), en nu mag ik alles. Gek is dat toch? Je moeder zegt: "Nu mag je alles." Later op de dag spreek ik haar vermanend toe dat ze haar rugoefeningen nog niet heeft gedaan.

We cruisen wat in ons rode huurautootje over het eiland (ik achter het stuur, je moeder trapt op een denkbeeldig rempedaal, maar houdt zich verder gedeisd), en wandelen door doodse dorpjes. Ook hier is alles potdicht en je moeder krijgt de slappe lach.

Ik bekijk je moeders profiel, terwijl ze op blote voeten het gaspedaal ingeduwd houdt, en vind het opeens onrechtvaardig dat ze geen beroemdheid is geworden.

Op de dag van ons vertrek breekt de zon door. De zwarte wolk rond de kale berg wordt eerst wit, om vervolgens te verdampen. We rijden naar de luchthaven (je moeder had gezegd dat ik heel goed kon rijden, maar wilde nu toch liever zelf) en raken klem te zitten in een steil hellend, claustrofobisch dorp dat onze gps niet kent. Aan weerszijden van de auto hebben we ongeveer twee centimeter speling. Voor ons een scherpe bocht, vlak achter ons ligt het miniatuurdorpsplein, met in het midden een boom van normale proporties.
Hier staan je moeder en ik. Immobiel tussen twee witgekalkte muren. Ze zegt: zullen we volgend jaar weer op vakantie gaan, wij samen? Ik knik.
Voor onze auto doemt een man op, met lang grijs haar. Hij wijst naar boven, gebaart dat vlak achter de bocht het dorp eindigt.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 34

Als het regent

Deze week geven onze redacteurs tips voor druilerig weer. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Oproep: Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Voor de vaste rubriek Hard//talk zijn wij op zoek naar scherpe schrijvers met een mening die durven te verrassen en weten te overtuigen. Lees meer

Het Vertrek (1) - Het Raam 1

Het Vertrek (1) - Het Raam

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de eerste aflevering. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

Faust [working title] (foto door Michel Schnater) door

De opera Faust [working title] doorbreekt de stilte in corona-tijd

Iris Blaak liet zich meevoeren door 'Faust [working title]' van De Nationale Opera en interviewde de makers: Manoj Kamps en Lisenka Heijboer Castañón. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan