Asset 14

Gluren

"Doe normaal! Ik schaam me voor je."
Met die woorden trok toenmalig vriendlief mij aan mijn capuchon mee en ik begreep dat mijn nieuwsgierigheid excessieve vormen had aangenomen. Hoewel ik alleen maar een beetje had staan springen voor het raam van een woning. Goed, om over de rand van de vitrage naar binnen te kunnen gluren, maar zeg nou zelf: op een donkere avond kun je toch haast niet anders? Overal zijn lampjes aan, mensen vergeten hun gordijnen dicht te trekken en de idioot voor het raam ziet niemand staan.

Ik kan het niet laten, overal waar ook maar een klein spleetje tussen de gordijnen oplicht móet ik gluren. Zo is mijn grote favoriet een oudroze spookhuis van een mevrouw (dat moet wel) die ik nog nooit heb kunnen ontwaren tussen haar hoogpolige interieur. Alles is oudroze: het gigantische bed midden in de woonkamer; de geplooide gordijnen; het tapijt; de jurkjes van de poppen die voor de ramen hangen, in de vensterbank staan, met legioenen op het monsterlijke bed zitten. Zó onbedwingbaar graag zou ik hier aanbellen om even binnen te mogen kijken. Gewoon om te zien hoe ze het doet, haar leven leiden hier.
"Je bent gek!" Hoofdschuddend deed de vriend een paar meter verderop of hij mij niet kende.

Foto: gnosis / john r.

Iets later gingen we als onwennige volwassen voor het eerst naar een mogelijk koophuis kijken. De vrouw des huizes was niet thuis en terwijl de makelaar de vriend inlichtte over de kruipruimte, zag ik mijn kans schoon.
"Ik maak nog even wat foto’s boven!" Ik zwaaide mijn telefoon door de lucht ten teken van vertrek en sloop de trap op. Een studeerkamer, precies zoals die van mijn opa vroeger. Zware donkerhouten meubels. Boekenplanken tot aan het plafond, zonder stof. Een briefopener, een grote glazen presse papier. Een ‘Mind the Gap’-mok gevuld met balpennen. Drie grote veren aan de muur, geen planten. Verderop in de hal was de slaapkamer. Gele vetvlekken tegen de muur boven het hoofdeinde, net iets zwaarder aangezet bij het linkerhoofdkussen. Een walhalla!
Zo werd mijn nieuwe hobby geïntroduceerd — dit bleek de dorstlesser voor mijn haast ziekelijke nieuwsgierigheid, zo simpel had ik het zelf niet kunnen bedenken. Driftig struinde ik diezelfde middag nog Funda af voor een volgende bezichtiging, een gewoonte die zich in de maanden daarop zou ontwikkelen tot een regelrechte verslaving.
"Hier, kijk, een heel oud opknappertje op de dijk, met gouden kranen en hoogpolig tapijt! Páárs hóógpolig tapijt! Zullen we een bezichtiging aanvragen?" Als ik een staartje had gehad zou ik kwispelen, maar (ex-)vriendlief schudde van nee.
"Of dit! Deze lui hebben door hun hele woonkamer een Grieks haventafereel geschilderd! Hahaha zullen we kijken?"
Nee, werd er geschud.
Een kattenkrabmuur! Een verzamelkelder! Zwartleren gordijnen! Al gauw wilden we helemaal geen koophuis meer en inmiddels is de relatie voorbij. Ik zoek dus geenszins met een reële woonwens maar ga puur op de inrichting af. Wanneer het gehele huis bijvoorbeeld in dezelfde kleurstelling (zwart-rood-paars) is ingericht, vraag ik onmiddellijk een bezichtiging aan. Knik afwezig wanneer de 22-jarige ARMT-makelaar zijn riedeltje over erfpacht en mogelijkheden voor een dakterras afsteekt en laaf me onderwijl aan de omgeving. De boeken naast de fles Euroshoppercola op het nachtkastje. De dennenappels en foto’s in de vensterbank. Dit is de uitgelezen manier om schaamteloos rond te neuzen.

Ik ben trouwens nog een tijdje opgeschaald naar een prijscategorie waarin ik nooit maar dan ook werkelijk nooit zou kunnen kopen, maar ontdekte al gauw dat de goedkoopste huizen, juist beneden mijn oorspronkelijke zoekprijs, het meest bevredigend zijn voor mijn gluurdrang. Daar gebeurt het. Daar liggen vloerkleedjes op tafel. Daar staan de sigarettendraaimachines naast porseleinen katjes in de vensterbank. Glazen schedels vol kleingeld in een vitrinekast, een zware koptelefoon op. Punaises in IKEA-posters.

Binnenkort ga ik trouwens eens de stad uit. Een boerderijtje misschien, of een huis in het bos.

Mail

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een stem van een muze

Een stem van een muze

Bij het schilderen van een portret geven kunstenaar en muze zich bloot. Het resultaat is de interpretatie van de kunstenaar. Wat nou als ook de muze zou kunnen praten? Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijk relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan