Asset 14

Gun elkaar de ex

Tip: Gun elkaar de ex

‘Met wie was je daar dan?’
Tja, daar ga je al.

Tegenover me zit een jonge vrouw met bruine haren en een mooie lach. Mijn tweede tinderdate. Het gesprek ging over vakanties en ik had net een leuke herinnering gedeeld over een casino in Warschau, waar twee mannen mij en mijn toenmalige vriendin volgden met notitieboekjes om onze ‘strategie’ te achterhalen. We hadden 30 euro gewonnen. Een topavond. Met wie was ik daar?

Technisch gezien zou het geen leugen zijn om te antwoorden: ‘met een vriendin.’ Maar ik gok dat mijn date het toch wel zou raden, dus ik lieg niet en mompel: ‘Met mijn ex.’

Haar gezicht betrekt een beetje. Ik heb zojuist regel nummer één van het daten gebroken, Neerlands grootste nog levende taboe ter sprake gebracht: de ex. Gedurende de avond komt de ex nog een paar keer om de hoek kijken.
‘Waar heb je gewoond?’
‘Waarom heb je nooit in het buitenland gestudeerd?’
‘Waarom ben je gaan sportklimmen?’
Wat wil je, als je vijf jaar lang lief en leed hebt gedeeld, samen hebt gewoond, en je het jaar daarna vooral met een zware depressie in bed hebt gelegen? In zeker driekwart van mijn favoriete herinneringen en verhalen komt de ex voor. Maar die zijn off limits.

Als de Romeinen een dictator hadden afgezet, gingen zij soms over tot damnatio memoriae. De naam van de gehate tiran werd uit de geschiedenisboeken geschrapt en van publieke gebouwen afgebeiteld. Bustes en standbeelden van de verdoemde leider werden vernietigd, en zelfs het uitspreken van de naam werd een strafbaar feit. Zo was het bijna alsof de persoon in kwestie nooit had bestaan.

In onze maatschappij krijgt de ex vaak dezelfde behandeling. Wie na de relatie nog foto’s van de ex op de telefoon heeft staan, kan op rare blikken van vrienden rekenen en haalt zich op zijn minst het ongenoegen van de nieuwe partner op de hals. Ook fysieke aandenkens in huis dienen in dozen te verdwijnen.

Ik moet zeggen: ik word daar goed ziek van. Nadat het ‘uit’ ging met de ex heb ik heel bewust met mezelf afgesproken dat dit een móóie herinnering zou worden. Natuurlijk is er gekwetst, maar ik ben mijn ex ook enorm dankbaar. Ik ging de relatie in als jochie van 19 en kwam eruit als man van 24. Mede door de ex ben ik geworden wie ik ben, en haar uit mijn verleden wissen is een deel van mijzelf wissen. Maar probeer dat maar eens uit te leggen aan iemand die het zelf niet heeft meegemaakt en dan de conclusie trekt dat je ‘nog niet over je ex heen’ bent.

Een paar maanden geleden heb ik een tijdje gedatet met een meisje dat net uit een lange relatie kwam. Uiteraard ging het vaak over de ex. Ik vond het een verademing; eindelijk was er de ruimte om fijne herinneringen te delen met iemand die daar begrip voor had, zonder de jaloezie, de meewarige blik en het oordelende vingertje. Zo kan het dus ook. Ik denk dat er heel wat mensen rondlopen die net als ik helemaal geen zin hebben om de ex als Romeinse tiran te behandelen en zich daar toch toe gedwongen voelen.

Dus bij dezen een oproep: geef elkaar wat meer ruimte om het verleden te koesteren. Wie altijd maar vooruit kijkt, vergeet waar hij vandaan komt. Wees wat liever voor elkaars herinneringen: gun elkaar de ex.

Mail

Jimmy Mulder studeert kunstmatige intelligentie, loopt stage als neurowetenschapper en schrijft om zijn hoofd leeg te maken. Hij houdt van bierviltjesberekeningen, dialectiek en Bojack Horseman.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer