Asset 14

Kijk slechte televisie

Tip: Kijk slechte televisie

Als er iets zou bestaan als trashy-televisie-anonymous zou ik nu mijn hand opsteken en zeggen ‘Hoi mijn naam is Josephine en ik hou van de slechtste televisie die op de aardbodem wordt geproduceerd en mijn probleem is vooral dat ik niet kan stoppen met kijken en dat ik me er niet voor schaam en iedereen graag vertel hoe het nu gaat met de kale plek op het hoofd van Kourtney Kardashian.’

Mijn liefde begon vroeg. Op te jonge leeftijd keek ik samen met mijn oma naar de prachtige serie Onderweg naar morgen. Een paar jaar later keek ik naar De Pfaffs en verbaasde me over hoeveel mosselen zij aten. Vanaf de intrede van E! Network in Nederland nam de Amerikaans-Armeense versie van De Pfaffs het stokje over, en zeventien seizoenen later kan ik je veel te veel vertellen over de levens van de Kardashians. Ondertussen heb ik een abonnement op Hayu (een tip in een tip!) en kijk ik op deze Netflix voor slechte televisie naar Million Dollar Listing (excentriekelingen verkopen dure huizen), verschillende takken van The Real Housewives (vrouwen die geen huisvrouwen zijn maar veel ruzie maken), Vanderpump Rules (ontspoorde restaurant-bediening in LA) en nog vele andere slechte series.

Maar is slechte televisie echt slecht? Wie bepaalt dat? Waarom schamen we ons voor ons lievelingsprogramma? Ik heb afleveringen van The Real Housewives of Potomac gezien waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen. Komen niet in de buurt. Het drama, de tragiek, de komedie, de positionering van de vijanden, het mes dat wordt gegooid, de zwangere vrouw die gewoon rustig iets wil eten, de muziek, de montage. De montage. Goden en godinnen van editors hebben ze daar. Het is kunst.

Ooit heeft iemand op Twitter de Kardashians bedankt, want door het kijken van Keeping up with the Kardashians was zijn door kanker aangewakkerde depressie volledig verdwenen. Ik wil niet zeggen dat elk ziekenhuis het verplicht op het dagprogramma moet gooien, maar ik wil dat ook niet niet zeggen. De kracht van slechte televisie is groot, en niet iets om weg te wuiven. Slechte televisie is geen guilty pleasure (stop daar sowieso mee, ga je guilty voelen over je CO2-voetafdruk), het is verblijdend, helend, en bovenal ultiem ontspannend.

Nu zie ik ook wel in dat er slechte kanten zitten aan slechte televisie. De hoeveelheid plastic in de mensen die we zien en het onrealistische schoonheidsideaal dat hiermee wordt neergezet kan zorgen voor een vertekend lichaamsbeeld. We kunnen de hoeveelheid opgespoten lippen vandaag de dag niet los zien van het succes van Kylie Jenner. En de diepere laag van cultural appropriation in haar hele familie is extreem problematisch.

Zonder die dingen goed te praten, geef ik toch deze tip. Het komt namelijk hier op neer: ik ben een perfectionist met faalangst, en ik heb het gevoel dat een hele hoop mensen in mijn generatie deze zegen en dit probleem hebben. En er is niets fijner dan kijken naar mensen die het ook niet precies weten, die fouten maken, schreeuwen naar de mensen van wie ze houden, relaties kapot maken terwijl dat helemaal niet de bedoeling was, in bosjes lazeren omdat ze te veel gedronken hebben – mensen die moeten dealen met het onverwachte en vervelende in het leven. Imperfecte mensen die zichzelf durven te zijn, en waar mensen alsnog of juist daardoor heel veel van houden. Slechte televisie geeft mij naast extreem veel vermaak daarom ook heel veel hoop, en dat gun ik iedereen, dus kijk.

Beeld: Google/Lotte Akkerman.

Mail

Josephine Keuter (1993) is geen marketeer. Ze studeert Cultural Analysis en je kunt haar 's nachts wakker maken voor alles popcultuur en patisserie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer