Asset 14

Soon After Midnight

Soon After Midnight 1

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam.

Een lied zegt: neem me mee naar de rivier. Een gedicht zegt: nimfen. Een gedicht zegt dat ze hun voeten wasten in bubbelend water. Een lied zegt: er groeien daar rozen. Ik wou dat ik een rivier had, zegt een lied. Een lied zegt: de rivieren van Babylon. Een lied zegt dat er een rivier van whisky is. Een gedicht zegt: er is een dronken boot. Een lied zegt: als ik vleugels had, dan zou ik stroomopwaarts vliegen. Een gedicht zegt: stroom rustig. Een lied zegt dat een rivier koud is.

Er is een gedicht dat zegt: drie lucifers. Een lied zegt: brandend sneeuw. Een gedicht zegt dat op kanalen chemisch schuim ligt. Een gedicht zegt dat alles geel is. Een lied zegt heel hard: ik ben metal. Een gedicht zegt dat metaal verwrongen is. Het zegt dat metaal zich uitstrekt naar de hemel. Een lied zegt dat handen zich verlangend uitstrekken. Een lied zegt dat de dag een snelweg is en de nacht een stekelig pad.

Een lied zegt dat mijn hart een sleepboot is. Een gedicht vraagt wat de koekoek doet. Een lied zegt dat er een snelweg is naar de hel. Een lied vraagt zich af: waar gaat deze snelweg naartoe? Eén lied heet in sommige talen het lied der liederen. Een lied zegt dat ik naar je billen kijk en aan de hemel denk. Maar het is anders. Ik kijk naar de hemel en ik denk aan je mond. Een gedicht zegt dat ik mijn ogen dichtdoe om me je ogen te herinneren. Een gedicht zegt dat er schaduw is onder een rode steen.

Een lied zegt dat mijn hart een sleepboot is.

Ik heb een gezicht, zegt een gedicht. Een vinger trekt een lijn over mijn neus naar boven. Er is genoeg tijd om een gezicht voor te bereiden. Het masker zat vast aan mijn gezicht. Die dingen zeggen gedichten. Een lied zegt dat de avond valt. Een lied zegt: hoe voelt het? Een lied zegt: vaarwel, gitaarstad. Een gedicht zegt: ik begraaf mijn gezicht.

Een gitaar zegt dat een lied zachtjes huilt. Een lied zegt dat wie dan ook gitaar kan spelen. Een gedicht zegt: “wat? wie? Nee!” Een lied zegt dat je je mond moet houden. Er is een oud gedicht. Het zegt dat tanden een haag zijn. Een gedicht vergelijkt de nacht met een gat met duizend schaamlippen. Een groen wezen met een stralende buik zegt: o, o. Een lied voegt daaraan toe: Den Haag. Een lied zegt: Parijs. Een lied zegt: Londen. Een lied zegt dat er een scharlaken kleine stad is. Dit lied zegt dat iemand stierf van liefde en dat de ander toen zei: moeder, ga mijn graf graven. Er is een lied dat zegt: Londen roept.

Een lied zegt dat ik naar de rivier ga. Een lied vergelijkt ogen met het schitteren van de rivier. Een lied voelt elke hartslag. Een gedicht zegt: hoe moet ik mijn rug vertellen dat deze aanraking niet komt? Een lied zegt dat lippen druipen van mirre. Een lied zegt dat ik zo gelukkig ben als een hond in de tuin. Een gedicht zegt dat ik klauwde in bevroren grond. Een lied zegt: ’s nachts lig ik wakker op de oever.

Aankondiging:
Zeven beginnende schrijvers kwamen afgelopen jaar eens in de twee weken bij elkaar in Perdu voor een schrijfworkshop onder leiding van Jeroen van Rooij. Het resultaat van een klein jaar lezen, (her)schrijven en experimenteren is zondagmiddag 27 juni te horen: Eva van den Boogaard, Wout van Tongeren, Farah Widmer, Annemarie van der Meulen, David Meijers, Jolanda van Benthem en Maite Karssenberg dragen voor uit eigen werk, heet van de naald, vers van de pen. Meld je nu aan voor de live stream op 27 juni via de website van Perdu!

 

Mail

David Meijers is geïnteresseerd in gelijkenissen tussen verwondering en derealisatie. Hij studeerde psychologie en filosofie in Oxford en werkt als bijlesdocent.

Farah Widmer schildert en schrijft en houdt van leven tussen werelden in. Haar kunst is te zien op farahwidmer.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Vlindervleugels

Vlindervleugels

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tessa van Rooijen vertelt over het verder woekeren van een lichaam en naar huis willen onder een regendouche met warm water en lavendelzeep. Lees meer

Overgangsperiode

Overgangsperiode

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Frederike Luijten vertelt over uitgedroogde dijen en het krijgen van een nieuw lichaam. Lees meer

Korfgeest 2

Korfgeest

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tim Bongaerts maakte een web van woorden om in te vallen en te wachten op de zondvloed. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer