Asset 14

Cheeseburger

In een McDonald’s bestel ik een cheeseburger en denk aan mijn vegetarische jaar. Sinds ik weer ben begonnen met het eten van vlees, duurt het twee, soms drie happen voordat ik mijn morele en hygiënische bezwaren heb overwonnen. Voordat ik ze heb uitverkocht aan mijn smaakpapillen.

De eerste hap. Het vegetarische jaar echoot door mijn hoofd. Twaalf maanden die me leerden dat vegetarisch lunchen moeilijker is dan vegetarisch dineren en dat er voor koeien een hel op aarde bestaat. Een blik op de bio-industrie en je eet nooit meer een stuk vlees. Ik wierp meerdere blikken, maar zwichtte toch aan de kersttafel van mijn oma.

De tweede hap. Ik weet dat dit slecht voor mij is. Maar ik blijf kauwen. Ik slik door. Het eerste geheim van een goede cheeseburger, schuilt in het besef dat ik mijn lichaam ondermijn.

De derde hap – de laatste twijfels. Ik kijk om me heen. Het restaurant is niet druk bezet, door de zaak heen zit een half dozijn mensen achter hun maaltijd, of wat daarvoor moet doorgaan. Twee kleuters zitten op hun knieën op hun stoel en drinken milkshakes die groter zijn dan hun hoofd. Hun vermoedelijke moeder zit erbij en kijkt naar haar telefoon.

Het tweede geheim van een goede cheeseburger is de kaas, die uiteraard geen kaas is. Dit is kaas die niet aan kaas doet denken, maar aan de bekleding van mijn ome Gertie’s Opel Manta uit 1983. Geel met ribbeltjes en altijd plakkerig.

De vierde hap. Ik ben veilig. Ik zucht.

Een stukje bij me vandaan staat een Neanderthaler met een bril. Hij gooit kipnuggets in zijn mond alsof het M&M’s zijn. Het geluid dat hij daarbij maakt, kan ik niet horen omdat op een flat-screen boven mijn hoofd een skateboarder wordt geïnterviewd. Wanneer de laatste in zijn muil is verdwenen, vegen zijn vingers zijn lippen schoon en gaat zijn tong op zoek naar restanten.

Ik neem de vijfde hap. Tegelijk met de kaas, wordt een goede cheeseburger altijd vergezeld door een augurk. Ik voel hem tussen mijn kaken enigszins knapperig zijn te midden van de soppige massa. Dat contrast, met in de verte een hint van ingelegd zuur, is het derde geheim van een goede cheeseburger.

"Eet u smakelijk, jongeheer."

Aan een tafel naast mij drinkt een bejaard echtpaar koffie. De dame knikt mij vriendelijk toe. Haar echtgenoot kijkt me stoïcijns aan. Zijn gebit vecht met een uienring.

Beleefdheid ligt in deze stad niet voor het oprapen en een vriendelijk gebaar kan mijn geschonden karma wat opvijzelen. Dus knik ik vriendelijk terug.

"U ook mevrouw," zeg ik, maar richt mijn blik direct weer op de zesde en laatste hap, want het laatste geheim van een goede cheeseburger is het ongestoorde genieten; de eter en zijn zonde in een rood-gele vreetschuur.

Maar de dame blijft me aankijken, buigt iets in mijn richting en zegt samenzweerderig:

"Ik ben helemaal leeggelopen vannacht."

De zesde hap ligt op het papiertje in mijn hand. Ik wil de zesde hap. Zonder zesde hap is de zonde niet compleet – is de uitverkoop van mijn geweten zinloos geweest.

Maar het beeld van deze dame in een middernachtelijke badkamer, haar steunkousen om haar enkels, het zachte kermen naar een slapende man om een glas pruimensap – dat beeld is teveel, te sterk. Ik heb er niet van terug.

Ik zucht diep. Dit moet de wraak zijn. Via deze dame en haar darmen nemen de geest van de koe en mijn uitverkochte geweten hun wraak.

"Wat vervelend," zeg ik zachtjes en knik haar gedag en gooi hap zes in een vuilnisbak waar Dank U op staat.

Ik loop de straat op en bedenk dat het ware geheim van een goede cheeseburger misschien alleen in mijn hoofd bestaat. Misschien hebben de kaas en de augurk en het ongestoorde ondermijnen van mijn gezondheid er niets mee te maken. Misschien is de cheeseburger een vleesgeworden verlangen. Een verlangen naar grenzeloosheid, naar achteloosheid.

Misschien is het ware geheim de cheeseburger niet te eten.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
‘Toen mijn vader stierf zat ik met veel vragen, wie hij was en waar hij vandaan kwam'

‘Toen mijn vader stierf zat ik met veel vragen. Wie hij was en waar hij vandaan kwam'

Sarah van Binsbergen sprak met Yomi Hitijahubessy, vlak vóór- en nadat die in Indonesië haar Molukse familie ontmoette. Wat deed deze reis, waarop ze ook de as van haar overleden vader uitstrooide over zijn geboorteland, met haar? Lees meer

Alles Vijf Sterren: 48

A is voor activisme, B is voor brood

Deze week worden onze redacteurs blij van non-binaire personages, brood bakken en burenruzies die tot creatief activisme leiden. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Automatische concepten 57

Word jezelf (ook als je dat niet wilt)

Rietveld-student Vivian Mac Gillavry vraagt haar docenten naar de beste adviezen die zij ooit kregen. Allereerst: beeldend kunstenaar en publicist Q.S. Serafijn. Lees meer

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien het in een mondiaal verband'

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, ziet die in een mondiaal verband'

Curator en onderzoeker Maria Rey-Lamslag is een graag geziene gast in de cultuursector. Jason Keizer gaat met haar in gesprek over haar Indische roots, over hoe het koloniale verleden doorklinkt in haar werk en over haar 'Indotiteit'. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Uitzonderingen

Uitzonderingen daargelaten

Deze week worden onze redacteurs blij van een maas in de wet, meermaals dezelfde film kijken en de kunst van Isabelle Wenzel. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Ontdekken wie je voorouders zijn geeft kracht en vertrouwen.' Zainal Umarella heeft diep verdriet gekend, maar zijn toekomstbeeld is er een van hoop dat hij aan zijn kinderen wil meegeven. Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer

'Het 'Indische zwijgen’ werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

'Het 'Indische zwijgen' werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

Myrthe Groot en Romée Mulder deden samen onderzoek naar hun familiegeschiedenissen. En ze begonnen een modelabel dat nauw met die persoonlijke zoektocht samenhangt: Guave. Lees meer