Asset 14

Laat alles vallen

Tip: Laat alles vallen 1

Een boterham die van mijn bord afglijdt, op de pindakaaskant landt. Een volle pot mayonaise die tegen de grond kletst, breekt. Een fles olijfolie die omvalt, leegloopt naast de gaspit. Ik weet niet zo goed waarom, maar sinds kort sta ik stil bij alle gevallen dingen.

Misschien om me aan iets te herinneren. Bijvoorbeeld aan hoe ik met mijn eerste fiets de bosjes in reed. Ik had een snee in mijn nek van oor tot oor. Ik was plots een meisje dat getroost moest worden. Dat vond ik raar. Ik vond het ergens ook leuk (ik kreeg opeens een knuffeltje zonder er een zwemdiploma voor te hoeven halen). Maar die extra bezorgdheid maakte me vooral boos. Ik was namelijk degene die ervoor zorgde dat anderen niet vielen. Dat mensen mij opeens wilden opvangen was niet de bedoeling.

Het zesjarige meisje dat in mijn onderbuik woont, denkt er nog zo over. Ze denkt ervoor te kunnen zorgen dat alles heel blijft. En als een val niet tegen te houden is rekent ze alvast uit op welke manieren ze terecht komt. Zo kan ze de pijn alvast een beetje doorleven, zodat anderen daar straks minder van hoeven te zien. Ze fantaseert over het weggaan van een geliefde. Eet heel veel paprika’s als ze een verkoudheid voelt opkomen. Draagt een helm op dagen dat de kans groter lijkt om van haar racefiets te vallen.

Maar ja. Handelen naar wat het kind in je onderbuik wil, werkt niet.

Dat vond ook mijn tandarts aan wie ik het principe uitlegde. Ik vertelde dat ik alvast had voor-gevoeld hoe hij mijn onverdoofde gaatje vulde, zodat de realiteit wel mee zou vallen. Hij kent me al sinds mijn vierde en spreekt als een geleerd boeddhist. Hij zei: ‘Annelies, misschien is het goed als je stopt met het dubbel doorleven van een door ieder mens te aanvaarden lijden?’

We lachten hardop.

Het meisje in mijn onderbuik vond het minder leuk. Ze zette een boos gezicht op met een pruillip: ‘Dikke doei. Doe het lekker zelf. Ik zorg ervoor dat niemand lijdt, neem er een voorbeeld aan met je klote beroep.’

Tip: Laat alles vallen

Hoe leer je een kind dat het allemaal niet zo erg is, dat vallen, dat breken, iets dat zeer doet?

Ik wandelde naar huis en dacht: eten maken helpt. Pompoen en aardappels uit de oven. Helpt altijd. Vooral als er ketchup bij zit. Heel veel ketchup.

Als ik de fles uit de koelkast pak gebeurt het. Het valt uit mijn handen.
De dop schiet los. Mijn schoenenrekje besmeurd met saus.

Mijn onderbuik-kleuter staat er verstard bij. Ik probeer haar te vertellen: soms breekt iets dat valt, iets anders open. Iets dat valt doorbreekt de illusie van controle over gebeurtenissen, gedachtes of emoties en opent mogelijkheden die je helemaal niet had voorzien.

Het kind mort een beetje, maar weet dat ze vandaag weinig bereikt met haar samengeknepen vuisten. Ze haalt haar vinger door de ketchupklodders. Begint een klungelig moordverhaal te vertellen dat rond een kampvuur past.

Beeld: Annelies van Wijk

Mail

Annelies van Wijk (1993) is redacteur bij Hard//hoofd, maakt podcasts, wandelingen en kletst het liefst met vreemden over vogels en het leven. // annelies.van.wijk@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer