Asset 14

Livestream​activisme

'I'm just so fucking worried about the climate,' zegt een vrouw in een dure jurk tegen een journaliste. Ze staat voor de deur bij Fabric, de glorieus heropende hipste nachtclub van London. Vivienne Westwood, koningin van de punk, organiseerde er een evenement om aandacht te vragen voor de planeet. Met apocalypsthema. Het was vreselijk exclusief, het was enorm vooruitstrevend en ik was erbij!

Soms zijn er van die technologische ontwikkelingen waarvan ik pas heel laat doorheb dat ze eigenlijk echt het allervetste ooit zijn. Ik kende het natuurlijk wel, livestreamen: vooral van de Boiler Room. Dan hangen ze een camera op een feest en kun je kijken naar dansende onbekenden die wel geld/zin/tijd/energie hadden om de deur uit te gaan of die gewoon, met hun ogen in hun hoofd gedraaid, kwijlend over de schouder van de DJ hangen. Dat is eerder pijnlijk dan leuk. En als het wél bekenden zijn, is het nog erger. Eén keer hadden mijn vrienden kaartjes voor iets en ik niet. Toen heb ik een hele avond gekeken hoe ze lamlendig in een hoekje wodka Red Bull stonden te drinken. Af en toe zwaaiden ze. Nee, daar ging de lol snel vanaf. Maar nu heb ik eindelijk ontdekt dat livestreams een perfecte mogelijkheid zijn om live getuige te zijn van belangrijke gebeurtenissen. Je ziet de werkelijkheid zoals die echt is: ongefilterd, ongepolijst en zonder tussenkomst van een redacteur. Alsof je er zelf bij bent, maar dan zonder de ongemakken.Want hoe geweldig het ook was om Vivienne Westwood op extreem stijlvolle wijze de wereld te zien redden in Londen,  ik was blij dat ik daar niet naartoe hoefde, door de Londense kou, met Londense hakken van vijftien centimeter die steeds klem kwamen te zitten tussen de Londense kinderkopjes. En dat ik niet uren op Viviennes toespraak hoefde te wachten, in opperste staat van paraatheid om te voorkomen dat iemand cocktailvlekken maakte op mijn exclusieve outfit. Ik zat gewoon in mijn onderbroek een boekje te lezen en met een half oog naar het scherm te kijken. Ik liet af en toe mijn goedkeuring blijken door op de 'like' knop te drukken. Zo droeg ik comfortabel mijn steentje bij aan het oplossen van de wereldproblemen.

Recentelijk zat ik de drie uur durende persconferentie van het CPB helemaal uit, toen het institituut de doorrekening van de verkiezingsplannen presenteerde. De vaderlandse pers had zich na de geënsceneerde toespraakjes van de gevestigde partijen zo snel mogelijk uit de zaal verwijderd, maar de livecamera deed wel zijn werk. Tot het bittere eind registreerde de camera de meest obscure clubjes, die vanwege hun lage of non-existente zetelaantal pas als laatsten mochten spreken. Ik was er getuige van hoe Norbert Klein van de Vrijzinnige Partij het basisinkomen verdedigde tegen een zaal vol lege stoelen. Achter hem op zijn Powerpoint stonden de meedogenloze statistieken die hij probeerde te weerleggen. Hij werd nogal zenuwachtig van de situatie en verhaspelde alles. Ik vind het basisinkomen een supergoed idee maar toch was ik blij dat ik niet als enige daar in Nieuwspoort zat. Ik had de plaatsvervangende schaamte niet kunnen verbergen. Toch was het fijn om te merken dat politici hun carrière in ieder geval als echte mensen beginnen, voordat ze compleet verpest zijn door mediatraining.

Er is ook van alles te livestreamen waar ik eigenlijk geen getuige van wil zijn en geen kennis van wil nemen. Moorden en verkrachtingen en zo. En de inauguratie van Trump. Maar toch is het goed dat zulke dingen door onbevooroordeelde camera's worden vastgelegd. Dan kun je lekker zelf uitmaken wat je van de realiteit vindt.

Afbeelding: Boiler Room

Mail

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer