Asset 14

De lengte van een koelkast

TIP: De lengte van een koelkast

We leven in een maatschappij waar alles op efficiëntie is gericht, dus ga ik tot het uiterste om daaraan mee te doen. Een aspect waar ik dagelijks tijd aan meen over te houden, is het slechts vluchtig scannen van mailtjes en bijlages. Je weet vaak toch al ongeveer wat erin staat. Om mensen die me aanspreken op mijn onzorgvuldigheid, van die verachtelijke perfectionisten (met hun ‘ik weet niet of die komma wel hier hoort’), lach ik dan schamper. Maar wat blijkt nu: op de lange termijn werpt die lichtzinnigheid omtrent bijlagen zich een keer keihard op me terug.

Dinsdag moest ik een koelkast van Marktplaats ophalen. Ik heb geen auto, dus mijn zeventigjarige buurvrouw wilde me wel rijden. Ze vroeg naar de hoogte van de koelkast. Ik scande het mailtje van de Marktplaatsverkoopster even en belde door naar de buurvrouw: ‘Rond de anderhalve meter’. Ze zei zenuwachtig dat de koelkast misschien net in haar mini-Hyundai zou passen. Voor het gemak verstond ik het woord ‘misschien’ niet.

De straat waar we moesten zijn was bijzonder smal. Alle parkeerplaatsen waren bezet, dus bleef de buurvrouw midden op de weg wachten. Toen Jettie, de mevrouw achter de Marktplaatsadvertentie, me naar de koelkast had geleid, moest ik even naar adem happen. Ik wist niet dat anderhalve meter - of 1.58 meter, zoals later bleek - zó hoog was. En waarschijnlijk zwaar. 'Wie heb je meegenomen om te tillen, trouwens?', vroeg Jettie.

We waren net over de drempel gestapt met het gevaarte in ons handen, toen Jettie met een grimas van het tillen zei: ‘Eh, is die auto niet wat klein?’ Ik zag het tot mijn afschuw ook: het leek logischer om de Hyundai in de koelkast te stoppen dan andersom.

Ondertussen klonk er een claxon: een automobilist nestelde zich achter de Hyundai. De chauffeur stapte uit. 'We zijn bijna weg, echt bijna weg', riep ik. 'Oh, gelukkig', zei de man met geveinsde kalmte. 'Anders zou ik mijn vergadering nog mislopen, dat zou wat zijn.' In een oogwenk kwamen er nog twee auto's achter hem staan.

Met een bonk belandde de koelkast op de rand van de achterbak. Na flink persen, en een akelige kraak in de rug van Jettie, kon de achterbak nog steeds niet dicht. ‘Zo kunnen we toch niet rijden, zo kunnen we toch niet rijden’, jammerde mijn buurvrouw, 'waar zijn we aan begonnen.' De autotoeters gingen door merg en been.

Die koelkast kon me inmiddels gestolen worden, maar er was geen weg meer terug. In een laatste wanhoopspoging forceerde ik de passagiersstoel rechtsvoor tegen het dashboard aan, en gaf een laatste beuk. De achterklep ging tot ieders verbazing dicht, alleen was het inmiddels onmogelijk geworden om met z'n tweeën in de auto te zitten.

En zo kwam het dat ik, onder grote druk, de meest idiote opmerking maakte die er maar bestond. Ik klauterde in het gat tussen de voorstoel en het dashboard, draaide mijn nek in een onmogelijke hoek, drukte mijn hoofd op mijn knieën, en terwijl ik mijn voet tevergeefs binnen de deurgrens probeerde te proppen, zei ik bloedserieus en krankzinnig tegelijk: ‘Nee echt, ik zit prima hoor. Rijden maar!’

Natuurlijk neem ik me dan weer een paar dagen lang voor om alle inkomende bijlagen tot in de puntjes door te lezen. Om vervolgens al die voornemens te vergeten in mijn drang naar korte termijn-efficiëntie. Maar dit voorval is voor mij aanleiding om even te nederig zeggen: perfectionisten, jullie hebben gelijk. Soms.

Beeld: David van der Mark - Giethoornse verhuizing

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar