Asset 14

De bottenkraker

Vandaag ben ik voor het eerst in mijn leven behandeld door de op een na grootste sadist onder de medici. De angst die een chiropractor mij vroeger inboezemde, wordt alleen overtroffen door de angst voor tandartsen of gynaecologen: mensen die hun leven hebben gewijd aan het wroeten in zachte lichaamsholtes met harde gereedschappen, altijd met een goed humeur. De bottenkraker verdient deze kwelreputatie niet. Hij heeft mij gered en het voelde fantastisch. Dit is mijn poging om zijn imago te herstellen.

Maandenlang heb ik geprobeerd een pijn tussen mijn schouderbladen te negeren die als een militante olievlek uitrukte tot onder mijn oren. Het voelde alsof alle spieren in de achterkant van mijn nek van binnenuit werden gewurgd door iemand die veel sterker is dan ik, terwijl de druk van een knietje permanent tussen mijn schouderbladen rustte. Mijn reactie op de pijn was om er een staarwedstrijd van te maken in de naïeve veronderstelling dat ik als permanente bewoner van mijn lichaam de tijd aan mijn zijde had, terwijl de pijn hooguit op doorreis kon zijn.

Een van mijn vriendinnen vertelde mij een tijd geleden over haar eerste keer bij de chiropractor alsof ze het over een nieuwe club had. Het woord ‘chiropractor’ alleen al zorgde dat mijn lichaam onvrijwillig verschillende openingen tegelijk hard dichtkneep. Haar ogen schoten bij het vertellen een beetje manisch heen en weer, terwijl mijn gedachten heen en weer schoten tussen verlamming, doodgaan, de middeleeuwen en ongedekte behandelkosten. Ik voelde weinig voor de combinatie van hoog risico en geen genot, totdat ik gisteren mijn hoofd niet meer kon draaien. Ik bedoel niet het verlies van een volle radius zoals de nek van klein meisje duivel in The Exorcist - nee, ik kon alleen nog vooruit kijken zoals die schattige hond van internet die geen nekwervels heeft en op een vis lijkt.

Alle wegen leiden misschien naar een martelwachtkamer, want vanmiddag zat ik in die van de dichtstbijzijnde chiropractor. Gerustgesteld dat het er niet naar geurtakken rook, tekende ik op het intakeformulier op een leeg mensfiguur pijltjes van pijn en schreef ik het woord "Help" in de kleine witte zee van het vlak voor overige opmerkingen.

Mijn bottenkraker bleek een Amerikaan te zijn. In de taal van mijn Fernweh omschreef hij de stappen van de behandeling: WE gaan de plek van de pijn opwarmen met een (wederom geurloze) heat-pack, WE gaan de spieren langs de wervels losmaken (met een klopboor van industrieel formaat), gevolgd door Het Kraken. Nu begonnen mijn ogen manisch te fonkelen en stelde ik mij de pijn in mijn rug voor als een wezen dat geen kant meer op kon. De minuten van De Pijn waren geteld. Dit ging goedkomen.

De behandeling was kort en een openbaring. Tussen de fase van "de klopboor" en de fase van "je denkt dat je nu doodgaat, maar je komt erachter dat je nek alle geluiden van een xylofoon kan produceren en dat dat een van de lekkerste dingen is die je ooit zult voelen", boog de bottenkraker mijn ledematen, vergeleek lengtes, zocht naar symmetrie en vroeg of ik vegan was. Op een natuurlijke high en diep onder de indruk mompelde ik iets over vleesrijke kerstdiners terwijl ik bedacht hoe verkeerd mijn beeld van dit alles was geweest en hoe ongefundeerd mijn aanname van bottenkraken als gevaarlijke marteling. De chiropractor gebruikt pijn tegen pijn zoals je kauwgomresten met kauwgom verwijdert en je lak van je nagels kan verwijderen met meer nagellak. Het is iets wat in gelijke hoeveelheden logisch en magisch is. Centimeters langer en met een hersteld geloof in allerlei dingen die ik niet ga opnoemen zweefde ik uit de praktijk, bijna zonder te betalen.

--
Sára Iványi levert al jaren beeldbijdragen voor hard//hoofd, maar schrijft ook. Dit stuk is haar eerste geschreven publicatie.

Mail

Sára Iványi

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer