Illustratie: Gemma Pauwels

De Jagers zijn terug en schrijven nog eenmaal over het thema 'beginnen'. Binnenkort een nieuwe serie!" />

Illustratie: Gemma Pauwels

De Jagers zijn terug en schrijven nog eenmaal over het thema 'beginnen'. Binnenkort een nieuwe serie!" />
Asset 14

Slakkenlikker

“De honeymoon period is voorbij,” zegt hij na twee jaar, “en we hebben afgesproken dat we ermee kappen als het niet leuk meer is.”
Maar ik wil je niet kwijt, denkt ze. “Wat is er dan opeens veranderd?”
“Het is niet opeens. Ik merk het al een tijdje. Jij toch ook?”

Ze hebben de laatste tijd wel vaak ruzie. Over wassen, scheren en andere onzin. Maar de laatste dagen had ze juist het idee dat het beter ging. Maandag had ze niet geklaagd toen hij na het eten geen puf had om de afwas te doen – laat staan iets anders. Dinsdag had ze hem in bed een uitgebreide massage gegeven en meende ze dat het heel intiem was dat hij in haar handen in slaap viel. Woensdag had ze zich dan toch geschoren, maar zeurde ze niet toen hij nog steeds geen interesse had. “Ik ben moe, lieverd,” had hij gezegd – en dat begreep ze ook wel. “Misschien morgen.”

Maar woensdags morgen is vandaag, en vandaag zegt hij dat de wittebroodsweken voorbij zijn. Hij is niet meer verliefd en hij vindt dat zij dat ook niet meer is.

Toen ze elkaar leerden kennen kwamen ze allebei net uit een dramatische relatie. Het slijmerige monster waar ze aan ontsnapt waren – de gigantische slak die Ware Liefde heet – dat wilden ze elkaar niet nog eens aan doen. “Alle begin is makkelijk,” hadden ze gezegd. “Laten we het daarbij houden.”

“Begjinne is wat, aanhâlde is ‘t wurk,” zegt ze nu. Dat staat op een tegeltje in de gang van haar ouderlijk huis. Daar is ze mee opgegroeid – zo staat ze in het leven.
“Dat is natuurlijk precies het probleem,” zegt hij. “Na anderhalf jaar is bij elkaar blijven werk geworden.”
Ze herinnert zich nu dat hij de eerste keer dat hij bij haar ouders thuis kwam ook al om dat tegeltje had gelachen. Hij vond het burgermoraal – daar had een Uebermensch als hij geen boodschap aan.

“Houd je dan niet meer van me?” vraagt ze, en ze hoort meteen hoe cliché het is. Maar ja, wat zeg je anders, op zo’n moment?
“Dat is het niet,” zegt hij. “Ik hou van je, zoals ik van mijn familie hou.”
Ze kijkt hoopvol naar hem op.
Hij kijkt terug en glimlacht: “Dat wil zeggen: ik kom niet van je af.”

Illustratie: Gemma Pauwels

Ze wil lachen, schaterlachen, het is maar een grap – maar in plaats daarvan breekt er een huilbui los. Hortend, stotend, gierend, ze kan het niet bedwingen. De laatste keer dat ze zo huilde zat ze nog op de basisschool; dat was toen het velletje van haar keel tussen de rits van haar jas kwam. Ze weet wel dat ze verslakt zijn, met zijn tweeën, maar ze wil hem niet kwijt.

“Wat doe ik dan verkeerd?” vraagt ze. “Wat kan ik doen om het beter te maken?”
Hij legt zijn armen om haar heen en zegt: “Het is niet spannend meer. We zijn te vertrouwd. Je doet nooit meer iets wat ik niet verwacht.”
“Maar dat kan toch veranderen?” vraagt ze. Ze veegt haar tranen af aan zijn shirt en verbetert zichzelf stellig: “Dat kan veranderen.”
“Oh ja?” vraagt hij. “Kan dat?”

Ze hoort aan zijn plagerige toon dat het goed komt, dat hij haar nog een kans gaat geven. Ze laat hem haar gezicht kussen en proeft even later haar eigen tranen op zijn lippen. Zijn handen ontdekken haar geschoren huid en zij woelt door zijn kroeshaar. “Choqueer me,” fluistert hij voor hij zachtjes in haar oorschelp bijt. “Choqueer me.”

Wegens omstandigheden vergeeft hij haar de weinig creatieve pogingen die ze waagt – wurgen, vingers in nauwe openingen, porno op de achtergrond en fantasieën over triootjes. Het is ook niet makkelijk om na twee jaar iets te verzinnen dat je nog nooit eerder hebt geprobeerd. Maar die donderdagnacht vallen ze voor het eerst sinds maanden weer omhelzend in slaap.

Ze kent hem goed genoeg om te weten hoe hoog zijn verwachtingen zijn als hij vrijdagavond thuis komt. En nu ze iets meer tijd heeft gehad om zich voor te bereiden op zijn uitdaging zal ze hem niet teleurstellen, dat weet ze zeker.

Hij vindt haar in de garage, waar ze niets anders draagt dan een paar groene kaplaarzen en goretex handschoenen. Ze doet een uitdagend dansje met de hark. Hij gromt en grijnst en trekt zijn stropdas los terwijl hij voor haar op zijn knieën valt om haar geschoren lippen te kussen.
Maar als hij in de glibberige plooi tussen haar dijen een naaktslak aantreft is het nog niet goed.

Deborah Klaassen debuteerde in 2010 met Bek dicht en dooreten!

Mail

De Jagers

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

In de afwezigheid van 1

In de afwezigheid van

Marit Pilage onderzoekt de rol en betekenis van kunst bij zwangerschap en vruchtbaarheid, maar vooral ook bij het uitblijven daarvan. Lees meer

Kijkend naar kunst van mannen: ‘Ben ik toch een mannenhater?’ 6

Kijkend naar kunst van mannen: ‘Ben ik dan toch een mannenhater?’

Puck Lingbeek's vader stelt dat haar boosheid richting mannen haar interpretaties van kunst beïnvloedt. Puck is het daar niet mee eens, maar het zet het haar wel aan het denken. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Liever een monster

Liever een monster

Het is moeilijk te accepteren dat mensen kunnen doden, maar waarom maken we van moordenaars karikaturen? Een voorpublicatie uit Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee Dodelijke gekte. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Hoe in Duitsland het Zionistische establishment wint

Hoe in Duitsland elke vorm van empathie met inwoners van Palestina wordt verboden

De situatie in Duitsland is de laatste dagen geëscaleerd. Het politieapparaat en de politiek gebruiken harde repressiemiddelen om vooral Duitse mensen van kleur of met een migratieachtergrond de kop in te drukken. Zij verliezen op dit moment hun vrijheid van meningsuiting. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Aaah, het launchfeest!

Aaah, het launchfeest!

Na de lancering van ons derde papieren tijdschrift willen we onze lezers, schrijvers en makers graag uitnodigen om dit grote succes samen met Hard//hoofd te vieren op 26 oktober in Amsterdam. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier! 

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €2,50 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer