Asset 14

Maak je eigen tofu

Tip: Maak je eigen tofu

De afgelopen jaren vliegen de zogenaamde vleesvervangers ons toenemend om de oren, we bevinden ons midden in een plantaardige revolutie. Nog even en de slogan wordt ‘Kip, het meest veelzijdige stukje plant, kip!’ Als klap op de vleespijl ligt er sinds kort een vleesloze biefstuk in de schappen van de supermarkt – inclusief bloederig vocht dat na het bakken uit de biefstuk loopt. Hoe dit stukje vlees (?) wordt gemaakt is waarschijnlijk zo geheim, dat zelfs de nieuwe sleepwet geen inzicht kan bieden. En hoewel ik deze ontwikkeling toejuich, wil ik graag een stapje terug doen en aandacht schenken aan de bakermat van de plantaardige keuken: tofu.

Ik weet het, kant-en-klare tofu zit in een verdomhoekje, en misschien niet helemaal onterecht. Het is namelijk niet heel smaakvol en daarmee vaak slachtoffer van klassieke grappen zoals ‘Ik mis nog iets… bijvoorbeeld smaak!?’. Op het eerste gezicht lijkt tofu daarom geen aantrekkelijk alternatief voor de hippe, smaakvolle plantaardige producten van de laatste jaren. Maar, anders dan deze vleesvervangers, is de bereiding van tofu geenszins geheim. Sterker nog: het is prima zelf te maken. Daarnaast heeft zelfgemaakte tofu zoveel meer diepgang dan de tofu die al weken in de supermarkt in een laagje water zijn smaak ligt te verliezen. En, niet onbelangrijk: zelf tofu maken heeft een vergelijkbare uitwerking als een veel duurdere, maandenlange cursus mindfulness.

Het recept voor tofu vraagt het uiterste van de innerlijke mens. Tofu begint bij de gratie van sojamelk. En die sojamelk moet je zelf maken, want het werkt niet met sojamelk uit een pak. Het avontuur vangt aan met een oefening in geduld: het weken van de bonen, wat wel twaalf uur kan duren. Hierna moeten de sojabonen met water tot een dikke puree worden gemalen. Deze puree wordt gekookt en daarna is er een korte, explosieve periode van noeste arbeid wanneer je de melk door een zeefdoek uit de dikke brij van geweekte, gemalen en nu kokendhete sojabonen moet knijpen. De volgende stap vergt opnieuw geduld, nu in combinatie met concentratie: de rauwe sojamelk moet langzaam worden gekookt terwijl je roert, want het brandt snel aan. Hier is ook ruimte voor creativiteit: de sojamelk en dus de tofu wordt zoeter naarmate die langer kookt. De laatste stap is het toevoegen van stremsel, waarbij de sojamelk schift in tofu en water. Hierbij moeten keuzes worden gemaakt: door te variëren met de temperatuur van de sojamelk wanneer je het stremsel toevoegt, verandert de structuur van de tofu. Als de melk heet is, wordt de tofu stevig, is de melk op kamertemperatuur dan ontstaat een lobbige, zachte tofu. Opnieuw wordt het geduld op de proef gesteld als de gestremde tofu in een doek moet uitlekken en afkoelt tot het zo herkenbare blok tofu.

Net als het maakproces staat het uiteindelijke resultaat bol van de tegenstrijdigheden: krachtig van smaak, maar fragiel; uniform, maar veelzijdig; stevig en zacht tegelijk. Het recept vraagt om twee rechterhanden die uit de mouwen worden gestoken, volledige inzet, maar steeds met volle concentratie: één misstap en je kan opnieuw beginnen. Dat laatste gaat zeker weten gebeuren en is daarmee de perfecte beproeving voor je incasseringsvermogen en mentale vangnet.

Het spreekt voor zich dat het een spirituele ervaring is om meer dan een etmaal na de start van het maakproces de tofu daadwerkelijk te eten. Tip in een tip: eet eens tofu met alleen sojasaus en lente-ui, voeg het toe aan een Thaise curry of gebruik het als broodbeleg. Terwijl het lichaam herstelt van de inspanning en het hoofd nog suist van het denkwerk, worden beide gevoed met een vleesvervanger avant la lettre. Geen Kipstukcjes (sic), Biefstuck of Quorn. Nee, tofu is de naam, met T-O-F-U. Iedereen die ooit denigrerend deed over tofu, deed dat uit onwetendheid. Week die sojabonen!

Beeld via Seasaltwithfood

Mail

Oscar Haude houdt van realistisch absurdisme en rennen. In zijn vrije tijd is hij dokter.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer