Misschien was het mijn naderende verjaardag waardoor ik me ouder en zwakker dan ooit voelde, misschien werd ik aangestoken door mijn hypochondrische huisgenoot of kwam het door de vriendin die me vertelde zo’n goeie ervaring te hebben gehad bij de Chinese ‘acupunctuur- en kruidenspecialist’ Dr. Wang. Hoe dan ook besloot ik een paar weken geleden in een opwelling een afspraak te maken. Dat het e-mailadres van Dr. Wang jongen2012@gmail.com is, wekte mijn nieuwsgierigheid alleen maar meer. Niet dat hij daarop reageerde, maar aan de telefoon plande hij direct enthousiast een afspraak met me in.
Een van de vreemde dingen aan de Nederlandse (westerse?) zorg, vind ik het ontbreken van een algemene, globale ‘check’. Als je je fiets een ‘winterbeurt’ geeft, je auto zelfs verplicht APK moet keuren, waarom doen we zoiets dan niet met ons lijf? Ik weet dat veel artsen en ‘zorgprofessionals’ dit een onzinnige vergelijking vinden en hier tegen zijn, omdat zo’n check a) gigantisch veel geld kost als ‘t voor 17 miljoen mensen vergoed moet worden en b) een gevoel van schijnveiligheid oplevert bij mensen – lichamen zijn namelijk geen auto’s en wie tijdens een controle niets heeft kan een paar maanden later net zo goed ineens een beroerte, hartaanval of kanker krijgen. Maar ja, zelfs al zóuden Nederlandse huisartsen zo’n check uitvoeren, dan zou die waarschijnlijk blijven bij geruststellende woorden en een bloedtest waar niets uitkomt.
Nee, dan de Chinese geneeskunde, die draait om een holistische benadering van de mens; lichaam en geest als één geheel beschouwt. Die ‘op macroniveau de systemen van het lichaam’ analyseert en ‘die kennis toepast op behandeling en voorkómen van ziekten.’ Dat klinkt beter. Bovendien neemt de Chinese arts niet de klacht of ziekte als uitgangspunt, maar begint gewoon bij de mens. Dus zo fietste ik door de striemende regen naar Dr. Wang, die jasmijnthee schonk en op zijn computer doorlopend klassieke muziek via YouTube afspeelde. Hij vroeg van alles, wachtte vaak niet op mijn antwoord maar vulde alvast in wat hij vermoedde; over mijn leefsituatie, slaapritme (‘te laat hè!’), stoelgang (‘die is goed hè, ja toch?’), stressniveau, werk (‘fulltime, ja toch?’) en eetgewoonten. Onderwijl hield hij mijn pols vast en keek hij meermaals naar mijn tong (ook zoiets: wie hoorde voor het laatst nog zijn huisarts ‘Zeg ‘ns aaa!’ zeggen?). De conclusie was even abrupt als confronterend: van wat hij nu zag, leek mijn lichaam dat van een 50-jarige, lever en milt waren uit balans en de qi-stromen geblokkeerd. Oorzaken waren aanwijsbaar noch relevant, zei hij. Maar accupunctuur gecombineerd met een individueel afgestemde kruidenmix (tweemaal daags een eetlepel) zouden zeker voor verbetering zorgen.
Het stomme was: enerzijds had ik op zo’n antwoord gehoopt – prima, laten we die blokkades de wereld uit helpen, baat het niet dan schaadt het niet – en anderzijds kwam de Hollander in mij argwanend naar boven: hoe weet ik of zijn analyse klopt? Waar komt dit door? Hoe vaak moet ik terugkomen? Twee accupunctuursessies en heel veel eetlepels Chinese kruiden verder word ik nog steeds heen en weer geslingerd tussen de twee. Ja, zijn analyse was op veel punten accuraat, ik sliep de afgelopen weken als een roos, maar de consulten zijn prijzig en mijn verzekeraar vergoedt ze niet. En wanneer ik op bepaalde punten doorvraag, verzandt hij in lange verhalen over cliënten die met zijn behandeling stopten en daarna prompt overleden.
Mijn voornemen (en tip!) voor het nieuwe jaar is daarom: een verzekering zoeken die zo’n behandeling vergoedt, en opnieuw een Chinese praktijk bezoeken, weliswaar een andere. Ik heb al een passende op het oog: een die het rechttoe rechtaan e-mailadres info@chinamedic.nl hanteert.
