Asset 14

Langzaam fietsen

Ooit was ik een snelle fietser. Zonder omkijken denderde ik over hoofdstedelijke fietspaden – altijd aan de linkerkant, de kant van de jakkeraars. Ik werd niet ingehaald, ik haalde in. Bellend, zuchtend en vloekend zocht ik mijn weg door de stad. Gevolg: een volledig opgefokt begin van mijn dag, zweetplekken in mijn overhemd en altijd de vraag: waarom doe ik dit?
Een paar maanden geleden besloot ik ermee te stoppen.
Ik bekeerde mij tot het Langzame Fietsen.

Langzaam fietsen stelt één voorwaarde aan haar volgelingen: verlaat op tijd je huis.
Het zal je in staat stellen daadwerkelijk langzaam te fietsen - een beentempo van maximaal dertig omwentelingen per minuut. Gehoorzaam dit tempo en de beloning zal jouw deel zijn.
In de eerste plaats, praktisch: je fiets gaat langer mee. Langzame fietsers verslijten minder banden, hun ketting behoeft minder vaak een smeerbeurt. Dit is een feit. Ik heb het nagevraagd bij mijn vriend V. - een fietsenbouwer die ik ervan verdenk dat hij geregeld zijn favoriete frame mee naar bed neemt om samen te dromen over Parijs-Roubaix.
Ten tweede, en hierin ligt de essentie van je bekering: langzaam fietsen balsemt de ziel. Geen haast, geen race; je hebt de tijd om rustig je omgeving in je op te nemen. Het zal je verbazen hoeveel schoons je tot nu toe over het hoofd hebt gezien.
Verlies vanzelfsprekend nooit de verkeerssituatie uit het oog – langzaam fietsen mag niet tot ongelukken leiden.

Foto: Jan Postma

Wat betreft je medeweggebruikers: een langzame fietser offert nooit emoties op aan de scooters van deze stad, noch aan de Satanskinderen die hen berijden. Het was een regelrechte misdaad ze op de fietspaden toe te laten. Maar sommige misdaden raken ingeburgerd. Slechts een helmplicht en de daarop volgende rituele terugverbanning naar de openbare weg, kan ons redden.
Bedenk: wie in Amsterdam op een scooter rijdt is te lui om te fietsen. Dat geldt niet voor jou en dat siert je. Het zal niet onopgemerkt blijven.
Het kan gebeuren dat een achteropkomende fietser je wil inhalen, maar daarvoor even geen ruimte ziet en derhalve de woorden "Sjonge jonge jonge" sputtert.
Kijk hem of haar dan aan, open je gezicht en vraag minzaam:
"Wat is er?"
Drie eenvoudige woorden, tezamen een eenvoudige vraag. Maar de geïrriteerde in kwestie zal het antwoord altijd schuldig blijven. Want wat kan hij antwoorden?
"Fiets nou godverdomme eens dóór man!" Of: "Ik wil er langs! Ik wil er langs!"
Neen. Het enige ware antwoord op jouw vraag is:
"Niets. Er is he-le-maal niets. Ik ben chagrijnig en dat reageer ik af op jou."
Geen mens wil dat toegeven. Een ochtendhumeur is een keuze.
Maar voor jou geldt: je bent verheven. Jij maakt voor de duur van deze fietstocht geen deel uit van de chaos. Je bent superieur. Jij bent de superieure, langzame fietser.

Nog een paar korte suggesties om je langzame fietstocht nóg aangenamer te maken.
Passeer je een koffietent of een bakkerij? Inhaleer dan diep en vraag je af wanneer iemand jou voor het laatst ontbijt op bed heeft gebracht. Dat zal een zoet moment in herinnering brengen en geeft tegelijkertijd iets om naar uit te kijken.
Bepaalde gebouwen laten ruimte voor verbeelding. Neem een brandweerkazerne. Zouden die kerels allemaal al wakker zijn? En dragen ze rode pyjama’s? En wat doen ze op zo’n ochtend? Loopt er wel eens één met z’n ochtenderectie de ontbijtzaal in om te vragen bij welke spuitwagen hij vandaag is ingedeeld? Of kijken ze met z’n allen voor de vierhonderdste keer naar Backdraft?
Je weet het niet. Het is een verborgen wereld die alleen een langzame fietser kan proberen te zien.

De slotsom. Op Amsterdamse fietspaden floreren opgekropte woede, verongelijktheid en authentiek schofterig gedrag. Ieder mens wil van A naar B – vanwaar die angst er niet te komen? Vraag je dat niet meer af. Doe er niet meer aan mee.
Bekeer je tot het langzame fietsen.

Dit is een gastbijdrage van Koen Alfons.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

Alles Vijf Sterren: 44

Warm en comfortabel

Deze week worden onze redacteurs blij van een goede jas en muziek om mee naar bed te gaan (of juist mee op te staan). Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer