De winnaars van de sportieve kunstwedstrijd!" /> De winnaars van de sportieve kunstwedstrijd!" />
Asset 14

Sportieve kunst

In een sportzomer met het EK, de Tour, Wimbledon en de Olympische Spelen, mocht een sportieve kunstwedstrijd natuurlijk niet ontbreken. Met gepaste trots presenteren Kunstbeeld en hard//hoofd de vier winnaars.

In de categorie: Ouderwets Animeren

Bert Scholten

Bert Scholten is de 23-jarige zoon van een muziekleraar en een bibliothecaresse. Hij woont in Groningen en heeft een haat-liefdeverhouding met sport. Van zijn achtste tot zijn achttiende was hij een fanatiek waterpoloër. Al die jaren had hij eigenlijk nooit zin om naar het zwembad te gaan, maar eenmaal in het water, was het meestal toch 'best aardig'. Op de kunstacademie Minerva in Groningen verruilde hij sport definitief voor kunst. Hoewel we Berts waterpolotalent niet willen onderschatten, denken we dat dit een goede keuze is geweest. De lijntekeningen die hij met Oost-Indische inkt maakt, zijn vaak grappig en mooi, en hebben een ironische ondertoon. Dat Bert sport toch niet helemaal kon loslaten, zie je terug in zijn fascinatie voor beweging en bewegende mensen. Bovendien maakte hij, met de Spartaanse discipline van een echte sportman, een animatie over waterpolo. Hij deed dit op de ouderwetse manier: tekening voor tekening. Het resultaat mag er zijn. Naar eigen zeggen heeft Bert Scholten nu trouwens ook een haat-liefdeverhouding met animatie: “Soms is het heel frustrerend, soms is het heerlijk.”

animatiefilm, zonder titel - Bert Scholten
Bert Scholten studeerde deze zomer af van Kunstacademie Minerva in Groningen met een selectie animaties van ‘de spelende mens’

 

In de categorie: Topsport Performance

Ana Menezes

Ana Menezes deed op 8 augustus 2008, tijdens de opening van de Olympische Spelen in Beijing, mee aan een demonstratie tegen de bezetting van Tibet. De situatie zette haar aan het denken. Wat is er nog over van de olympische gedachte dat uitdaging leidt tot verheffing? Ana besloot zichzelf als doel te stellen om als badmintonspeler mee te doen aan de Olympische Spelen 2012 in Londen. Ze nam de levensstijl aan van een topsporter, inclusief de zware trainingen en een extreem dieet. Een gescheurde enkelband was een van de redenen dat Ana deze zomer niet voor Nederland uitkomt. De films en foto's die dit uitputtende proces documenteren, zijn echter zeer de moeite waard. In het werk van Ana blijven de schaduwkanten van topsport zeker niet onbelicht.

IK GA NAAR LONDON 2012 - Ana Menezes
Ana studeerde deze zomer af aan het St. Joost in Den Bosch, haar werk is van 19 augustus - 23 september 2012 te zien bij STOK - KRUITHUIS in Den Bosch)

 

In de categorie: Droogzwemmen

Lisa Ŝebestíková

Lisa Ŝebestíková veranderde de grote expositieruimte in het AKI / ArtEZ-gebouw in Enschede in een zwembad. Hiervoor hoefde ze geen tuinslang in de kelderachtige ruimte te hangen. Lisa spande simpelweg de bekende waterlijnen met kunststof bollen boven de tegeltjes. De suggestie van een zwembad versterkte ze nog eens door de bezoekers vanaf een verhoging naar het werk te laten kijken. Tijdens de expositie probeerden meerdere mensen om met hun voet de temperatuur van het water te voelen. Maar in dit werk gaat het Lisa niet om gezichtsbedrog. Wat ze wil benadrukken is het competitie-element. Anders dan op de academie in Praag, waar ze eerder studeerde, vindt Lisa dat deze strijd in Enschede heel impliciet en onderhuids gestreden wordt. Elke student ploetert in zijn eigen baan, tussen twee lijnen kleurige drijvende bolletjes, maar uiteindelijk zwemmen alle studenten in hetzelfde water.

De zwemmers - Lisa Ŝebestíková
Lisa studeerde deze zomer af aan de ArtEZ Academie voor Art & Design in Enschede.

 

In de categorie: Binnensport

Arek Laskowski

Arek Laskowski bouwde zijn eigen skateramp in een kleine, afgesloten ruimte op de Academie Beeldende Kunst in Maastricht. Hij is zelf BMX-er, maar maakte dit werk niet alleen voor eigen gebruik. De manier waarop beoefenaars van 'extreme sporten' gebruik maken van bijvoorbeeld lege gebouwen of zwembaden in de stad, vindt Arek fascinerend. “Ik zie architectuur als een speeltuin.” Zijn beleving doet denken aan de Urban Explorers waar hard//hoofd eerder over schreef. Juist door de geometrische vormen en lijnen van de Skateramp buiten de originele context te plaatsen, wil hij de schoonheid ervan benadrukken. “Ik wil het perspectief van extreme sporters zichtbaar maken.” aldus Arek Laskowski.

Gravity in the Field of View - Arek Laskowski

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer