Asset 14

Niet teleurgesteld, alleen boos


'Zelfs als iemand alle boeken uit jouw boekenkast aan flarden zou scheuren, zou je nog glimlachend vragen: "Joh, moest dat nou?"'
Ik ben een weekendje weg met vriendin E. en ze heeft net haar koffie over mijn gebonden uitgave van Peter Stamms Gesammelte Erzählungen gegooid. Ik heb daarop gereageerd met een zonnige joh, geeft niets. Daar snapt E. niets van. ‘Zie je die kustlijn daar?’ vraagt ze. ‘Als ik jou was zou ik daar nu met kordate je-zoekt-het-maar-even-lekker-uit-passen heen wandelen, en mij een uurtje in mijn smerige koffiesop laten gaarkoken. Nee maar serieus.’

E. is altijd eerlijk. Als iemand haar teleurstelt of boos maakt, krijgt diegene dat te horen. Ik hoef niet meer te vertellen dat ik daar bewondering voor heb, maar soms heb ik mijn twijfels. Mensen die lang niets van zich hebben laten weten stuurt ze berichten als: Ik heb lang niets van je gehoord. Beetje irritant. Moet ik soms steeds het initiatief nemen? Mannen die net iets te lomp of te lui zijn krijgen van haar een actieplan en een schop onder hun achterste. Mij heeft ze eens een ruggengraatloze kwispelaar genoemd. Kijk, in alle gevallen heeft ze meer dan gelijk, maar of ze haar doel ermee bereikt?

Ik moet denken aan een bokstraining van een paar maanden geleden. Boksen als metafoor heette de training, bedoeld voor mensen werkzaam in het onderwijs. Ik had me al dagen lopen afvragen waarvoor het boksen dan een metafoor zou zijn – het leven? seks? onbeantwoorde verliefdheid? mislukte dates? dat had ik nou écht leuk gevonden – maar op de training kwam ik er snel genoeg achter dat, natuurlijk, boksen als metafoor voor communicatie werd bedoeld.
‘Durf me eens een stoot te geven,’ zei Rob de instructeur. Ik gaf hem een duwtje. ‘Dat is een duwtje,’ zei Rob, ‘ik zei geen duwtje. Durf me eens een stóót te geven.’ Ik gaf hem een zwaarder duwtje. Hij zuchtte. ‘Iduna,’ zei hij. ‘Durf jij niet te vechten?’
‘Best wel,’ zei ik.
‘Iduna durft niet te vechten,’ legde Rob uit aan de groep. ‘Wat kan Iduna doen?’
‘Iduna moet haar remmen loslaten en niet bang zijn wat jij van haar vindt,’ zei een vrouw die er helemáál niet uitzag alsof ze in staat was iemand een stoot te geven.
‘Probeer het eens, Iduna?’ zei Rob.
Stik er allemaal maar in, dacht ik, en ik gaf Rob een hengst tegen zijn kin. Hij verweerde zich niet, de groep deed ‘ohhh’.
‘Kijk,’ zei Rob. ‘Nú heeft Iduna mij een stoot gegeven. En dat is heel fijn, want die stoot had ik nodig. Ik had hem hard nodig. Snappen jullie het?’

‘Ik denk dat als ik lief glimlach, de kans groter is dat jij mij die 34 euro 95 gaat geven die deze bundel kostte,’ zeg ik, wederom met een lach, tegen E. als we even later langs de kustlijn wandelen.
‘Aha,’ zegt zij. ‘Dus onder die tedere mooie gulle vredelievendheid van jou zit een heel berekenend type.’
‘Nou ja, nee,’ zeg ik, ‘maar het wordt er voor jou wel een stukje prettiger op. Ik bedoel, het is het meest kut voor jou.’
‘Je ontneemt me de kans om me schuldig te voelen,’ zegt E. ‘Ik wil me ook wel eens schuldig voelen.’

Daar ben ik flink over aan het nadenken, als ik per ongeluk op haar voet ga staan. Het gebeurt zomaar en de meeuwen janken en de zon straalt en het strand is verlaten en haar voet zakt weg en nat zand gutst over haar veters.
‘Jezus!’ roept ze. ‘Kijk uit waar je loopt, mens!’

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Nastia Cistakova is een illustrator. Ze is boos op de wereld dus probeert ze met een hoge dosis humor, absurditeit en brutale uitspraken mensen wat langer stil te laten staan bij diverse onderwerpen. Haar hart gaat sneller kloppen van t-shirtteksten, mensen in scootmobielen, knalblauw en de ‘shhh-oorlog’ in de stiltecoupé.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer