Asset 14

Stupdate

Stupdate

De redactie van hard//hoofd is gestopt. Veertig dagen lang onthouden wij ons van zelfverkozen slechte gewoonten en verleidingen. Tijdens de Goede Week (21-27 maart) presenteren we de uitkomsten van al dit goede gedrag. Hoe vergaat het onze makers nu, op de achtentwintigste dag sinds het begin van de vastentijd?

Grafisch ontwerper Jean-Maxim van Dijk stopte met het gebruiken van de kleur zwart.

Met een glimlach zet de serveerster een kom dampende soep en een homp donker brood voor me neer. Tussen de toonbank en mijn favoriete plekje-aan-het-raam is 3,5 meter. Ik staar naar het zwarte plankje waar ze mijn bestelling op heeft gezet.
‘Sorry, ik-.. Zou je me kunnen helpen?’ Ze had zich alweer omgedraaid. ‘Dit is even heel stom, maar ik mag geen zwarte dingen gebruiken.’
- ‘... Van wie niet?’
‘Van mezelf. Het is een voor een.. eh. Voor een kunst-iets,’ stamel ik.
- ‘Oh! Wat leuk!’ Een brede lach. ‘Dan kom ik hem zo brengen, ga maar zitten hoor.’ Ik voel de ogen van dagjesmensen op mij gericht terwijl ik mijn jas over de stoel hang en ik werp een snelle blik op het peper- en zoutsetje. Donkerblauw, dat mag.

Leven zonder zwart is een uitdaging, maar niet zo vervelend dat ik inmiddels in zak en as zit. Ik werd er al snel mee geconfronteerd dat mijn PS4 zwart is, maar toch mis ik het gamen niet echt. In plaats van een wekelijks avondje gamen met vrienden bij mij thuis, zijn we overgestapt op bordspellen. Als ik iets nodig heb en het is toevallig zwart, dan is er eigenlijk altijd wel een plan B te bedenken. Hoe voorspelbaar het ook klinkt: de confrontatie met oude patronen is eigenlijk relevanter dan de kleur zelf.

Op de route naar de supermarkt loop ik door een wat duurdere buurt en zie ik veel nieuwe auto’s. Vooral SUV’s, zwart. Een ouder model rijdt langs, uitgevoerd in aubergine-paars. Af en toe kijk ik naar beneden en zie ik twee helblauwe sneakers om een paar witte sokken. Ik voel me een 16-jarige scholier.
Ik ben me meer bewust geworden van zwart en hoe we het gebruiken. Als ik een boek begin te lezen bestudeer ik de verhouding tussen de zwarte typografie en het wit van de pagina; objecten die meer dan 50% zwart zijn mag ik niet gebruiken. Ik beoordeel dat met een timmermansoog, met mijn eigen integriteit als strenge scheidsrechter.

Af en toe voel ik me een beetje unheimisch. Kleurrijk is nou eenmaal niet wie ik ben. Ik mis zwart omdat het me een kader geeft. Het omlijst al het andere. En ik mis de zwarte bijzettafel om mijn voeten op te parkeren.

Illustrator Kwennie Cheng is gestopt met werken in Nederland en werkt nu op reis in Azië. Voor de gelegenheid schrijft ze nu in het Engels:

tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko2_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko10_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko4_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko6_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko5_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko7_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko8_r1_540tumblr_nz3bnvFsOf1rungbko9_540

Jozien Wijkhuijs forenst tussen Nijmegen, Tilburg en Amsterdam. Ze stopt met het gebruiken van een koptelefoon om eens beter op haar omgeving te letten. Een kleine selectie van dingen die ze uit verveling in de Metro las:

-‘Gisteren hing ik mijn kleedje te drogen over de rand van mijn balkon. Daarna deed ik nog zus, ging ik even zo en toen ik 's avonds thuiskwam, dacht ik niet meer aan het kleedje.’
-‘House of Cards-acteur groot fan van... House of Cards.’
-‘Waarom je geen stenen kikkers in je tuin moet hebben.’

Sarah van Binsbergen zegt geen sorry meer.

‘Wil jij een mailtje naar DAP sturen dat we hun deadline niet gaan halen?’
- ‘Eh, het zou eigenlijk fijner zijn als jij het doet.’
‘Hoezo?’
- ‘Omdat ik dus gestopt ben met sorry zeggen.’
‘Oh ja. Oké.’
- ‘...’
‘...’
- ‘Eigenlijk is dat valsspelen he? Ik doe het wel gewoon.’

Ik haal (sommige) deadlines niet en doe dingen niet die ik wel zou doen en in plaats van me daar eindeloos voor te verontschuldigen zeg ik: ‘Het lukt even niet.’ Dat blijkt dan prima te zijn. Wie had dat verwacht.

Bien is langzaamaan wel gewend aan het stoppen met koffie drinken. Ze is cafeïne-nuttigende omstanders gaan bevragen.

Vriend 1: ‘Ik drink koffie omdat m’n ouders het altijd dronken. Zwarte, straffe koppen, ze zijn me met de paplepel ingegoten en ik mik ze zo naar binnen.’

Ma: ‘Ik minder heus, zo nu en dan, maar zonder koffie start m’n dag slecht. Met een achterstand de dag beginnen is ook niet alles.’

Vriend 2: ‘Ik doe het vooral uit gewenning en gemak. Ik weet wat ik aan de koffie heb, en de koffie weet wat ’t aan mij heeft.’

Barista van plaatselijke zaak: ‘Het is m’n vak. Het brengt brood op het plankje. Ik moet toch weten wat ik mijn klanten voorschotel?’

De aangedragen argumenten maken nog niet zoveel in mij los. Wat ik wel merk: geen koffie drinken is een imago-dingetje. Ik heb het idee dat mijn aanzien een ander gestalte heeft gekregen. Daarover later meer.

Voor de vorm volgen we ook Lisanne van Aert, die het stoppen met nagelbijten heeft neergelegd, maar nog steeds met de bijwerkingen kampt van haar zelfopgelegde opdracht.

Ik heb het opgegeven. Ik weet niet wanneer ik bijt, maar als ik ’s avonds naar mijn handen kijk zijn mijn nagels altijd afgekloven. Er is geen wit randje over. Dat vind ik jammer, ik geniet niet eens meer van het bijten en het was nog wel zo leuk.

De hard//talk-redactie monitort stoppers wereldwijd:

12834466_10153485156167898_1434313661_n

 

Mail

Simone Peek is Hard//hoofd redactielid. // simone@hardhoofd.com

Kwennie Cheng

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel