Asset 14

Gun elkaar de ex

Tip: Gun elkaar de ex

‘Met wie was je daar dan?’
Tja, daar ga je al.

Tegenover me zit een jonge vrouw met bruine haren en een mooie lach. Mijn tweede tinderdate. Het gesprek ging over vakanties en ik had net een leuke herinnering gedeeld over een casino in Warschau, waar twee mannen mij en mijn toenmalige vriendin volgden met notitieboekjes om onze ‘strategie’ te achterhalen. We hadden 30 euro gewonnen. Een topavond. Met wie was ik daar?

Technisch gezien zou het geen leugen zijn om te antwoorden: ‘met een vriendin.’ Maar ik gok dat mijn date het toch wel zou raden, dus ik lieg niet en mompel: ‘Met mijn ex.’

Haar gezicht betrekt een beetje. Ik heb zojuist regel nummer één van het daten gebroken, Neerlands grootste nog levende taboe ter sprake gebracht: de ex. Gedurende de avond komt de ex nog een paar keer om de hoek kijken.
‘Waar heb je gewoond?’
‘Waarom heb je nooit in het buitenland gestudeerd?’
‘Waarom ben je gaan sportklimmen?’
Wat wil je, als je vijf jaar lang lief en leed hebt gedeeld, samen hebt gewoond, en je het jaar daarna vooral met een zware depressie in bed hebt gelegen? In zeker driekwart van mijn favoriete herinneringen en verhalen komt de ex voor. Maar die zijn off limits.

Als de Romeinen een dictator hadden afgezet, gingen zij soms over tot damnatio memoriae. De naam van de gehate tiran werd uit de geschiedenisboeken geschrapt en van publieke gebouwen afgebeiteld. Bustes en standbeelden van de verdoemde leider werden vernietigd, en zelfs het uitspreken van de naam werd een strafbaar feit. Zo was het bijna alsof de persoon in kwestie nooit had bestaan.

In onze maatschappij krijgt de ex vaak dezelfde behandeling. Wie na de relatie nog foto’s van de ex op de telefoon heeft staan, kan op rare blikken van vrienden rekenen en haalt zich op zijn minst het ongenoegen van de nieuwe partner op de hals. Ook fysieke aandenkens in huis dienen in dozen te verdwijnen.

Ik moet zeggen: ik word daar goed ziek van. Nadat het ‘uit’ ging met de ex heb ik heel bewust met mezelf afgesproken dat dit een móóie herinnering zou worden. Natuurlijk is er gekwetst, maar ik ben mijn ex ook enorm dankbaar. Ik ging de relatie in als jochie van 19 en kwam eruit als man van 24. Mede door de ex ben ik geworden wie ik ben, en haar uit mijn verleden wissen is een deel van mijzelf wissen. Maar probeer dat maar eens uit te leggen aan iemand die het zelf niet heeft meegemaakt en dan de conclusie trekt dat je ‘nog niet over je ex heen’ bent.

Een paar maanden geleden heb ik een tijdje gedatet met een meisje dat net uit een lange relatie kwam. Uiteraard ging het vaak over de ex. Ik vond het een verademing; eindelijk was er de ruimte om fijne herinneringen te delen met iemand die daar begrip voor had, zonder de jaloezie, de meewarige blik en het oordelende vingertje. Zo kan het dus ook. Ik denk dat er heel wat mensen rondlopen die net als ik helemaal geen zin hebben om de ex als Romeinse tiran te behandelen en zich daar toch toe gedwongen voelen.

Dus bij dezen een oproep: geef elkaar wat meer ruimte om het verleden te koesteren. Wie altijd maar vooruit kijkt, vergeet waar hij vandaan komt. Wees wat liever voor elkaars herinneringen: gun elkaar de ex.

Mail

Jimmy Mulder studeert kunstmatige intelligentie, loopt stage als neurowetenschapper en schrijft om zijn hoofd leeg te maken. Hij houdt van bierviltjesberekeningen, dialectiek en Bojack Horseman.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer