Asset 14

‘Sexy, dat beenhaar’

‘Sexy, dat beenhaar’

In het café zie ik een vrouw zitten, mijn leeftijd, ze drinkt bier en speelt fanatiek een spelletje met haar gezelschap. Onder haar spijkerbroek steekt een stukje onderbeen uit. Ik kan het niet laten om te kijken: is de huid glad? Als ze haar voeten op de stoel naast zich legt, zie ik het, niet opvallend maar net dichtbij genoeg om een dun laagje haar op haar huid te kunnen onderscheiden.

Ongeveer een jaar geleden stopte ik met het scheren van mijn beenhaar. Het was niet echt een bewuste beslissing: ik merkte dat ik er gewoon geen zin meer in had en toen bleef het staan. Nu zijn er wel meer dingen die ik doe zonder er zin in te hebben, gewoon omdat je soms dingen moet in het leven, maar toen ik met frisse tegenzin mijn scheermes van de plank pakte en mijn benen inspoot met scheerschuim om me in ongemakkelijke posities te wringen in de te kleine douchecabine, realiseerde ik me: deze handeling valt niet in die categorie dingen die moeten. Mijn oksels scheer ik nog altijd in tien seconden iedere week zonder discomfort, maar het proces van mijn onderbenen vind ik onprettig: de gladde huid die kort daarna verdoofd voelt, de stekeltjes die eruit komen groeien, de schilfers die ontstaan op de uitgedroogde laag die ik niet weggesmeerd krijg met vettige bodylotion.

Op de fiets voel ik de wind door mijn beenhaar waaien. En ik krijg soms commentaar, mensen vinden het overdreven, een statement, zelfs de term ‘vies’ passeerde de revue.

Het duurde best lang voor ik me realiseerde dat ik geen zin had om mijn benen te scheren, niet in de laatste plaats omdat ik jarenlang een relatie had met een man waarin ik alles deed wat een vrouw zou moeten doen. Een vriendin wees me op het klassieke rolpatroon waar ik me in bevond, en ik weet nog dat ik antwoordde dat ik het goed vond zo. In duidelijkheid schuilt comfort, en daar had ik graag wat oncomfortabele toeren onder de douche voor over die er nu eenmaal bij hoorden.

Nu de zon weer is gaan schijnen draag ik af en toe een jurk. Op de fiets voel ik de wind door mijn beenhaar waaien. En ik krijg soms commentaar, mensen vinden het overdreven, een statement, zelfs de term ‘vies’ passeerde de revue. Los van het feit dat mijn beenhaar van oudsher waarschijnlijk een isolerende functie had, heeft het er nu een nieuwe bij: als iemand er langdurig een probleem van maakt dat ik geen glad stuk onderbeen aan de wereld toon, dan ben ik snel weg. En zo ontstond ook de verwarrende bevestiging dat mensen altijd over een lichaam zullen oordelen toen ik op een nazomeravond op een terras zat, een flirt naar mijn onderbenen keek en zei: ‘Sexy, dat haar.’

De vrouw wint, springt op van haar stoel en steekt haar armen in de lucht. Ze staat met haar rug naar me toe, ik kijk naar haar blote schouders. Ze gaat weer zitten, ik denk aan mijn gladgeschoren oksels, weet mijn eigen nieuwsgierigheid te bedwingen en bedenk me dat we ons aan niemand hoeven te verantwoorden, behalve misschien aan onszelf.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Eline Veldhuisen (1999) is illustrator. Inspiratie voor haar werk haalt ze uit haar directe omgeving, variërend van haar eigen gedachtes tot de verhalen van andere mensen. Met zo min mogelijk middelen brengt ze deze verhalen op een heldere manier in beeld.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer