Asset 14

Gun elkaar de ex

Tip: Gun elkaar de ex

‘Met wie was je daar dan?’
Tja, daar ga je al.

Tegenover me zit een jonge vrouw met bruine haren en een mooie lach. Mijn tweede tinderdate. Het gesprek ging over vakanties en ik had net een leuke herinnering gedeeld over een casino in Warschau, waar twee mannen mij en mijn toenmalige vriendin volgden met notitieboekjes om onze ‘strategie’ te achterhalen. We hadden 30 euro gewonnen. Een topavond. Met wie was ik daar?

Technisch gezien zou het geen leugen zijn om te antwoorden: ‘met een vriendin.’ Maar ik gok dat mijn date het toch wel zou raden, dus ik lieg niet en mompel: ‘Met mijn ex.’

Haar gezicht betrekt een beetje. Ik heb zojuist regel nummer één van het daten gebroken, Neerlands grootste nog levende taboe ter sprake gebracht: de ex. Gedurende de avond komt de ex nog een paar keer om de hoek kijken.
‘Waar heb je gewoond?’
‘Waarom heb je nooit in het buitenland gestudeerd?’
‘Waarom ben je gaan sportklimmen?’
Wat wil je, als je vijf jaar lang lief en leed hebt gedeeld, samen hebt gewoond, en je het jaar daarna vooral met een zware depressie in bed hebt gelegen? In zeker driekwart van mijn favoriete herinneringen en verhalen komt de ex voor. Maar die zijn off limits.

Als de Romeinen een dictator hadden afgezet, gingen zij soms over tot damnatio memoriae. De naam van de gehate tiran werd uit de geschiedenisboeken geschrapt en van publieke gebouwen afgebeiteld. Bustes en standbeelden van de verdoemde leider werden vernietigd, en zelfs het uitspreken van de naam werd een strafbaar feit. Zo was het bijna alsof de persoon in kwestie nooit had bestaan.

In onze maatschappij krijgt de ex vaak dezelfde behandeling. Wie na de relatie nog foto’s van de ex op de telefoon heeft staan, kan op rare blikken van vrienden rekenen en haalt zich op zijn minst het ongenoegen van de nieuwe partner op de hals. Ook fysieke aandenkens in huis dienen in dozen te verdwijnen.

Ik moet zeggen: ik word daar goed ziek van. Nadat het ‘uit’ ging met de ex heb ik heel bewust met mezelf afgesproken dat dit een móóie herinnering zou worden. Natuurlijk is er gekwetst, maar ik ben mijn ex ook enorm dankbaar. Ik ging de relatie in als jochie van 19 en kwam eruit als man van 24. Mede door de ex ben ik geworden wie ik ben, en haar uit mijn verleden wissen is een deel van mijzelf wissen. Maar probeer dat maar eens uit te leggen aan iemand die het zelf niet heeft meegemaakt en dan de conclusie trekt dat je ‘nog niet over je ex heen’ bent.

Een paar maanden geleden heb ik een tijdje gedatet met een meisje dat net uit een lange relatie kwam. Uiteraard ging het vaak over de ex. Ik vond het een verademing; eindelijk was er de ruimte om fijne herinneringen te delen met iemand die daar begrip voor had, zonder de jaloezie, de meewarige blik en het oordelende vingertje. Zo kan het dus ook. Ik denk dat er heel wat mensen rondlopen die net als ik helemaal geen zin hebben om de ex als Romeinse tiran te behandelen en zich daar toch toe gedwongen voelen.

Dus bij dezen een oproep: geef elkaar wat meer ruimte om het verleden te koesteren. Wie altijd maar vooruit kijkt, vergeet waar hij vandaan komt. Wees wat liever voor elkaars herinneringen: gun elkaar de ex.

Mail

Jimmy Mulder studeert kunstmatige intelligentie, loopt stage als neurowetenschapper en schrijft om zijn hoofd leeg te maken. Hij houdt van bierviltjesberekeningen, dialectiek en Bojack Horseman.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Papier
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel