Asset 14

Leer van de zombie-apocalyps

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

In de coronatoestand is het belangrijk om te leren van rampen uit het verleden, zoals de zombie-apocalyps.

Nu hoor ik u vragen: welke zombie-apocalyps?

Oké, we hebben nog geen lijfelijke meegemaakt, maar door de treurbuis, hypothetisch, hebben we er al tig doorstaan, waaronder: World War Z, Game of Thrones en Kingdom. Tot het kijken van deze series en films verleidden mijn huisgenoten mij op een moment van intellectuele zwakte. Ik overleefde alle drie. Hier is hoe:

1. Er zal ontkenning zijn. Infecteer met kennis

Hoofdschuddend lacht de doorgewinterde zombiespecialist en zet zijn aluminiumhoedje recht. De vaste prik van elke zombiefilm: ontkenningsfase. Luisterde men initieel naar kroonprins Lee-Chang (Kingdom) of Jon Snow (Game of Thrones) toen zij voor een pandemie waarschuwden? U raadt het al. Laat de mensen twijfelen en ruziemaken, want ze moeten blijkbaar eerst onderschatten voordat ze zombie- of corona-woke worden. Ook amateurviroloogschap verspreidt zich eerst langzaam, dan infectueus. Informeer je omgeving, dat is alles wat je kunt doen. Dubbelcheck alles wat je leest met minstens een tweede bron. Voorkom verspreiding van nepnieuws. Kan het drinken van bleekwater corona genezen? Dubbelcheck het. Kon drakenvuur de Opperzombie in Game of Thrones eigenlijk wel doden? Drakenbezitster Daenarys vergat het te dubbelchecken. Don’t be like Daenarys.

2. Er zal paniek zijn. Keur dit af

Massahysterie, hamsterwoede, wc-papierworstelen. In World War Z moet het hoofdpersonage gespeeld door Brad Pitt uit zelfverdediging een mensenmassa van zich afschieten. Een politieman nadert. In plaats van Pitt en de anderen in de supermarkt in te rekenen, besluit de agent om ook te muiten. Er wordt geschat dat bij orkaan Katrina een derde van het politiepersoneel deserteerde. Een kwart van de Nederlanders hamstert. Stop. Daar. Mee.

3. Word mensenschuw

Wat hebben de strijd tegen zombies en die tegen corona gemeen? Mensen zijn zelf dader, wapen én slachtoffer. Mensen zijn ook elkaars troost, steun en houvast, zou je denken. Dat denk je fout. Kluizenaars begrijpen dit. In true crime en dramaseries zijn kluizenaars vaak moordenaars of gekken, maar in zombiefilms zijn zij de slimme overlevers met street smarts. In Game of Thrones zijn de (sociale) kluizenaars wildlings: een stel vogelvrijen dat vlak bij de zombies in de wildernis woont. Gebrek aan beschaving is hun redding. Matennaaiend, rennend en rovend gaan ze door het leven. Wanneer een wildling aan een zombie ten prooi valt, is er geen tijd voor rouw: hop, op de brandstapel de stakker. Geen loyaliteit, geen vriendschappen, geen familiebezoek: flatten the curve! WWAWD (What would a wildling do?) is vanaf nu de vuistregel voor al je social distancing dilemma’s. Bij hoeveel mensen per dag mag ik op bezoek gaan? Kan ik langs bij mijn opa en oma als ik me verder prima voel? What would a wildling do? Een wildling heeft geen familie en vrienden. Dus nee.

4. Het virus discrimineert niet, waarom jij wel?

In de Koreaanse serie Kingdom, evacueert een stadje haar elite naar een schip. De armelui blijven achter aan wal. Uiteraard blijkt er tóch een zombie op het schip te zitten: elite weggevaagd. Ook is de koning zelf zombie, maar dit wordt uit eerbied geheimgehouden. Discrimineren tussen mensen en regels is nogal onbenullig, zeker als sprake is van een wereldwijde pandemie. Naar schatting raakt een meerderheid van de mensen uiteindelijk toch wel besmet met het coronavirus en om groepsimmuniteit te creëren is dat maar goed ook. Aziaten shamen of het virus ‘Chinese virus’ noemen heeft dus geen zin. Net zo min als patient zero zoeken en bedreigen. Of denken dat social distancing regels niet gelden als je gewoon in een buurland feest, terwijl in jouw land de kroegen dicht zijn. Voor zombies en COVID-19 zijn we allemaal gelijk.

5. Word vegetariër.

In World War Z verwijdert Noord-Korea van alle burgers de tanden om verdere vleeseterij te voorkomen. Een charmante, doch drastische oplossing. Hoog tijd dat wij ook besluiten geen vlees meer te eten, stellen wetenschappers, en de verspreiding van dier-op-mensziekten zo veel mogelijk voorkomen. Voorkomen is beter dan zoönose.

6. Bonus

De belangrijkste les: Kijk achterom. Figuurlijk. Maar ook letterlijk.

memecorona

Beeld header: Jack (West Wittering) via Flickr

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer