Asset 14

Leer van de zombie-apocalyps

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

In de coronatoestand is het belangrijk om te leren van rampen uit het verleden, zoals de zombie-apocalyps.

Nu hoor ik u vragen: welke zombie-apocalyps?

Oké, we hebben nog geen lijfelijke meegemaakt, maar door de treurbuis, hypothetisch, hebben we er al tig doorstaan, waaronder: World War Z, Game of Thrones en Kingdom. Tot het kijken van deze series en films verleidden mijn huisgenoten mij op een moment van intellectuele zwakte. Ik overleefde alle drie. Hier is hoe:

1. Er zal ontkenning zijn. Infecteer met kennis

Hoofdschuddend lacht de doorgewinterde zombiespecialist en zet zijn aluminiumhoedje recht. De vaste prik van elke zombiefilm: ontkenningsfase. Luisterde men initieel naar kroonprins Lee-Chang (Kingdom) of Jon Snow (Game of Thrones) toen zij voor een pandemie waarschuwden? U raadt het al. Laat de mensen twijfelen en ruziemaken, want ze moeten blijkbaar eerst onderschatten voordat ze zombie- of corona-woke worden. Ook amateurviroloogschap verspreidt zich eerst langzaam, dan infectueus. Informeer je omgeving, dat is alles wat je kunt doen. Dubbelcheck alles wat je leest met minstens een tweede bron. Voorkom verspreiding van nepnieuws. Kan het drinken van bleekwater corona genezen? Dubbelcheck het. Kon drakenvuur de Opperzombie in Game of Thrones eigenlijk wel doden? Drakenbezitster Daenarys vergat het te dubbelchecken. Don’t be like Daenarys.

2. Er zal paniek zijn. Keur dit af

Massahysterie, hamsterwoede, wc-papierworstelen. In World War Z moet het hoofdpersonage gespeeld door Brad Pitt uit zelfverdediging een mensenmassa van zich afschieten. Een politieman nadert. In plaats van Pitt en de anderen in de supermarkt in te rekenen, besluit de agent om ook te muiten. Er wordt geschat dat bij orkaan Katrina een derde van het politiepersoneel deserteerde. Een kwart van de Nederlanders hamstert. Stop. Daar. Mee.

3. Word mensenschuw

Wat hebben de strijd tegen zombies en die tegen corona gemeen? Mensen zijn zelf dader, wapen én slachtoffer. Mensen zijn ook elkaars troost, steun en houvast, zou je denken. Dat denk je fout. Kluizenaars begrijpen dit. In true crime en dramaseries zijn kluizenaars vaak moordenaars of gekken, maar in zombiefilms zijn zij de slimme overlevers met street smarts. In Game of Thrones zijn de (sociale) kluizenaars wildlings: een stel vogelvrijen dat vlak bij de zombies in de wildernis woont. Gebrek aan beschaving is hun redding. Matennaaiend, rennend en rovend gaan ze door het leven. Wanneer een wildling aan een zombie ten prooi valt, is er geen tijd voor rouw: hop, op de brandstapel de stakker. Geen loyaliteit, geen vriendschappen, geen familiebezoek: flatten the curve! WWAWD (What would a wildling do?) is vanaf nu de vuistregel voor al je social distancing dilemma’s. Bij hoeveel mensen per dag mag ik op bezoek gaan? Kan ik langs bij mijn opa en oma als ik me verder prima voel? What would a wildling do? Een wildling heeft geen familie en vrienden. Dus nee.

4. Het virus discrimineert niet, waarom jij wel?

In de Koreaanse serie Kingdom, evacueert een stadje haar elite naar een schip. De armelui blijven achter aan wal. Uiteraard blijkt er tóch een zombie op het schip te zitten: elite weggevaagd. Ook is de koning zelf zombie, maar dit wordt uit eerbied geheimgehouden. Discrimineren tussen mensen en regels is nogal onbenullig, zeker als sprake is van een wereldwijde pandemie. Naar schatting raakt een meerderheid van de mensen uiteindelijk toch wel besmet met het coronavirus en om groepsimmuniteit te creëren is dat maar goed ook. Aziaten shamen of het virus ‘Chinese virus’ noemen heeft dus geen zin. Net zo min als patient zero zoeken en bedreigen. Of denken dat social distancing regels niet gelden als je gewoon in een buurland feest, terwijl in jouw land de kroegen dicht zijn. Voor zombies en COVID-19 zijn we allemaal gelijk.

5. Word vegetariër.

In World War Z verwijdert Noord-Korea van alle burgers de tanden om verdere vleeseterij te voorkomen. Een charmante, doch drastische oplossing. Hoog tijd dat wij ook besluiten geen vlees meer te eten, stellen wetenschappers, en de verspreiding van dier-op-mensziekten zo veel mogelijk voorkomen. Voorkomen is beter dan zoönose.

6. Bonus

De belangrijkste les: Kijk achterom. Figuurlijk. Maar ook letterlijk.

memecorona

Beeld header: Jack (West Wittering) via Flickr

Mail

Marthe van Bronkhorst (zij/haar) is schrijver, theatermaker en psycholoog en studeerde aan de VU Amsterdam en Harvard Medical School. Ze schreef voor onder meer Theater Ins Blau, Sonnevanck, Over het IJ festival, Kluger Hans, Meander, De Revisor en werkt aan een roman over duikers bij uitgeverij De Geus.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer