Asset 14

Ga rennen

Tip: Ga rennen

De dagen waarop het niet zo wil lukken met het leven en mij beginnen vaak in mijn bed waar ik niet per se uit hoef. Als ik geen verplichtingen heb, blijf ik daar maar liggen. Afhankelijk van mijn positie staar ik naar het witte plafond, de witte gordijnen, witte muur of witte lakens, en overdenk ik mijn leven. Ik wil misschien verhuizen, maar waar moet ik dan naartoe? Zouden mijn vriendschappen dan veranderen? Ik hoop dat ik ooit een gelukkige relatie krijg. Zie ik mijn ouders genoeg? Moet ik mijn nieuwe cognackleurige schoenen terugbrengen naar de winkel? Ze lopen wel lekker, ik weet alleen niet wat ik van de kleur vind. Maar wacht, doet dit er eigenlijk wel toe? Mag ik me druk maken over de kleur van mijn schoenen? Is de klimaatcrisis over twintig jaar niet zo erg dat ik moet hopen dat de wereld niet vergaat? Moet ik daar niet nú iets aan doen?

Deze gedachtestroom wissel ik af met de zoete verleiding van mijn telefoon. Ik scrol door de eindeloze reeks aan suffe artikelen op Facebook die soms slecht en soms goed geschreven maar in ieder geval vermakelijk zijn. Op Instagram zie ik mijn feed volstromen met foto’s van mensen met trotse verlovingsringen, anderen die net getekend hebben voor een romandebuut, of een hypotheek hebben afgesloten en met de sleutel van hun nieuwe huis naar de camera zwaaien.

En dan, op het moment dat het echt voor mezelf niet meer leuk of rustgevend is in die oase van wittigheid, popt ergens achterin mijn hoofd een stemmetje op dat zegt: ga rennen. Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga. Om ervoor te zorgen dat ik mezelf weer een mens voel met niet alleen twijfels maar ook met daadkracht is een rationele keuze vereist: het park in, hardlopen.

Ik loop altijd hetzelfde rondje, met verschillende uitbreidingen afhankelijk van mijn energieniveau, de beschikbare tijd en eventuele zon die ik wil vermijden of juist niet. Ik wil niet op avontuur, ik wil gewoon mijn verstand op nul zetten en lopen. Gek genoeg gaan die gedachtes vaak wel door, maar dan op een andere manier, alsof ze door mijn stappen in een ander ritme komen. Ik kan ze opzijschuiven als ik geen zin meer heb, ik kan besluiten even naar de watervogels te kijken. Ik twijfel niet meer over mijn bijdrage aan de klimaatcrisis (die bestaat, dat is kut, ik probeer haar tot een minimum te beperken), maar over de manier waarop ik mijn mede-hardlopers moet groeten: een bezwaarde glimlach? Een gemompelde ‘hoi’? Of toch mijn favoriet van de laatste tijd: een sportief opgestoken wijsvinger? Ik ren traag, doe meestal zeven minuten over een kilometer. Mijn hardloopbroek zakt een beetje af. Mijn hoofd wordt vlekkerig rood als een onrijpe tomaat.

Als ik thuiskom na zo’n rondje, is mijn besluitvaardigheid vertienvoudigd. Ik zie mijn cognackleurige schoenen en denk: ik wil ze houden dus ik trek ze vandaag aan. Ik nodig mezelf uit voor een etentje bij mijn ouders, verwijder mijn dating-app en noteer de volgende klimaatmars in mijn agenda. Ik ruim mijn huis op, stap onder de douche, en ineens lijk ik het leven weer te begrijpen. Ik begreep het door mijn benen het werk te laten doen en gewoon te gaan rennen.

Beeld: door OVAN via Pexels.

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij AKV|St.Joost, columnist bij Argus en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan