Asset 14

Leren om het leren

Tip: Leren om het leren

 

Nooit zie ik leerlingen zo ingespannen lezen als tijdens een toetsweek. Met gefronste wenkbrauwen en markers in de aanslag zitten ze achter hun tafels. Dit is het moment waar het om draait, het moment waarvoor ze geoefend hebben: de toets.

Een meisje zucht als ik haar antwoordblad inneem. ‘Ik snapte echt niks van die vragen.’
‘Gelukkig,’ zeg ik, ’want je leert niet alleen voor de toets, maar ook voor jezelf.’
Ze kijkt me glazig aan. Dat kan ik haar niet kwalijk nemen: het is een blik die ik zelf ook regelmatig de wereld in heb gestuurd.

‘Leren voor jezelf’ was een uitspraak die ik vaak tegenkwam, zowel op de middelbare school als op de universiteit. Je bereidde je immers voor op ‘een leven lang leren’. Dat vond ik niet direct aantrekkelijk klinken – ik associeerde leren vooral met toetsen en tentamens. Je kon het goed doen, en dan haalde je een goed cijfer. Goed leren deed ik toch vooral vanwege het cijfer dat eraan vast zat. En daarnaast had ik er voor mezelf nooit echt iets aan gehad. Al mijn scheikundekennis is in de afgelopen tien jaar volledig verdampt. Zelfs tijdens het kijken van Breaking Bad ging het grootste gedeelte van de uitleg langs me heen. Wat is dan het nut van leren voor jezelf?

Dat is een slechte vraag. In het onderwijs ontkom je blijkbaar niet aan rendementsdenken. Als het gaat om leren, denken we vooral aan (toekomstig) nut: je moet er iets mee kunnen. Maar je kennis vergroten, iets leren wat je eerder nog niet wist - die dingen zijn ook intrinsiek waardevol. Het is makkelijk om te vergeten als je in een schoolsysteem zit, maar leren is eigenlijk heel leuk. Iets begrijpen wat je eerder niet begreep geeft voldoening.

Een manier waarop ik dat (her)ontdekte was door het kijken van video-essays. Het eerste essay dat ik aanklikte was Mad Men: Joan Holloway, A Subversive Venus van The Take. Hierin werd op een intelligente manier over een van mijn favoriete shows gepraat. En hoewel ik heus wel oplet tijdens het kijken van Mad Men, had ik door het video-essay toch iets nieuws ontdekt – een nieuwe manier van kijken. Inmiddels heb ik vrijwel alle essays van The Take gekeken, en telkens leerde ik iets. Zo leek de film Pretty Woman me nooit echt interessant als onderzoeksobject – tot deze video.

Als je me toen had gevraagd of ik ook een veertig minuten durend video-essay over de tekenfilm De Klokkenluider van de Notre Dame zou kijken (de helft van de lengte van de Disneyfilm zelf) had ik vermoedelijk mijn hoofd geschud. Toch is dat precies wat ik dit weekend heb gedaan. De video’s van Lindsay Ellis zijn een beetje alsof je je favoriete docent in huis haalt: iemand naar wie je, door passie voor en kennis van het vak, eindeloos kan luisteren. En dus heb ik de afgelopen weken drie uur lang video’s gekeken over The Lord of the Rings (en waarom die verfilming zo goed is) en The Hobbit (en waarom die verfilming zo slecht is). Ik denk niet dat dat snel enig praktisch nut gaat hebben, en toch voel ik me verrijkt.

Mochten The Lord of the Rings of Disneyfilms niet je ding zijn, dan zijn er genoeg alternatieven die je vrolijk én iets slimmer achterlaten. Zoals de vele cursussen van Crash Course, de besprekingen van Pop Culture Detective of de video’s van Cracked.

Een leven lang leren – ik geloof dat ik die slogan inmiddels wel begrijp. En dat is op zichzelf natuurlijk pure winst.

Beeld: Wendy Weaver

Mail

Else Boer schrijft korte verhalen, artikelen en essays. Haar debuutroman Ik wacht hier verschijnt in 2021.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer