Een gevoel van veiligheid en oude vrienden" /> Een gevoel van veiligheid en oude vrienden" />
Asset 14

Lees een kinderboek

"De moeder van Bobbel, die Pina heette, maakte tekeningen. Omdat ze te arm was om mooi wit papier te kopen, tekende ze op stevig grijs wc-papier. Hoe prachtig die tekeningen ook waren, niemand wilde ze hebben.
‘Dit is geen kunst', zeiden de mensen, ‘dit is wc-papier. Wij willen kunst op mooi handgeschept kunstpapier.’
Dan zei Pina: ‘Wc-papier heeft ook iets handgeschepts in zich.’
Maar dat hielp niet.
In de bakfiets stonden schoenendozen vol tekeningen waar niemand voor wilde betalen.
En daarom had Pina geen geld om mooi wit papier te kopen."

Uit: Het verhaal van Bobbel die in een bakfiets woonde en rijk wilde worden door Joke van Leeuwen.

Joke van Leeuwens Deesje.

Een vriend van mij doet het regelmatig, zijn hele volwassen leven lang al. Hij is waarschijnlijk simpelweg nooit gestopt. Hij leest boeken die in bibliotheken en boekhandels de labeltjes ‘9-12’ ‘10+’ en ‘12+’ krijgen.

Toen ik in groep drie zat, kon ik niet wachten om de Bizon-boekjes te lezen die op de plank voor de oudere leerlingen stonden. Boeken met labeltjes ‘9-12’, ‘10+’ en ‘12+’ waren destijds als de verboden kamers waar hun helden of heldinnen per se naar binnen wilden. De boekjes voor jongere kinderen waren maar suf. Na weken zeuren bij de juf mocht het dan toch. Daarna werd het een erekwestie om steeds de boeken te mogen lezen die voor een hogere leeftijdscategorie bedoeld waren. (Roald Dahls Matilda, het rolmodel voor boekenwurmen, deed het tenslotte ook.) Onvermijdelijk belandde ik bij de boeken voor volwassenen. Vanaf daar leek er geen weg terug. Paul Biegel, Annie M.G., Guus Kuijer, Joke van Leeuwen en Astrid Lindgren: ik sloeg ze dicht en zette ze in de kast. Ik keek er af en toe naar, maar ik haalde ze er nooit uit. Zeker tien jaar lang heb ik geleefd zonder kinderboeken.

Tot bovengenoemde vriend me voorlas uit Joke van Leeuwens Deesje. Ik ga niet beweren dat ik direct daarna enthousiast alle kinderboeken achter uit de kast en van de zolder haalde en nachten opbleef met een zaklamp om ze allemaal weer door te lezen. Er bleef toch een zekere schroom om zomaar even, alsof je weer acht bent, met Biegels Nachtverhaal in een hoekje te gaan zitten. Maar ik begon het wel weer te doen. Af en toe, bij voorkeur als de wereld bovengemiddeld chaotisch was.

Edward van de Vendel leest voor uit Nachtverhaal van Paul Biegel

Kinderboeken herlezen geeft een instant gevoel van veiligheid. Was je ooit veiliger dan toen je als kind werd voorgelezen? Het geeft ook het gevoel dat je oude vrienden terugziet. Lindgrens Karlsson (van het dak) en Annie M.G. Schmidts Pluk (van de Petteflet) ben je terecht nooit vergeten. En er is meer dan die nostalgische waarde. Pak een willekeurig kinderboek en een willekeurig boek voor volwassenen. Welke is grappiger? Welke inventiever? Goede kinderboeken laten zien hoe bizar en onbegrijpelijk alles eigenlijk is en hoe we daar chocola van proberen te maken. En dat alles zonder pretenties, in het soort eenvoudige, heldere taal waar ‘serieuze’ schrijvers als Hemingway en Carver door critici om worden aanbeden. Misschien verlangen die critici ook terug naar de boeken uit hun jeugd.

Als je het nog niet helemaal aandurft, al die wereld opschuddende geborgenheid, begin dan voorzichtig. Neem de kinderboeken die volwassenen ook ‘mogen’ lezen, en vaak young adult fiction worden genoemd: J.K. Rowlings Harry Potter, onze eigen Toon Tellegen, Mark Haddons The Curious Incident of the Dog in the Night-Time. Voor je het weet ben je aangestoken en durf je toch weer in een hoekje te kruipen met de kleine kapitein, Otje, Karlsson of Madelief.

Mail

Emy Koopman was jarenlang Hard//hoofd-redactielid en is literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Ze debuteerde in 2016 met de roman Orewoet. Haar meest recente boek Tekenen van het universum verscheen in januari 2022 bij uitgeverij Prometheus.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer