Asset 14

Stupdate

Stupdate

De redactie van hard//hoofd is gestopt. Veertig dagen lang onthouden wij ons van zelfverkozen slechte gewoonten en verleidingen. Tijdens de Goede Week (21-27 maart) presenteren we de uitkomsten van al dit goede gedrag. Hoe vergaat het onze makers nu, op de achtentwintigste dag sinds het begin van de vastentijd?

Grafisch ontwerper Jean-Maxim van Dijk stopte met het gebruiken van de kleur zwart.

Met een glimlach zet de serveerster een kom dampende soep en een homp donker brood voor me neer. Tussen de toonbank en mijn favoriete plekje-aan-het-raam is 3,5 meter. Ik staar naar het zwarte plankje waar ze mijn bestelling op heeft gezet.
‘Sorry, ik-.. Zou je me kunnen helpen?’ Ze had zich alweer omgedraaid. ‘Dit is even heel stom, maar ik mag geen zwarte dingen gebruiken.’
- ‘... Van wie niet?’
‘Van mezelf. Het is een voor een.. eh. Voor een kunst-iets,’ stamel ik.
- ‘Oh! Wat leuk!’ Een brede lach. ‘Dan kom ik hem zo brengen, ga maar zitten hoor.’ Ik voel de ogen van dagjesmensen op mij gericht terwijl ik mijn jas over de stoel hang en ik werp een snelle blik op het peper- en zoutsetje. Donkerblauw, dat mag.

Leven zonder zwart is een uitdaging, maar niet zo vervelend dat ik inmiddels in zak en as zit. Ik werd er al snel mee geconfronteerd dat mijn PS4 zwart is, maar toch mis ik het gamen niet echt. In plaats van een wekelijks avondje gamen met vrienden bij mij thuis, zijn we overgestapt op bordspellen. Als ik iets nodig heb en het is toevallig zwart, dan is er eigenlijk altijd wel een plan B te bedenken. Hoe voorspelbaar het ook klinkt: de confrontatie met oude patronen is eigenlijk relevanter dan de kleur zelf.

Op de route naar de supermarkt loop ik door een wat duurdere buurt en zie ik veel nieuwe auto’s. Vooral SUV’s, zwart. Een ouder model rijdt langs, uitgevoerd in aubergine-paars. Af en toe kijk ik naar beneden en zie ik twee helblauwe sneakers om een paar witte sokken. Ik voel me een 16-jarige scholier.
Ik ben me meer bewust geworden van zwart en hoe we het gebruiken. Als ik een boek begin te lezen bestudeer ik de verhouding tussen de zwarte typografie en het wit van de pagina; objecten die meer dan 50% zwart zijn mag ik niet gebruiken. Ik beoordeel dat met een timmermansoog, met mijn eigen integriteit als strenge scheidsrechter.

Af en toe voel ik me een beetje unheimisch. Kleurrijk is nou eenmaal niet wie ik ben. Ik mis zwart omdat het me een kader geeft. Het omlijst al het andere. En ik mis de zwarte bijzettafel om mijn voeten op te parkeren.

Illustrator Kwennie Cheng is gestopt met werken in Nederland en werkt nu op reis in Azië. Voor de gelegenheid schrijft ze nu in het Engels:

tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko2_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko10_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko4_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko6_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko5_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko7_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko8_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko9_540

Jozien Wijkhuijs forenst tussen Nijmegen, Tilburg en Amsterdam. Ze stopt met het gebruiken van een koptelefoon om eens beter op haar omgeving te letten. Een kleine selectie van dingen die ze uit verveling in de Metro las:

-‘Gisteren hing ik mijn kleedje te drogen over de rand van mijn balkon. Daarna deed ik nog zus, ging ik even zo en toen ik 's avonds thuiskwam, dacht ik niet meer aan het kleedje.’
-‘House of Cards-acteur groot fan van... House of Cards.’
-‘Waarom je geen stenen kikkers in je tuin moet hebben.’

Sarah van Binsbergen zegt geen sorry meer.

‘Wil jij een mailtje naar DAP sturen dat we hun deadline niet gaan halen?’
- ‘Eh, het zou eigenlijk fijner zijn als jij het doet.’
‘Hoezo?’
- ‘Omdat ik dus gestopt ben met sorry zeggen.’
‘Oh ja. Oké.’
- ‘...’
‘...’
- ‘Eigenlijk is dat valsspelen he? Ik doe het wel gewoon.’

Ik haal (sommige) deadlines niet en doe dingen niet die ik wel zou doen en in plaats van me daar eindeloos voor te verontschuldigen zeg ik: ‘Het lukt even niet.’ Dat blijkt dan prima te zijn. Wie had dat verwacht.

Bien is langzaamaan wel gewend aan het stoppen met koffie drinken. Ze is cafeïne-nuttigende omstanders gaan bevragen.

Vriend 1: ‘Ik drink koffie omdat m’n ouders het altijd dronken. Zwarte, straffe koppen, ze zijn me met de paplepel ingegoten en ik mik ze zo naar binnen.’

Ma: ‘Ik minder heus, zo nu en dan, maar zonder koffie start m’n dag slecht. Met een achterstand de dag beginnen is ook niet alles.’

Vriend 2: ‘Ik doe het vooral uit gewenning en gemak. Ik weet wat ik aan de koffie heb, en de koffie weet wat ’t aan mij heeft.’

Barista van plaatselijke zaak: ‘Het is m’n vak. Het brengt brood op het plankje. Ik moet toch weten wat ik mijn klanten voorschotel?’

De aangedragen argumenten maken nog niet zoveel in mij los. Wat ik wel merk: geen koffie drinken is een imago-dingetje. Ik heb het idee dat mijn aanzien een ander gestalte heeft gekregen. Daarover later meer.

Voor de vorm volgen we ook Lisanne van Aert, die het stoppen met nagelbijten heeft neergelegd, maar nog steeds met de bijwerkingen kampt van haar zelfopgelegde opdracht.

Ik heb het opgegeven. Ik weet niet wanneer ik bijt, maar als ik ’s avonds naar mijn handen kijk zijn mijn nagels altijd afgekloven. Er is geen wit randje over. Dat vind ik jammer, ik geniet niet eens meer van het bijten en het was nog wel zo leuk.

De hard//talk-redactie monitort stoppers wereldwijd:

12834466_10153485156167898_1434313661_n

 

Mail

Simone Peek is Hard//hoofd redactielid. // simone@hardhoofd.com

Kwennie Cheng

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Ik wacht hier 2

Ik wacht hier

''Terwijl ik door de winkel liep, hield ik haar in de gaten. Ze had lang, donker haar, dat bijna tot haar middel viel. Ze droeg een spijkerbroek en een shirt met een naamplaatje. Ik pakte een kaart en legde hem weer terug. Iets dichterbij kon ik haar naam lezen: Alice.'' Lees meer

Vanaf het moment dat ze elkaar ontmoeten, zijn Erin en Alice onafscheidelijk. Dankzij Alice wordt alles beter. Niets lijkt een intense vriendschap in de weg te staan. Of toch niet? Lees het in een voorpublicatie van Ik wacht hier, het debuut van Else Boer. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

AVS: 1

Kerstrituelen

Deze week geven onze redacteurs tips om de kerst mee door te komen. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Het Vertrek (7) - De Beweging

Het Vertrek (7) - De Beweging

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de zevende en laatste aflevering. Lees meer

 Staat er een doctor voor de zaal?

Staat er een doctor voor de zaal?

Epsteins gastbijdrage was tekenend voor het seksisme en de neerbuigendheid waarmee vrouwelijke academici te maken krijgen. Lees meer

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen? 1

Gaat het Renzo Martens lukken de kapitaalstroom in de kunstwereld eerlijker te verdelen?

In de docu White Cube, die onlangs op het IDFA in première ging, zien we dat Renzo Martens zich naast documentairemaker en kunstenaar ook opstelt als hulpverlener en bedrijfsleider in de Democratische Republiek Congo. Hij wil iets terugdoen voor voormalige plantagearbeiders. Iris van der Werff vraagt zich af hoe houdbaar dat is. Lees meer

Vergeet het lichaam van de ander niet 1

Vergeet het lichaam van de ander niet

Juist in een tijd waarin gezondheid als een individuele verplichting wordt gezien, dwingt een pandemie ons om over onze lichamelijkheid na te denken, merkt Rijk Kistemaker. En over die van de ander. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan