Hard//hoofdredacteur Emy Koopman debuteerde afgelopen september met de roman Orewoet. Ze krijgt goeie recensies, maar toch slaat de paniek langzaam toe: het boek dreigt te gaan verdrinken in de constante stroom van nieuwe publicaties. En dat mag niet gebeuren! Daarom kun je bij Hard//hoofd het boek winnen, of nog beter: vinden. Lees verder om erachter te komen hoe je dit doet.
‘Ja, ik dacht dus: ik ga wildplakken …’
‘Wildplassen?’
‘WildplaKKen: Orewoetstickers. En als ik dan word opgepakt, levert dat publiciteit op.’
‘Oh ja, een arrestatie voor wildplakken, dat haalt echt het journaal.’
‘Nee, maar misschien lokaal?’
‘Ja, dat ik dan zeg tegen de buurvrouw: “Ik heb nou iets gehoord: er is een schrijfster opgepakt voor wildplakken!” Dat wordt ‘m niet, maar als iemand nou zelfmoord pleegt op dezelfde manier als in je boek …’
‘…’
‘Te erg? Oké … we zouden ook psychotisch brullend door Lauwersoog kunnen rennen, kijken wat dat oplevert? Of goudvissen in de gracht gooien? Dit is de brainstormfase he.’
Zulke gesprekken heb ik tegenwoordig met mijn vriendje. Hij neemt het onder de aandacht brengen van mijn roman Orewoet zeer serieus. Telkens als hij een etalage ziet die is gewijd aan een van de gevestigde oude heren van de Nederlandstalige literatuur, roept hij vol afschuw: ‘Hij heeft dat helemaal niet nodig!’ Hij googelt elke dag of er nog nieuwe recensies zijn, is daarbij altijd de uitgeverij voor. Hij spoort me aan vooral van het uitzicht te genieten (‘Je hebt vier sterren gekregen van NRC en vijf van Hebban!’), maar hij vindt ook dat de trein wel wat harder mag rijden. Wat zorgt er toch voor dat een roman gaat lopen, wat kunnen wij doen?
Dit is voor mij het ellendigste deel van debuteren. Het schrijven, het tekenen van het contract, de eerste drukproef in handen hebben en daarna het eerste exemplaar, dat is allemaal prachtig. Wat erna komt is een cakewalk. Je tast in het duister, de grond dreigt voortdurend onder je voeten vandaan te rollen, soms sta je even trots overeind, om vervolgens weer even hard onderuit gehaald te worden. Ik ben nooit echt een kermisganger geweest.
Ik ben de enige niet. Naar verluidt vloog auteur Kasper van Royen, enkele maanden na het verschijnen van zijn debuut En toen kwam Annika, mede-Hardhoofder Rutger Lemm in de armen met de woorden 'Debuteren is de hel!' Mijn redacteur bij Prometheus bevestigt dat een paniekstemming na het verschijnen van een debuut een wijdverbreide geestestoestand is. ‘Debutanten vragen me: 'Wat kan ik doen?! Ik zou naakt over straat rennen als ik wist dat het iets uitmaakte!” Maar ik weet het ook niet. Wist ik het maar.’
Het contrast is zo groot: tijdens het schrijven heb jij alle touwtjes in handen, jij stuurt je personages aan (al gaan ze soms met je aan de haal, jij hebt het laatste woord). Vervolgens ligt het boek er en lijkt het geheel uit jouw handen te zijn. Als een boekwinkel het niet wil inkopen, als een recensent het niet wil recenseren, dan kan je uitgever (als die in je gelooft) nog wel een keer voorzichtig aandringen, maar daarna is het klaar. Door naar de volgende kandidaat. Voor je ogen zie je het boek waar je jaren aan hebt gewerkt verdrinken in de stroom. Echt zielig is dat niet (je hebt nog steeds een boek geschreven), wel zonde.
Ik geef eerlijk toe dat deze winactie voortkomt uit dat gevoel: paniek, controleverlies, willen voorkomen dat het boek verdrinkt. Maar deze winactie is ook bedoeld om, in een tijd waarin mensen elkaar niets meer lijken te gunnen, even voor Sinterklaas te kunnen spelen, samen met Prometheus en Hard//hoofd. En om nieuw Hard//hoofd-talent te ontdekken.
SINTERKLAASWINACTIE: ONVERVULD VERLANGEN
Op vijf locaties in Nederland die allemaal te maken hebben met het verhaal van Orewoet, van een bruine kroeg in het westen tot een camping in het noorden, worden de komende dagen ingepakte exemplaren van het boek neergelegd. Wie er een vindt, mag ‘m mee naar huis nemen.
Gelijktijdig verloot Hard//hoofd vijf exemplaren onder diegenen die ons iets leuks sturen binnen het thema ‘onvervuld verlangen’. Dat mag een tekening zijn, een foto, of een (Sinterklaas)gedicht. Roep het kleine kind in je wakker dat nooit die Furby kreeg en mail jouw hartenkreet naar redactie@hardhoofd.com, voor 5 december 15 uur. Kies je voor beeld en heb je Instagram, dan kun je ons ook taggen in een insta-shot, gebruik dan @hard_hoofd in combinatie met #orewoet.
Als we datgene wat je ons hebt gestuurd bijzonder vinden, plaatsen we het in de week van 5 december op onze site – alleen als jij dat ook wilt natuurlijk, dus geef even aan of jouw werk voor publicatie geschikt is.
Onze harten kloppen vol verwachting!
(En mocht je nou onverhoopt niet winnen, dan is Orewoet ook te koop in onze winkel.)
Beeld boven: Simone Peek
Beeld in tekst: Big Ben in Japan
