Asset 14

Livestream​activisme

'I'm just so fucking worried about the climate,' zegt een vrouw in een dure jurk tegen een journaliste. Ze staat voor de deur bij Fabric, de glorieus heropende hipste nachtclub van London. Vivienne Westwood, koningin van de punk, organiseerde er een evenement om aandacht te vragen voor de planeet. Met apocalypsthema. Het was vreselijk exclusief, het was enorm vooruitstrevend en ik was erbij!

Soms zijn er van die technologische ontwikkelingen waarvan ik pas heel laat doorheb dat ze eigenlijk echt het allervetste ooit zijn. Ik kende het natuurlijk wel, livestreamen: vooral van de Boiler Room. Dan hangen ze een camera op een feest en kun je kijken naar dansende onbekenden die wel geld/zin/tijd/energie hadden om de deur uit te gaan of die gewoon, met hun ogen in hun hoofd gedraaid, kwijlend over de schouder van de DJ hangen. Dat is eerder pijnlijk dan leuk. En als het wél bekenden zijn, is het nog erger. Eén keer hadden mijn vrienden kaartjes voor iets en ik niet. Toen heb ik een hele avond gekeken hoe ze lamlendig in een hoekje wodka Red Bull stonden te drinken. Af en toe zwaaiden ze. Nee, daar ging de lol snel vanaf. Maar nu heb ik eindelijk ontdekt dat livestreams een perfecte mogelijkheid zijn om live getuige te zijn van belangrijke gebeurtenissen. Je ziet de werkelijkheid zoals die echt is: ongefilterd, ongepolijst en zonder tussenkomst van een redacteur. Alsof je er zelf bij bent, maar dan zonder de ongemakken.Want hoe geweldig het ook was om Vivienne Westwood op extreem stijlvolle wijze de wereld te zien redden in Londen,  ik was blij dat ik daar niet naartoe hoefde, door de Londense kou, met Londense hakken van vijftien centimeter die steeds klem kwamen te zitten tussen de Londense kinderkopjes. En dat ik niet uren op Viviennes toespraak hoefde te wachten, in opperste staat van paraatheid om te voorkomen dat iemand cocktailvlekken maakte op mijn exclusieve outfit. Ik zat gewoon in mijn onderbroek een boekje te lezen en met een half oog naar het scherm te kijken. Ik liet af en toe mijn goedkeuring blijken door op de 'like' knop te drukken. Zo droeg ik comfortabel mijn steentje bij aan het oplossen van de wereldproblemen.

Recentelijk zat ik de drie uur durende persconferentie van het CPB helemaal uit, toen het institituut de doorrekening van de verkiezingsplannen presenteerde. De vaderlandse pers had zich na de geënsceneerde toespraakjes van de gevestigde partijen zo snel mogelijk uit de zaal verwijderd, maar de livecamera deed wel zijn werk. Tot het bittere eind registreerde de camera de meest obscure clubjes, die vanwege hun lage of non-existente zetelaantal pas als laatsten mochten spreken. Ik was er getuige van hoe Norbert Klein van de Vrijzinnige Partij het basisinkomen verdedigde tegen een zaal vol lege stoelen. Achter hem op zijn Powerpoint stonden de meedogenloze statistieken die hij probeerde te weerleggen. Hij werd nogal zenuwachtig van de situatie en verhaspelde alles. Ik vind het basisinkomen een supergoed idee maar toch was ik blij dat ik niet als enige daar in Nieuwspoort zat. Ik had de plaatsvervangende schaamte niet kunnen verbergen. Toch was het fijn om te merken dat politici hun carrière in ieder geval als echte mensen beginnen, voordat ze compleet verpest zijn door mediatraining.

Er is ook van alles te livestreamen waar ik eigenlijk geen getuige van wil zijn en geen kennis van wil nemen. Moorden en verkrachtingen en zo. En de inauguratie van Trump. Maar toch is het goed dat zulke dingen door onbevooroordeelde camera's worden vastgelegd. Dan kun je lekker zelf uitmaken wat je van de realiteit vindt.

Afbeelding: Boiler Room

Mail

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer