Asset 14

De lekkerste hummus

TIP: De lekkerste hummus

Voordat ik kon lopen, at ik al hummus. Omdat ik de Hebreeuwse opschriften op de verpakking niet kon lezen, wist ik niet dat je het in het westers alfabet schrijft als ‘hummus’. Ik zag het altijd fonetisch voor me, als ‘goe-moes’. Tijdens de vele familiebezoekjes naar Israël werd overal gezocht naar de plek om de lekkerste hummus te eten. We aten het in het Arabische dorp nabij het huis van mijn oom en tante, waar mijn oom als veearts de boeren bijstond met hun koeien en schapen. We reden vanaf mijn opa en oma naar het lager gelegen deel van de stad, waar de Arabisch-Christelijke bevolking woonde en een eenzame kerstboom de straten versierde. Dáár at je de beste hummus van Haifa, verzekerde mijn andere oom ons. We aten hummus onder een enorme baobabboom in een kibboets; in een wegrestaurant stampvol luidruchtige families, als ontbijt in de tuin, met verse pita's zacht en dik als warme wolken. We namen dozen vol mee naar Nederland, toen de enige hummus hier nog uit de ‘reformwinkel’ kwam.

'Nu ben ik al vijf jaar niet in Israël geweest en koop ik mijn hummus gewoon in de supermarkt'

We probeerden het thuis te maken; met goeie tahin van de plaatselijke falafelboer. Maar zoals het hoort werd het nooit. Te grof, niet romig, maar korrelig of waterig. Toen kwamen de Sabra’s en de Maza’s en werd hummus hét broodbeleg van de Hollandse flexitariër. Daarna kwamen de hummus houses waar je – eerlijk is eerlijk – heerlijke hummus eet, maar tussen toeristen zit, of naast luide blonde yuppen die witte wijn drinken bij hun hummus en het uitspreken als ‘hum-mus’, alsof het een soort neuriënde vogel betreft. Of waar je alleen zit en naar keiharde drum ‘n bass moet luisteren omdat de Israël ontvluchte neo-punkeigenaren daar toevallig van houden. Nu ben ik al vijf jaar niet in Israël geweest en koop ik mijn hummus gewoon in de supermarkt. Soms in Amsterdam-Zuid, waar ze vanwege het koosjere assortiment de betere merken verkopen. Of bij de Iraniër om de hoek, die wel tien soorten zelf maakt.

Onlangs zag ik Hummus! The Movie: een Israëlische documentaire over wat hummus betekent voor de personages in de film. Dat herinnerde me eraan: dit eet je niet op supermarktbrood achter de computer, maar in rumoerige eethuizen met brommende mannen en jengelende kinderen. Waar de bediening twintig bordjes neerknalt als je salatim (‘slaatjes’) bestelt. Waar iedereen ruziet over welk volk eigenlijk patent heeft op de kikkererwtenpuree. ‘Hummus maakt dom’, zingt de spirituele leider annex martial arts-leraar annex pionier in de Israëlische raggamuffin in de documentaire: ‘Dat moet wel, want iedereen in het Midden-Oosten begint zijn dag met hummus en kijk hoe het er voor staat.’ ‘Door hummus heb ik geen tijd om te trouwen’, zegt de islamitische Suheila, die met haar restaurant de ‘Gouden Pita’ won voor ‘s lands beste hummus. ‘Het brengt de mensen samen, hummus maakt tolerant’, zegt iemand. Hummus maakt ook intolerant, toont de oude man vol wrok jegens zijn concurrenten. ‘Hummus maakt vooral dik’, lacht de Marokkaans-joodse eigenaresse van een kledingzaak. Dat is waarschijnlijk de enige conclusie die niemand kan ontkennen.

Mail

Ruby Sanders is chef Tekst bij Hard//hoofd, eindredacteur bij OneWorld en omnivoor film, televisie, literatuur en eten.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan