Illustratie: Gemma Pauwels

De Jagers zijn terug en schrijven nog eenmaal over het thema 'beginnen'. Binnenkort een nieuwe serie!" />

Illustratie: Gemma Pauwels

De Jagers zijn terug en schrijven nog eenmaal over het thema 'beginnen'. Binnenkort een nieuwe serie!" />
Asset 14

Slakkenlikker

“De honeymoon period is voorbij,” zegt hij na twee jaar, “en we hebben afgesproken dat we ermee kappen als het niet leuk meer is.”
Maar ik wil je niet kwijt, denkt ze. “Wat is er dan opeens veranderd?”
“Het is niet opeens. Ik merk het al een tijdje. Jij toch ook?”

Ze hebben de laatste tijd wel vaak ruzie. Over wassen, scheren en andere onzin. Maar de laatste dagen had ze juist het idee dat het beter ging. Maandag had ze niet geklaagd toen hij na het eten geen puf had om de afwas te doen – laat staan iets anders. Dinsdag had ze hem in bed een uitgebreide massage gegeven en meende ze dat het heel intiem was dat hij in haar handen in slaap viel. Woensdag had ze zich dan toch geschoren, maar zeurde ze niet toen hij nog steeds geen interesse had. “Ik ben moe, lieverd,” had hij gezegd – en dat begreep ze ook wel. “Misschien morgen.”

Maar woensdags morgen is vandaag, en vandaag zegt hij dat de wittebroodsweken voorbij zijn. Hij is niet meer verliefd en hij vindt dat zij dat ook niet meer is.

Toen ze elkaar leerden kennen kwamen ze allebei net uit een dramatische relatie. Het slijmerige monster waar ze aan ontsnapt waren – de gigantische slak die Ware Liefde heet – dat wilden ze elkaar niet nog eens aan doen. “Alle begin is makkelijk,” hadden ze gezegd. “Laten we het daarbij houden.”

“Begjinne is wat, aanhâlde is ‘t wurk,” zegt ze nu. Dat staat op een tegeltje in de gang van haar ouderlijk huis. Daar is ze mee opgegroeid – zo staat ze in het leven.
“Dat is natuurlijk precies het probleem,” zegt hij. “Na anderhalf jaar is bij elkaar blijven werk geworden.”
Ze herinnert zich nu dat hij de eerste keer dat hij bij haar ouders thuis kwam ook al om dat tegeltje had gelachen. Hij vond het burgermoraal – daar had een Uebermensch als hij geen boodschap aan.

“Houd je dan niet meer van me?” vraagt ze, en ze hoort meteen hoe cliché het is. Maar ja, wat zeg je anders, op zo’n moment?
“Dat is het niet,” zegt hij. “Ik hou van je, zoals ik van mijn familie hou.”
Ze kijkt hoopvol naar hem op.
Hij kijkt terug en glimlacht: “Dat wil zeggen: ik kom niet van je af.”

Illustratie: Gemma Pauwels

Ze wil lachen, schaterlachen, het is maar een grap – maar in plaats daarvan breekt er een huilbui los. Hortend, stotend, gierend, ze kan het niet bedwingen. De laatste keer dat ze zo huilde zat ze nog op de basisschool; dat was toen het velletje van haar keel tussen de rits van haar jas kwam. Ze weet wel dat ze verslakt zijn, met zijn tweeën, maar ze wil hem niet kwijt.

“Wat doe ik dan verkeerd?” vraagt ze. “Wat kan ik doen om het beter te maken?”
Hij legt zijn armen om haar heen en zegt: “Het is niet spannend meer. We zijn te vertrouwd. Je doet nooit meer iets wat ik niet verwacht.”
“Maar dat kan toch veranderen?” vraagt ze. Ze veegt haar tranen af aan zijn shirt en verbetert zichzelf stellig: “Dat kan veranderen.”
“Oh ja?” vraagt hij. “Kan dat?”

Ze hoort aan zijn plagerige toon dat het goed komt, dat hij haar nog een kans gaat geven. Ze laat hem haar gezicht kussen en proeft even later haar eigen tranen op zijn lippen. Zijn handen ontdekken haar geschoren huid en zij woelt door zijn kroeshaar. “Choqueer me,” fluistert hij voor hij zachtjes in haar oorschelp bijt. “Choqueer me.”

Wegens omstandigheden vergeeft hij haar de weinig creatieve pogingen die ze waagt – wurgen, vingers in nauwe openingen, porno op de achtergrond en fantasieën over triootjes. Het is ook niet makkelijk om na twee jaar iets te verzinnen dat je nog nooit eerder hebt geprobeerd. Maar die donderdagnacht vallen ze voor het eerst sinds maanden weer omhelzend in slaap.

Ze kent hem goed genoeg om te weten hoe hoog zijn verwachtingen zijn als hij vrijdagavond thuis komt. En nu ze iets meer tijd heeft gehad om zich voor te bereiden op zijn uitdaging zal ze hem niet teleurstellen, dat weet ze zeker.

Hij vindt haar in de garage, waar ze niets anders draagt dan een paar groene kaplaarzen en goretex handschoenen. Ze doet een uitdagend dansje met de hark. Hij gromt en grijnst en trekt zijn stropdas los terwijl hij voor haar op zijn knieën valt om haar geschoren lippen te kussen.
Maar als hij in de glibberige plooi tussen haar dijen een naaktslak aantreft is het nog niet goed.

Deborah Klaassen debuteerde in 2010 met Bek dicht en dooreten!

Mail

De Jagers

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!