Hier verschijnt elke dag een totaal subjectieve tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: het meest belachelijke en daarmee meest fascinerende tv-programma ooit." /> Hier verschijnt elke dag een totaal subjectieve tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: het meest belachelijke en daarmee meest fascinerende tv-programma ooit." />
Asset 14

That's Amore!

That's amore

Ik kijk nog maar zelden televisie. Tenminste, ik volg nog heel veel televisieseries en -programma’s, maar die kijk ik op mijn laptop. Ik zit bijna nooit meer voor de beeldbuis. Als ik dan eens met mijn bord op schoot tegen beter weten in de afstandsbediening ter hand neem, weet ik na een rondje zappen weer waarom ik lang geleden mijn vertrouwen in dit medium verloren heb. Het aanbod is bedroevend. Het enige kanaal waar ik weleens blijf hangen is MTV.

Je kunt je afvragen waar het woord ‘Music’ in de afkorting MTV nog op slaat. Sinds een paar jaar worden er alleen nog maar programma’s vertoond waarin mooie Amerikaanse jongeren op allerlei manieren geil tegen elkaar doen of extravagante Britse voice-overs zich verbazen over de rijkdom van celebs (“J-Lo could buy allllll the chihuahuas in the world”). Maar ik ben gek op dat soort programma’s, met name de datingprogramma’s. Het begon ooit met Dismissed, wat uiteindelijk vele variaties als Room Raiders, Wanna Come In? en Taildaters opleverde. Allemaal met hetzelfde concept: hevig flirtende jongeren wiens onzekerheid werd uitgebuit door allerlei spelregels. Je kunt je tegelijk verbazen over de schaamteloosheid van de deelnemers, ergeren aan hun domheid en toch benieuwd zijn wie er gaat winnen. Een briljant concept waar in de Verenigde Staten blijkbaar een onuitputtelijke bron van kandidaten voor bestaat.

Maar nu heb ik het ultieme datingprogramma gevonden. Domenico Nesci uit Milaan was een van de vele goudzoekers in Los Angeles. In 2007 deed hij mee aan het datingprogramma A Shot at Love with Tila Tequila. Hij werd niet gekozen door het kleine rondborstige model, maar het leverde hem wel een eigen televisieprogramma op waarin hij zelf de bachelor mocht zijn. Het resultaat genaamd That’s Amore is een van de meest belachelijke dingen die ik ooit op televisie heb gezien. Domenico, een kleine, niet bijzonder knappe jongen die eigenlijk een beetje homoseksueel aandoet, wordt aanbeden door een enorme groep beeldschone, oerdomme Amerikaanse meisjes. Blijkbaar hebben de mannen aldaar het massaal verbruid en krijgen de Ashley’s, Jessica’s en Megan’s het warm van elk willekeurig exotisch accent. Ze vliegen elkaar constant naar de keel, maar zodra Domenico de kamer binnen loopt vleien ze zich als krolse katten tegen hem aan. Bij de eliminatieronde gaan ze echt met elkaar op de vuist en verklaren ze huilend dat Domenico de ware is. ‘Wat is dit voor gekte?’ denk ik terwijl ik het volume harder zet.

Met open mond staar ik naar de tv. Ik knipper met mijn ogen. Heeft de Domenico nu echt een Amerikaanse macho met spierballen en cowboyhoed als sidekick? Beeldde ik me nou in dat hij zijn smoking in een ruk uittrok, waarna hij op sokken en in een zwembroekje met de kleuren van de Italiaanse vlag naar het zwembad rende, gevolgd door twintig gillende vrouwen? En dan heb ik het nog niet eens gehad over de opdrachten die de meisjes moesten uitvoeren. In de aflevering die ik zag probeerden de dames in drie teams met hun mond zoveel mogelijk gehaktballen uit een pierenbadje met spaghetti bolognese te halen. Domenico stond ondertussen geestdriftig op en neer te springen terwijl hij met zijn zware Italiaanse accent riep: “Yes! Get those meatballs girls! Scubadive in that spaghetti! Yes!” De meisjes worstelden in de spaghettisaus en op dat moment kwamen bij mij fascinatie, humor en opwinding samen en voor een dergelijke mix zet ik die verdomde televisie aan.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer