Asset 14

Herken neppost

Tip: Herken neppost

Fake news, planten in restaurant waar je in moet knijpen om er zeker van te zijn dat ze niet van plastic zijn, namaakleer, -bont en -vlees, complottheorieën – de wereld om ons heen zit tjokvol neps en het wordt steeds erger. Ruby Sanders geeft een onmisbare tip om zeker te weten of de post in je brievenbus echt of nep is.

Onlangs ontving ik met de post een MasterCard van ABN Amro. Een aardig gebaar, zeker omdat ik al ruim drie jaar geen klant meer van deze bank ben. Waarom zou ABN mij dan een creditcard toesturen? Argwanend geworden door de grote hoeveelheid spam en nepnieuws die mij dagelijks bereikt, begon ik te twijfelen aan de echtheid van de brief. Had ik hier te maken met oplichterij?

Op de website van creditcardbedrijf International Card Services vind ik onder het kopje ‘Zo herkent en meldt u valse e-mails of phishing’ niks over papieren post. Ik ga er voor het gemak van uit dat de genoemde herkenningspunten van digitale valse berichten ook gelden voor analoge post:

1. Het bericht is niet persoonlijk aan u gericht.
2. In de e-mail wordt gevraagd snel actie te ondernemen.

De brief voldoet aan beide criteria: als aanhef lees ik ‘geachte Card-houder’, mét hoofdletter en streepje. Daarna: ‘Maak uw creditcard snel klaar voor gebruik’ – door in te loggen en hem te activeren – en ‘plaats onmiddellijk uw handtekening’. Ik vraag me of wat voor risico ik zou lopen door deze acties op te volgen, maar een kenmerk van goede oplichterij is natuurlijk dat je dat risico niet direct doorziet.

Ik bel ABN. Wendy van ABN’s card services is eerder verbaasd over mijn telefoontje dan over de creditcard. “Uw oude card verliep op 1 oktober 2018, daarom werd er een nieuwe opgestuurd”, zegt ze opgewekt. Dat ik geen klant meer ben, vindt ze bijzaak. “Maar de kaart moet toch aan een ABN-bankrekening gekoppeld zijn?”, vraag ik. Bovendien, zeg ik, heb ik nu een geldige creditcard van mijn nieuwe bank. Op de onmogelijkheid om een kaart te gebruiken die niet aan een rekening gekoppeld is, of mijn argwaan over de brief, gaat ze niet in. Uiteindelijk besluiten we de kaart te annuleren, wat Wendy dan ook direct doet – een tegemoetkoming, vindt ze, want normaal staat daar een maand opzegtermijn voor. Als ik ten slotte vraag wat ik moet doen met de verzonden kaart, is ze resoluut: “Vernietigen.”

Naderhand moet ik denken aan een brief die ik twee jaar geleden ontving, toen fake news nog niet zo urgent was en ikzelf een stuk naïever. Er zat geen postzegel op, maar de envelop was wel aan mij geadresseerd: R.G. Sanders. In de brief stond dat de huur voortaan op een ander rekeningnummer overgemaakt diende te worden. Een beetje vreemd vond ik het wel, maar plichtsgetrouw plande ik de volgende huurbetaling in op het nieuwe rekeningnummer. Toch begon het te knagen. Toen ik de brief er weer bij pakte, viel pas op hoe vreemd die eigenlijk was. In plaats van mijn naam was de aanhef ‘Beste Huurder’, en ook elders stonden woorden met onnodige hoofdletters. Twee keer viel mijn oog op een dubbele spatie. Toen ik ook de pixelige stempel ontwaarde en onderaan de naam ‘K.H. van Bladeren’ zag, begon het pas te dagen. Wie was K.H. van Bladeren?! Mijn huisbaas noch de beheerder met wie ik geregeld contact heb, heette zo. Toen ik die laatste belde, bleek hij al op de hoogte van de scam, en erg geschrokken. Mijn buurman had de brief ook ontvangen, en dacht dat de oplichters onze namen waarschijnlijk van de Kamer van Koophandel-website hadden, waar je eenvoudig namen bij adressen kunt vinden. Ik annuleerde snel de overschrijving (die gelukkig voor later was gepland) en tegen iedereen zei ik dat ik het bedrog natuurlijk onmiddellijk had doorgehad.

De Nederlandse spelling van scholieren en studenten gaat al jaren achteruit. Door veel mensen wordt dat ook minder belangrijk geacht - waar is foutloos Nederlands lezen en schrijven nog voor nodig als wát we intypen toch automatisch wordt gecorrigeerd? Maar in deze tijden van fake news en phishing kan dit je net op tijd behoeden voor een grote – en domme – fout. In mijn geval waren het onjuiste hoofdletters en spaties die voor redding zorgden. En dáárom: herken en gebruik foutloos Nederlands, al is het maar voor je eigen veiligheid.

 

Beeld: Lotte Akkerman

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Ruby Sanders is chef Tekst bij Hard//hoofd, eindredacteur bij OneWorld en omnivoor film, televisie, literatuur en eten.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer