Asset 14

Leer elkaars taal van de liefde

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Wanneer ik een tijd niet thuis ben geweest, is mijn vader altijd blij me te zien. Hij zegt: ‘Kieks!’, wijst op de koelkast: ‘Er is Cassis,’ en verdwijnt dan weer naar zijn kamer of in zijn hoek van de bank. Wanneer hij of ik verdrietig is, kijken we naar verfilmingen van Pride and Prejudice en vergelijken die dan met elkaar.

Voor een vreemde lijkt mijn relatie met mijn vader niet erg warm of uitbundig. Hij zal nooit direct vragen hoe het met mijn therapie gaat of met mijn liefdesleven, maar hij zal wel zorgen dat mijn lievelingseten in huis is als ik op visite ben. Wanneer ik iets voor hem wil doen, koop ik gevulde koeken voor bij de koffie, en als ik me in een tweedehands-boekwinkel bevind, zal ik altijd een boek meenemen waarvan ik weet dat hij het mooi zal vinden.

De manier waarop mijn vader en ik elkaar verstaan, noem ik de taal van de liefde. Ieder die met mij een keer een lange strandwandeling maakte of een ruzie heeft uitgepraat, weet dat dit een van mijn lievelingsonderwerpen is. De taal van de liefde is de manier waarop je genegenheid uitdrukt naar een ander zonder woorden. Het is lang niet voor iedereen makkelijk om genegenheid uit te spreken, en soms schieten woorden tekort. Iedereen heeft een eigen taal. Toevallig ligt mijn taal dicht bij die van mijn vader zodat we op natuurlijke wijze goed op elkaar aansluiten.

De kunst is om de taal van een ander te leren kennen en die te leren spreken. Wanneer mijn vriendin moe of gestrest is, weet ik dat ik haar dag een beetje kan verlichten door kleine huishoudelijke klusjes te doen. Als ik moe en gestrest ben, eet ik niet altijd goed, dus laat ze weleens eten bij mij bezorgen of ze kookt voor mij. Soms zijn we samen moe en gestrest en koken we niet; eten we friet op de bank. Wanneer ik mijn vrienden niet opbel, maar een brief of een kaart schrijf, weten zij dat dit voor mij een manier is om te zeggen dat zij mij lief zijn. Aan de andere kant heb ik vrienden die wél graag bellen als zij het zwaar hebben, dus dan pak ik de telefoon.

Vraag jezelf eens af hoe jouw taal van de liefde eruitziet. Met welk woordeloos gebaar laat jij aan anderen zien dat je om ze geeft? Een volgende stap is het verstaan van de ander in de taal van de liefde die zíj spreken. Het gaat er niet om welke taal beter is, maar dat je iemand kan verstaan op het moment dat zij of hij het nodig heeft.

Mijn vader stuurt me net een bericht dat hij alle zes de delen van de Pride and Prejudice serie uit 1995 heeft opgenomen en dat we die samen kunnen kijken. Ik ga snel weer naar huis met gevulde koeken.

Beeld: Apostolos Letov

Mail

Kiki Bolwijn (1996) is mens, liefhebber en dromer, maar boven alles een vooralsnog onverklaard natuurfenomeen. // kiki@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer