De onvermijdelijke mislukking van een compromis." /> De onvermijdelijke mislukking van een compromis." />
Asset 14

(Sneeuw)val

Zaterdagmorgen. Het kabinet is gevallen. En buiten schijnt de zon. Maar later vandaag gaat het sneeuwen, verzekert de weerman van Radio 1 me.

Het kabinet is volgens Wouter Bos gevallen omdat de PvdA vond dat de partij niet langer geloofwaardig zou zijn als de Nederlandse aanwezigheid in Uruzgan verlengd zou worden. De PvdA wilde hoe dan ook achter het kabinetsbesluit uit 2007 blijven staan, waarin werd besloten ‘om de Nederlandse bijdrage aan de militaire missie in Uruzgan in december 2010 hoe dan ook te beëindigen.’

‘Voor dit standpunt bestaat in de samenleving en in het parlement brede steun,’ aldus Bos.

Uit onderzoek van NS Nipo bleek dat op vrijdag 45 procent van de Nederlandse bevolking de kwestie ‘in principe een crisis waard’ vond. Een kleine 35 procent vond van niet.

Dat betekent dus dat het deel van de bevolking dat voor een crisis is, minder dan de helft is. Toch was dit voor Bos genoeg. Want ook de oppositiepartijen in het parlement waren tegen.

Maar die zijn vaak tegen de voornemens van Bos en het kabinet. Waarom die geluiden nu wel en eerder niet gebruiken?

Als Bos zichzelf als een volksvertegenwoordiger ziet, en minder dan de helft van de bevolking Uruzgan een crisis waard vindt, dan is de Uruzgankwestie dus geen crisis waard, me dunkt. De voorkeur gaat in de Nederlandse politiek ten slotte uit naar of een meerderheidsbeslissing – dat betekent: meer dan de helft is voor een crisis – of het poldermodel. Dat betekent: tot 1 maart onderhandelen over een mogelijke bijdrage aan de toekomst van Afghanistan.

Maar zo ziet Bos de zaken niet. Hij wil – volstrekt willekeurig, want andere “heilige huisjes” zijn wel te koop – vasthouden aan een besluit van drie jaar geleden. Wellicht omdat dit standpunt een verkiezingsbelofte was. En een verkiezingsbelofte breken is slecht voor de geloofwaardigheid van een politieke partij. Zeker in tijden van verkiezingen.

Uiteindelijk ging het ook in deze crisis dus weer om geloofwaardigheid. Zoals het in de politiek bijna altijd om geloofwaardigheid gaat. En met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur, heeft de PvdA een besmet blazoen op te poetsen, wat betreft die geloofwaardigheid.

Maar die geloofwaardigheid is volgens mij altijd een wassen neus. En dat komt door de aard van onze verkiezingen.

Want stelt u zich de komende verkiezingen eens voor, vlak voor de zomer. De PvdA toert door het land en belooft iedereen die op hen stemt, dat de voordeur van de koningin rood zal worden geverfd.

Gelijktijdig rijdt ook Mark Rutte van de VVD door het land. Hij belooft zijn kiezers dat de voordeur van Beatrix blauw zal worden gemaakt.

En als de verkiezingen zijn geweest en de stemmen zijn geteld blijkt dat een kwart van de bevolking een rode voordeur wil en kwart een blauwe. Er is dus geen absolute meerderheid voor een primaire kleur. De andere helft van de stemmen wordt verdeeld onder de oppositiepartijen, met andere kleuren of geboden (een groene deur, een glazen deur met huisnummer 66 er op, een deur met een bordje ‘verboden toegang voor vreemden’ en een doodskopje er onder).

En wat gebeurt er dan?

Bos en Rutte gaan als volksvertegenwoordigers met het grootste mandaat overleggen en komen er samen met Beatrix uit. De nationale voordeur wordt paars geverfd.

En voor het idee – en de meerderheid in het kabinet – komt er een huisnummer op. Paars 66.

Sounds familiar?

Alle oplossingen die het daarop aangestelde kabinet vervolgens aandraagt, zijn verder paars van kleur. Hoewel er niemand was, die specifiek op een paarse kleur had gestemd. Sterker nog: als de blauwe stemmers hadden geweten dat de deur paars zou worden, hadden ze op dat bordje met verboden toegang gestemd.

Liever een blauwe deur met een lelijk bordje dan een lelijke kleur, denken die

Zo lang partijen zich voor de verkiezingen niet uitspreken over een voorkeurscoalitie, blijft politieke geloofwaardigheid een illusie. Of een troef, waarmee op de verkiezingen wordt ingezet. En zodra de pot is gewonnen, is die troef gespeeld en voorbij.

In het kaarten hoef je met een troefkaart immers ook geen kleur te bekennen.

Het zou zo fijn zijn als je kon stemmen op een coalitie waarvan de kleur duidelijk was. Dan is geloofwaardigheid ook niet langer een probleem.

Nou ja, het is zaterdagmorgen en buiten schijnt de zon. De radioweerman vertelde me net dat het vanmiddag gaat sneeuwen. De lucht is hier strakblauw. Maar ik vertrouw hem wel. Ik ga dus nog snel even een blokje om. Vanmiddag zit ik weer binnen.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer