Asset 14

De Rijdende Rechter

Ook in de polder botsen de meningen wel eens. In deze reeks doet Joris verslag van alledaagse en minder alledaagse conflicten. Deze keer: een kijkje achter de schermen bij De Rijdende Rechter.

Ik ben in het huis van familie Van de Ark in de bloemenbuurt in Den Haag. Het is een oud huis voor oude mensen. Familie Van de Ark heeft ruzie met de buren. Maar een burenruzie is nog geen televisie.

Regisseur en eindredacteur Hansje Bunschoten heeft me streng toegesproken. “De camera beweegt snel en in alle richtingen, dus kijk goed uit dat je niet door het beeld loopt.” Daarom blijf ik in de woonkamer staan en kijk ik door het raam naar de tuin waar meester Frank Visser met een waterspuit een schutting besproeit. Hij is omringd door vier experts: twee mannen van het kadaster en twee mannen van het Bureau voor Bouwpathologie. Ze werken min of meer gratis mee aan het programma. “Ik doe het een beetje voor de publiciteit”, vertelt ‘huizenarts’ Jos van Leeuwen, waarna hij mij zijn kaartje overhandigd. Later geeft hij me nog een tweede kaartje.

Naast me in de woonkamer staat mevrouw Visser. Vier dagen per week is haar man kantonrechter, maar hij is vooral bekend in de rol van Rijdende Rechter. “In het begin vonden de meeste juristen het maar niks wat hij ging doen, rechtspraak op televisie. Maar nu zijn ze er wel aan gewend, hij heeft zijn sporen echt wel verdiend”, vertelt ze.

Ik vraag: waarom gaan mensen met zo’n persoonlijke burenruzie naar hem in plaats van een gewone rechter? Zij antwoordt: “Mensen kennen hem van televisie en ze vertrouwen hem, dat maakt hem toegankelijker dan gewone rechters.” De schoonzoon van familie Van de Ark vult aan: “En het is gratis, dat helpt natuurlijk ook.” Hij kijkt wat misnoegd naar buiten, naar zijn schoonouders. De ruzie speelt al jaren, vertelt hij. De buren, die al sinds 1941 naast elkaar wonen, kibbelen over een schutting die verrot zou zijn en niet op de erfgrens zou staan. “Als je ze daar bezig ziet met z’n allen, denk je: waar maken ze zich druk om. Ik vind het echt behoorlijk kinderachtig allemaal.”

Beeld: Joris Bellwinkel

Een uitzending van de Rijdende Rechter gaat eigenlijk nooit over groot onrecht. Het zijn altijd minieme ergernissen - luidruchtige windorgels, overhangende bomen en lelijke vogelhuisjes - die leiden tot slapeloze nachten, kleine irritaties die uitgroeien tot grote frustraties. Omdat nieuwe dingen altijd eng zijn of omdat regels regels zijn. Ik denk aan het huis van mijn moeder. Ze klaagt over de kettingzaag van de buurvrouw, de pleegkinderen van de buurman en de hond van de achterburen. “Hoor je dat? Dat is toch niet normaal? Daar wordt je toch gek van?”.

Het programma toont de samenleving op zijn smalst en trekt daarmee wekelijks meer dan een miljoen kijkers. Daar ben ik er een van. De redactie van het programma houdt zich intensief met de kijkcijfers bezig. Mocht een aflevering bijvoorbeeld minder geslaagd zijn dan wordt deze bewaard voor een avond dat er ook Champions League voetbal wordt uitgezonden. Zo blijft de schade beperkt. “Maar het gaat uiteindelijk vooral om de kijkdichtheid”, vertelt een van de redacteurs.

Beeld: Joris Bellwinkel

De cameraman loopt door de woonkamer dus ik spring opzij om niet in beeld te komen. De opnames verplaatsen zich naar de voorkant van het huis. Daar wordt de discussie wat emotioneel. Een van de buren loopt haar huis uit - steunend op het hekje van de voortuin – en beklaagt zich over de hele toestand. Ze schaamt zich tegenover de nieuwsgierige buurtgenoten die zich hebben verzameld voor het huis. Regisseuse Bunschoten staat er bovenop. Ze zorgt dat de emoties in beeld worden gebracht.

“Het is soms even afwachten, maar het lukt altijd,” zegt Bunschoten. Ze vertelt dat alle betrokkenen voor de opnames een contract tekenen waarmee ze toezeggen mee te werken aan het programma en zich houden aan de uitspraak van meester Visser. Wijken ze hier toch vanaf dan betalen ze een boete van vijfduizend euro. Maar wat als de buren het al voor de hoorzitting zouden bijleggen met elkaar? Bunschoten lacht: “Het komt altijd goed, daar zorg ik wel voor.”

We vertrekken naar het plaatselijke partycentrum, ‘Genieten’, waar een zaal wordt klaargemaakt voor de hoorzitting. In het midden van de zaal staat de tafel van meester Visser met daarop een bloemetje en twee wetboeken, het tafelblad is bedekt met een cafetariakleedje.
Van Bunschoten: “Ik vind dat tafelkleedje wel heel erg.” Een technicus: “Ja, dat dachten we al, we zullen het weghalen.” Even later verdwijnt ook het bloemetje.

“Ik heb de goot weggehaald.”
“U heeft de goot er afgerukt omdat u boos was.”
“Ik heb de goot wat hardhandig verwijderd.”

Meester Frank Visser is scherper dan ik had verwacht tijdens de hoorzitting, venijniger ook. “Er zijn geen advocaten aanwezig dus u zult zelf alles moeten zeggen wat u kwijt wilt”, zegt hij. En als dat dan niet genoeg gebeurt, deelt hij kleine plaagsteekjes uit om beide partijen te prikkelen het achterste van hun tong te laten zien. Af en toe nuanceert hij de problemen, maakt hij grapjes, of ondervraagt hij een van de buren.

Als de hoorzitting afgelopen is, bedankt meester Visser alle aanwezigen en gaan de camera’s uit. De zaal applaudisseert. Bunschoten is tevreden met de opnames. De burenruzie is televisie geworden.

Mail

Joris Bellwinkel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Speaker

Speaker

Tijdens het installeren van een dichtende speaker aan de rand van een weiland, wil Werner zich niet vergelijken met kunstenaar Guido van der Werve, maar veel resoneert. In EYE is nog tot 29 mei een tentoonstelling te zien van Van der Werve. Hij leerde Werner over de kansen in melancholie. Lees meer

Dit is geen NFT, maar een simpele jpeg - weliswaar zonder uitstoot

Ook feministische NFT’s zijn een aanslag op het milieu

Feministisch platform The TittyMag wil het NFT-aanbod diverser maken. Kan het platform die markt niet beter links laten liggen? Lees meer

 1

Vat het nou alsjeblieft niet persoonlijk op

Corona lijkt alweer bijna iets uit het verleden maar de financiële effecten ervan zijn nog steeds voelbaar in de culturele sector. Vivian Mac Gillavry blikt terug op een periode waarin bestuurders kunstenaars zonder schuld of schaamte voor de bijl gooiden. Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Interview met kunstenares Nina Goedegebure

'In ziekenhuizen moet je ook naar kunst kunnen kijken en koffiedrinken'

Interview met kunstenares Nina Goedegebure over hoe ze houvast vond in de ziekenhuisgalerie en daar een boek over maakte. Lees meer

 1

Pim Fortuyn, aartsvader van conservatieve camp

Twintig jaar na de moord op Pim Fortuyn is camp een belangrijk onderdeel van extreem-rechtse politiek geworden. Hoe komt de bal weer bij 'ons' te liggen? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Column: Een nog onbekend familielid

Een nog onbekend familielid

De ouders van Eva lijken de geboorte van een nieuw familielid te beschouwen als een vrijbrief om wel erg persoonlijke vragen op hun dochter af te vuren. Lees meer

Nieuws in beeld: Voor de klas? Mij niet gezien!

Voor de klas? Mij niet gezien!

Tien jaar geleden waren er zo'n 3000 à 4000 docenten nodig. Vorig jaar 18.000. Lees meer

Nieuws in beeld: Steek je hand op als ook jij...

Steek je hand op als ook jij...

De politie registreerde bijna 40 procent meer gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie! 1

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie!

Bij uitstek vrouwen van kleur gaan onderdoor aan de hoge eisen die hun werkomgevingen aan hen stellen, omdat ze constant moeten bewijzen even harde werkers te zijn als hun witte mannelijke collega's door veel meer dan hen te doen. Tijd dus om eens languit dwars te zitten: tijd voor de dutjesrevolutie! Lees meer

Nieuws in beeld: Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Consumenten zitten in de patatten. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

De twee realiteiten van Rusland

De twee realiteiten van Rusland

Russische feministen blijven onder grote druk van het regime nieuwe vormen van activisme bedenken. Een interview met drie anti-oorlogsactivisten. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel