Asset 14

Even achterom kijken

Ik ben onhandig. Ik denk graag na en vind de wereld om mij heen vaak minder interessant dan die in mijn hoofd. Als kind stootte ik regelmatig aan de eettafel mijn beker met melk om, tot grote ergernis van mijn vader, die erg van melk hield. Mijn ouders hielden me angstvallig uit de buurt van baby’s, porseleinwinkels en ijssculpturen.

Ze hoopten dat het zou verbeteren als ik ouder werd, maar uiteindelijk hebben we allemaal moeten accepteren wie ik ben. Ik ben een dropper, als Chandler uit Friends. Soms sta ik zelf ook te kijken van het circus van ongecontroleerde bewegingen dat aan een slippertje vooraf gaat, alsof ik getuige ben van een minidemonstratie van de chaostheorie. Zo zat ik onlangs met mijn vriendin in een café waar een grote kalebas op tafel lag. Ik pakte het ding bij de steel en gebruikte het als microfoon voor een fruitinterview met mijn vermoeide eega. Zij ging met tegenzin in mijn grap mee, tot de steel afbrak, de kalebas als een rotsblok over tafel rolde, de hete thee van mijn vriendin in haar schoot stootte, zij verschrikt opstond, haar stoel omviel tegen de serveerster, die wankelde met een vol dienblad, waar een suikerpot vanaf viel, bovenop het schermpje van mijn iPhone.

Mijn shirt zit na een halve dag onder de mysterieuze veelkleurige vlekken. Ik loop regelmatig weg van een pinautomaat zonder het uit het vakje schuivende geld in ontvangst te nemen en laat bioscoop- en treinkaartjes direct na aankoop op de grond vallen. Het is aan een stoet van eerlijke en behulpzame medeburgers te danken dat ik niet allang blut en naakt door de stad slenter.

Het kwijtraken van spullen is het ergste. Elke winter verbruik ik drie paar handschoenen en een sjaal, en elke zomer twee tot vier zonnebrillen. Ik herinner me een epische tocht waarbij ik als tiener kilometers lang achter een bus heb aangerend om mijn discman terug te bemachtigen. Ik probeer dit alles te relativeren met de anti-materialistische slogan “Het zijn maar spullen”. Maar het punt is juist dat ik door het niet lang gebruiken van die spullen een fanatieke deelnemer van de kapitalistische carrousel ben. Ik koop me suf aan vervangingen en reparaties, geef fortuinen uit aan boetes en andere rekeningen die louter aan slordigheid te wijten zijn.

Foto: Bryan Thatcher/Flickr

De laatste jaren heb ik echter geleerd hoe ik mijn handicap enigszins kan beteugelen. Ik heb een bijna autistische routine opgebouwd: mijn telefoon zit in mijn linkerzak. Als ik die druk tegen mijn bovenbeen even niet voel, ben ik in paniek. Hetzelfde geldt voor mijn geld en pasjes aan de rechterkant. Om meer aandacht voor mijn spullen op te brengen, heb ik bovendien een aantal dure en echt goede dingen aangeschaft. Mijn Ray Ban-zonnebril was een rib uit mijn lijf, en zo bescherm ik hem ook. Het gaat goed, hoewel ik merk dat ik in drukke periodes weer meer kwijtraak. Vaak is dat dus een teken dat ik even wat gas terug moet nemen.

Maar het allerbelangrijkste wat ik geleerd heb, is heel simpel: even achterom kijken. Als je ergens weggaat, kijk je automatisch even over je schouder of je niets vergeten bent. Het is een fijn rustmomentje, waarbij je – als je wilt – ook even kunt reflecteren over de tijd die je op die plek gespendeerd hebt. En soms zie je dan het puntje van je handschoen uit de bioscoopstoel steken. Ha, stiekemerd. Dat scheelde niet veel.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer