nieuwsbrief
Asset 14

Begin (eindelijk) een leesclub

Tip: Begin (eindelijk) een leesclub

Er zijn van die dingen die je een leven lang kunt willen zonder ze ooit te realiseren. Een woongroep starten, een vervallen boerderij verbouwen, een bootje aanschaffen, met vrienden een café beginnen, een instrument leren bespelen, een bandje oprichten, leren breien, naaien of haken, een berg beklimmen, een boek schrijven of zelfs een huisdier nemen. Het kan frustrerend zijn, de eigen passiviteit, de tijd die voorbijgaat terwijl al die mooie plannen steeds verder buiten bereik raken; anderen die het wél doen, argeloos. Maar er zijn ook momenten waarop de realisatie van zo'n langverwachte wens plotseling werkelijkheid wordt. Soms blijkt dat makkelijker dan verwacht. En soms wist je niet eens dat je iets al die tijd wilde.

Mail

Zo ben ik sinds kort een leesclub begonnen. Of niet eens zelf begonnen maar bij de oprichting ervan gevraagd deel te nemen. De enige benodigdheden bleken te zijn: pakweg vier tot tien geïnteresseerden, een startdatum en een boek. Na de aanvankelijke euforie over het plan en dat het echt zou gaan gebeuren, was de eerste bijeenkomst nog wat onwennig. Hoe prik je de eerste titel? Aan welke voorwaarden moet het boek voldoen? Hoe tast je af wat voor vlees je in de kuip hebt? Etaleer je vooral je eigen smaak of onderzoek je waar anderen van houden? Op welk moment geef je toe Harry Potter noch In de ban van de ring ooit gelezen te hebben en dat ook niet van plan te zijn? Ook de praktische regels voor het vervolg moesten vastgesteld worden: binnen welke termijn moet het boek uit, hoe geef je de bespreking van het boek vorm, wat als mensen het boek niet op tijd uit hebben?

Inmiddels zijn we vier bijeenkomsten verder, en is op al deze vragen heel organisch een antwoord gekomen. Eens in de zes weken spreken we af, de avond wordt afwisselend door een van de deelnemers gehost, de gastvrouw- of heer verzorgt het eten; het aperitief en voorgerecht worden nog aan koetjes en kalfjes en niet boek-gerelateerde onderwerpen besteed, maar vanaf het hoofdgerecht wordt de roman besproken. Betekenissen worden geduid, auteurs besproken, en doet de situatie zich voor dat iemand (of in het geval van een onmogelijke Duitse Weimar-thriller, iedereen behoudens de gastvrouw en degene die het boek had voorgesteld) het boek niet uit heeft, worden de gemiste gebeurtenissen kort samengevat. Er volgt een stemronde met ieders toelichting bij het rapportcijfer en tijdens het toetje (altijd taart) doen de aanwezigen een suggestie voor de volgende titel, die middels een ingenieus stemsysteem wordt gekozen. Enige criteria: niet meer dan 300 pagina’s en een titel die niet al door iemand is gelezen – maar zelfs daarvan kán worden afgeweken.

Het gekke is dat het realiseren van deze latente droom met bovengenoemde ingrediënten in al hun eenvoud, tot een magisch resultaat leidt. Er wordt bewonderend naar elkaar geluisterd, uitgewisseld hoe verschillend ieders leesroutine is en gelachen over anekdotes die door het boek opborrelen. Er wordt met smaak gegeten, gedronken maar niet te veel (dat is ook niet nodig, wat op zichzelf al een verademing is ten opzichte van andere sociale gelegenheden), de avond is diepgaand maar ook eindig (opnieuw, een verademing) en iedereen trekt na afloop geïnspireerd huiswaarts. Dat café, die verbouwde boerderij en die band komen er vast (n)ooit van, maar de leesclub is er – en overtreft alle verwachtingen.

Ruby Sanders is chef Tekst bij Hard//hoofd, eindredacteur bij OneWorld en omnivoor film, televisie, literatuur en eten.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Alles vijf sterren 1

Aan de vooravond van verandering

Deze week worden we blij van Julia Jacklin tijdens de vierdaagsefeesten, een mooie roman van Sally Rooney en het regiedebuut van Olivia Wilde. Lees meer

Tip: Hou een dagboek bij

Hou een dagboek bij

Jihane Chaara houdt een online dagboek bij. Als ze de zoekfunctie gebruikt, komt ze allerlei oudere versies van zichzelf tegen en beseft ze dat nooit iets hetzelfde blijft. Lees meer

Tip: Bezoek je verre familie

Bezoek je verre familie

'Ze stond me uren op te wachten op de oprit voor haar huisje in Pawełki, een dorp met 160 inwoners op het Poolse mijnwerkersplatteland.' Lees meer

Column: Lachen, missen, voelen

Lachen, missen, voelen

Trudy was haar gevoel kwijt en ging daarom naar neuropsycholoog Marcel. Zijn eerste vraag was wat ze precies onder gevoel verstond. Lees meer

 1

Knijper je oren aan de waslijn

‘You have a superpower and it’s called empathy.’ Lees meer

Tip: Interview je vrienden

Interview je vrienden

‘Even later hoorde ik haar tegen een vreemde aan de bar vanalles over haar leven vertellen dat ik nog nooit had gehoord.’ Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5