Asset 14

Ga rennen

Tip: Ga rennen

De dagen waarop het niet zo wil lukken met het leven en mij beginnen vaak in mijn bed waar ik niet per se uit hoef. Als ik geen verplichtingen heb, blijf ik daar maar liggen. Afhankelijk van mijn positie staar ik naar het witte plafond, de witte gordijnen, witte muur of witte lakens, en overdenk ik mijn leven. Ik wil misschien verhuizen, maar waar moet ik dan naartoe? Zouden mijn vriendschappen dan veranderen? Ik hoop dat ik ooit een gelukkige relatie krijg. Zie ik mijn ouders genoeg? Moet ik mijn nieuwe cognackleurige schoenen terugbrengen naar de winkel? Ze lopen wel lekker, ik weet alleen niet wat ik van de kleur vind. Maar wacht, doet dit er eigenlijk wel toe? Mag ik me druk maken over de kleur van mijn schoenen? Is de klimaatcrisis over twintig jaar niet zo erg dat ik moet hopen dat de wereld niet vergaat? Moet ik daar niet nú iets aan doen?

Deze gedachtestroom wissel ik af met de zoete verleiding van mijn telefoon. Ik scrol door de eindeloze reeks aan suffe artikelen op Facebook die soms slecht en soms goed geschreven maar in ieder geval vermakelijk zijn. Op Instagram zie ik mijn feed volstromen met foto’s van mensen met trotse verlovingsringen, anderen die net getekend hebben voor een romandebuut, of een hypotheek hebben afgesloten en met de sleutel van hun nieuwe huis naar de camera zwaaien.

En dan, op het moment dat het echt voor mezelf niet meer leuk of rustgevend is in die oase van wittigheid, popt ergens achterin mijn hoofd een stemmetje op dat zegt: ga rennen. Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga. Om ervoor te zorgen dat ik mezelf weer een mens voel met niet alleen twijfels maar ook met daadkracht is een rationele keuze vereist: het park in, hardlopen.

Ik loop altijd hetzelfde rondje, met verschillende uitbreidingen afhankelijk van mijn energieniveau, de beschikbare tijd en eventuele zon die ik wil vermijden of juist niet. Ik wil niet op avontuur, ik wil gewoon mijn verstand op nul zetten en lopen. Gek genoeg gaan die gedachtes vaak wel door, maar dan op een andere manier, alsof ze door mijn stappen in een ander ritme komen. Ik kan ze opzijschuiven als ik geen zin meer heb, ik kan besluiten even naar de watervogels te kijken. Ik twijfel niet meer over mijn bijdrage aan de klimaatcrisis (die bestaat, dat is kut, ik probeer haar tot een minimum te beperken), maar over de manier waarop ik mijn mede-hardlopers moet groeten: een bezwaarde glimlach? Een gemompelde ‘hoi’? Of toch mijn favoriet van de laatste tijd: een sportief opgestoken wijsvinger? Ik ren traag, doe meestal zeven minuten over een kilometer. Mijn hardloopbroek zakt een beetje af. Mijn hoofd wordt vlekkerig rood als een onrijpe tomaat.

Als ik thuiskom na zo’n rondje, is mijn besluitvaardigheid vertienvoudigd. Ik zie mijn cognackleurige schoenen en denk: ik wil ze houden dus ik trek ze vandaag aan. Ik nodig mezelf uit voor een etentje bij mijn ouders, verwijder mijn dating-app en noteer de volgende klimaatmars in mijn agenda. Ik ruim mijn huis op, stap onder de douche, en ineens lijk ik het leven weer te begrijpen. Ik begreep het door mijn benen het werk te laten doen en gewoon te gaan rennen.

Beeld: door OVAN via Pexels.

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij AKV|St.Joost, columnist bij Argus en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers