Asset 14

De Rijdende Rechter

Ook in de polder botsen de meningen wel eens. In deze reeks doet Joris verslag van alledaagse en minder alledaagse conflicten. Deze keer: een kijkje achter de schermen bij De Rijdende Rechter.

Ik ben in het huis van familie Van de Ark in de bloemenbuurt in Den Haag. Het is een oud huis voor oude mensen. Familie Van de Ark heeft ruzie met de buren. Maar een burenruzie is nog geen televisie.

Regisseur en eindredacteur Hansje Bunschoten heeft me streng toegesproken. “De camera beweegt snel en in alle richtingen, dus kijk goed uit dat je niet door het beeld loopt.” Daarom blijf ik in de woonkamer staan en kijk ik door het raam naar de tuin waar meester Frank Visser met een waterspuit een schutting besproeit. Hij is omringd door vier experts: twee mannen van het kadaster en twee mannen van het Bureau voor Bouwpathologie. Ze werken min of meer gratis mee aan het programma. “Ik doe het een beetje voor de publiciteit”, vertelt ‘huizenarts’ Jos van Leeuwen, waarna hij mij zijn kaartje overhandigd. Later geeft hij me nog een tweede kaartje.

Naast me in de woonkamer staat mevrouw Visser. Vier dagen per week is haar man kantonrechter, maar hij is vooral bekend in de rol van Rijdende Rechter. “In het begin vonden de meeste juristen het maar niks wat hij ging doen, rechtspraak op televisie. Maar nu zijn ze er wel aan gewend, hij heeft zijn sporen echt wel verdiend”, vertelt ze.

Ik vraag: waarom gaan mensen met zo’n persoonlijke burenruzie naar hem in plaats van een gewone rechter? Zij antwoordt: “Mensen kennen hem van televisie en ze vertrouwen hem, dat maakt hem toegankelijker dan gewone rechters.” De schoonzoon van familie Van de Ark vult aan: “En het is gratis, dat helpt natuurlijk ook.” Hij kijkt wat misnoegd naar buiten, naar zijn schoonouders. De ruzie speelt al jaren, vertelt hij. De buren, die al sinds 1941 naast elkaar wonen, kibbelen over een schutting die verrot zou zijn en niet op de erfgrens zou staan. “Als je ze daar bezig ziet met z’n allen, denk je: waar maken ze zich druk om. Ik vind het echt behoorlijk kinderachtig allemaal.”

Beeld: Joris Bellwinkel

Een uitzending van de Rijdende Rechter gaat eigenlijk nooit over groot onrecht. Het zijn altijd minieme ergernissen - luidruchtige windorgels, overhangende bomen en lelijke vogelhuisjes - die leiden tot slapeloze nachten, kleine irritaties die uitgroeien tot grote frustraties. Omdat nieuwe dingen altijd eng zijn of omdat regels regels zijn. Ik denk aan het huis van mijn moeder. Ze klaagt over de kettingzaag van de buurvrouw, de pleegkinderen van de buurman en de hond van de achterburen. “Hoor je dat? Dat is toch niet normaal? Daar wordt je toch gek van?”.

Het programma toont de samenleving op zijn smalst en trekt daarmee wekelijks meer dan een miljoen kijkers. Daar ben ik er een van. De redactie van het programma houdt zich intensief met de kijkcijfers bezig. Mocht een aflevering bijvoorbeeld minder geslaagd zijn dan wordt deze bewaard voor een avond dat er ook Champions League voetbal wordt uitgezonden. Zo blijft de schade beperkt. “Maar het gaat uiteindelijk vooral om de kijkdichtheid”, vertelt een van de redacteurs.

Beeld: Joris Bellwinkel

De cameraman loopt door de woonkamer dus ik spring opzij om niet in beeld te komen. De opnames verplaatsen zich naar de voorkant van het huis. Daar wordt de discussie wat emotioneel. Een van de buren loopt haar huis uit - steunend op het hekje van de voortuin – en beklaagt zich over de hele toestand. Ze schaamt zich tegenover de nieuwsgierige buurtgenoten die zich hebben verzameld voor het huis. Regisseuse Bunschoten staat er bovenop. Ze zorgt dat de emoties in beeld worden gebracht.

“Het is soms even afwachten, maar het lukt altijd,” zegt Bunschoten. Ze vertelt dat alle betrokkenen voor de opnames een contract tekenen waarmee ze toezeggen mee te werken aan het programma en zich houden aan de uitspraak van meester Visser. Wijken ze hier toch vanaf dan betalen ze een boete van vijfduizend euro. Maar wat als de buren het al voor de hoorzitting zouden bijleggen met elkaar? Bunschoten lacht: “Het komt altijd goed, daar zorg ik wel voor.”

We vertrekken naar het plaatselijke partycentrum, ‘Genieten’, waar een zaal wordt klaargemaakt voor de hoorzitting. In het midden van de zaal staat de tafel van meester Visser met daarop een bloemetje en twee wetboeken, het tafelblad is bedekt met een cafetariakleedje.
Van Bunschoten: “Ik vind dat tafelkleedje wel heel erg.” Een technicus: “Ja, dat dachten we al, we zullen het weghalen.” Even later verdwijnt ook het bloemetje.

“Ik heb de goot weggehaald.”
“U heeft de goot er afgerukt omdat u boos was.”
“Ik heb de goot wat hardhandig verwijderd.”

Meester Frank Visser is scherper dan ik had verwacht tijdens de hoorzitting, venijniger ook. “Er zijn geen advocaten aanwezig dus u zult zelf alles moeten zeggen wat u kwijt wilt”, zegt hij. En als dat dan niet genoeg gebeurt, deelt hij kleine plaagsteekjes uit om beide partijen te prikkelen het achterste van hun tong te laten zien. Af en toe nuanceert hij de problemen, maakt hij grapjes, of ondervraagt hij een van de buren.

Als de hoorzitting afgelopen is, bedankt meester Visser alle aanwezigen en gaan de camera’s uit. De zaal applaudisseert. Bunschoten is tevreden met de opnames. De burenruzie is televisie geworden.

Mail

Joris Bellwinkel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer