Asset 14

Conversatie​houdgreep

Tip: Conversatie​houdgreep

‘Wanneer ga jij nou aan de kinderen,’ wordt mij gevraagd op een feestje, terwijl ik met de scherpe kant van mijn vorkje een stuk vlaai in tweeën splijt. De toon verraadt dat er maar één goed antwoord is. Ik kijk naar een bosbes die tussen de twee stukken in op het bordje glijdt en zo nergens meer bij hoort. Ik overweeg mijn opties. Schuif ik hem terug op een van de twee stukken? Prik hem op en eet ik hem als eerste? Bewaar ik hem? Er is veel mogelijk met een losse bosbes en zolang ik bedenkelijk naar mijn bord kijk, hoef ik niet te antwoorden.

De kindervraag wordt mij, sinds ik aan de verkeerde kant van de 25 ben beland, ben afgestudeerd, werk en een vaste relatie heb, regelmatig gesteld. Vaak door mensen die ouder zijn dan ik. Over het algemeen door mensen die zelf kinderen hebben. Meestal door vrouwen. Altijd door mensen die mij niet per se goed kennen. Alsof ook deze vraag een vorm van smalltalk is, vergelijkbaar met vragen omtrent de liefde of je werk.

Wanneer ik geluk heb geformuleerd als ‘zijn jullie al met kinderen bezig?’, of ‘denk jij al aan een kleintje?’ Wanneer ik pech heb: ‘beginnen je eierstokken al te klapperen/ratelen?’ (Waarom klinken eierstokken eigenlijk altijd irritant?)

Soms zegt iemand dat ik een leuke moeder zou zijn.

De kindervraag is een conversatiehoudgreep; eenmaal erin beland weet ik nooit wat de juiste beweging is om te ontsnappen. Antwoorden als:

‘Ik weet niet zeker of ik wel kinderen wil.’

‘Voorlopig nog niet.’

‘Na mijn bestseller.’

En:

‘Nooit.’

Kunnen rekenen op ‘wacht maar,’ en ‘als je eenmaal in de dertig bent,’ en ‘voor je het weet is het te laat,’ én nog iets over eierstokken en het geluid dat deze produceren. Dit soort reacties bezorgen me het verontrustende gevoel dat kinderen krijgen mijn voornaamste doel in het leven is. Alsof de ander eigenlijk zegt: ‘dit is de potentie van je lichaam, ga maar waarmaken.’

Zelf denk ik dat het krijgen van kinderen wel wat bedachtzaamheid verdient. Niet alleen met betrekking tot je carrière of individualiteit, maar ook op het gebied van milieu en overbevolking lijkt het me normaal om het voortplanten te bevragen. Daarbij zijn er genoeg vrouwen die geen kinderen willen of kunnen krijgen. Zou op basis daarvan de kindervraag niet al lang van het smalltalk-lijstje moeten zijn geschrapt?

Ik schuif de bosbes heen en weer op mijn bord. Prik hem op en adem in om te zeggen dat een vage bekende niets met mijn voortplanting te maken heeft. Ook tijdens ongemakkelijke feestjes ben ik baas in eigen buik. Ik adem in om te zeggen dat eierstokken geen geluid maken en dat het idee dat het enige ‘lang en gelukkig’ van een vrouw samenhangt met moederschap verouderd is. Zelfs Disney heeft dit inmiddels begrepen.

Maar het is niet de schuld van de vraagsteller dat ze mij vraagt wat haar waarschijnlijk ook vaak genoeg gevraagd is. Het is niet haar schuld dat de kindervraag nog altijd onder smalltalk valt. Laten we hem schrappen en het over de liefde hebben.

Beeld via Flickr

Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer