Asset 14

Schoolvakantie

In de nieuwe rubriek Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar de actualiteit. In België duurt de zomervakantie echt oneindig lang, maar daar dreigt verandering in te komen. Joyce blikt terug.

In België duurt de zomervakantie negen weken. Voor alle schoolgaande kinderen, het hele land tegelijkertijd. Die lange vakantieperiode willen de christendemocraten nu inkorten: van negen naar zes weken. In de lange vakantie missen de sterke leerlingen uitdaging, terwijl de minder sterke kinderen een achterstand oplopen, zo redeneert de CD&V. Toen ik het nieuws op radio hoorde, kreeg ik een wee gevoel in mijn buik. Net als vroeger, tijdens de laatste dagen van augustus.

Dat ik ellendige herinneringen heb aan de lagere school heeft voornamelijk te maken met het vak rekenen en juf Gerda. Volgens de lelijke, gruwelijk grote juffrouw Gerda was wiskunde de sleutel tot succes in het leven. Als ik het rekenen, in al zijn afgrijslijke vormen, nooit zou leren, zou ik de rest van mijn leven in verdoemenis doorbrengen: zittenblijven tot het oneindige, nooit een diploma, elke avond prei moeten eten, nooit borsten krijgen, nooit een jongen kussen, nooit naar Disneyland. Wiskunde was een geheimschrift waartoe alle andere kinderen van de klas waren ingewijd, behalve ik. Uitgezonderd Wesley Gobbers dan, een obese jongen die nog wel van meer dingen het fijne niet snapte. Onlangs kreeg ik trouwens op Facebook een vriendschapsverzoek van Wesley, die nu bodybuilder blijkt te zijn.

We hebben zowat de koudste winter sinds het begin van de metingen achter de rug, maar ik kan me er amper nog iets van herinneren. Dat het koud was ja, dat er veel sneeuw lag. En lang, tot met Pasen toe. Nu is het mei en ik begin al te stressen dat de zomer bijna voorbij is. Om maar te zeggen, als je oud bent vliegt de tijd, als kind is tijd onbegrijpelijk en oneindig. Maar zo tergend lang vroeger een schooljaar duurde, zo heerlijk uitgestrekt was ook de zomer. De vakantie was een eindeloze zonovergoten tijd in het opblaasbare zwembad. Een lang verjaardagsfeest in het gezelschap van de begeerlijke Peter Pan. Ik was een zeemeermin en Peter Pan was mijn lief. Wij voerden zeer informatieve gesprekken, meestal over wanneer en hoe precies mijn borsten gevormd zouden worden. Peter wist er alles van, en verzekerde mij dat ik ze ook zou krijgen.

Ook exploreerde ik het waterleven in de beek die langs ons huis liep, waar ondanks (zo bleek jaren later) het geloosde afvalwater van een nabije fabriek, kikkerdril dreef dat ik graag ontleedde met een ijscostokje. Mijn twee jaar oudere broer, bioloog in spe, beheerde twee mierenkolonies achterin de tuin, waarmee hij experimenteerde met het introduceren van een groep rode mieren in de zwarte mierenkolonie. Dat het experiment in een slagveld eindigde, greep mijn vader aan voor een sociologische les over racisme. Behalve het gedrag van mieren leerde ik van mijn broer ook uitstekende putten graven, joints rollen en wat je moest zeggen als iemand je naar je muziekkeuze vroeg. “Pearl Jam. Nirvana. Sisters of Mercy.”

De zomervakanties waren dus uiterst leerrijk, toch vond mijn moeder het eind augustus iedere keer weer tijd om mij voor te bereiden op de nakende rekenlessen. Oefenboekjes werden bovengehaald. De zon stond lager. De dagen kortten. De lucht rook anders. Er viel wat regen. De buikpijn kwam. Wat was een staartdeling ook alweer?

De tafels van vermenigvuldiging heb ik nooit geleerd. Zowel de lagere als de middelbare school ben ik doorgekomen met een klein staafje waarop alle maaltafels stonden. Al spiekend op dat staafje worstelde ik mijn schooltijd door. Als ik dat nu tegen iemand vertel, krijg ik gegarandeerd meteen een som: hoeveel is zeven maal acht? Nog steeds krijg ik dan een zweetaanvalletje. Idem voor optelsommen of vraagstukken. Toch ben ik nooit blijven zitten, heb ik een diploma, kreeg ik (zij het niet veel) borsten en heb ik heel wat kerels afgelebberd. Ook kan ik heel degelijke putten graven, wat me vast nog eens van pas komt. Alleen in Disneyland ben ik nooit geraakt.

Ik begrijp de redenering wel dat de schoolse kennis tijdens de zomer verdampt, toch leert een kind in die tijd ook van alles wat het op school niet leert. Voor mij betekende negen weken vakantie ongeveer zes weken zonder buikpijn, zes weken zonder denken aan juf Gerda en haar rekenterreur. Dat zo’n minister daar ook eens aan denkt.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De schipperende kameleon: zomergast Van der Burg is sociaal voor de mensen, maar liberaal in het beleid

De schipperende kameleon: Zomergast Van der Burg is sociaal voor de mensen, maar liberaal in het beleid

Eric van der Burg was op bezoek bij Zomergasten. Marthe van Bronkhorst geeft in dit artikel haar scherpe analyse op de aflevering. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - Brief 2

Wie wil nou een slachtoffer zijn?

Jochum ontving een brief van Ettie over zijn nooit-verstuurde brief aan zijn jeugdliefde. Ettie vindt dat Jochum de vrijheid van de queeridenteit niet goed beschrijft. Hij besluit Ettie een brief terug te sturen en op haar kritiek in te gaan. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - brief 1

Het privilege van lesbisch-zijn

Een nooit verstuurde brief die door Jochum Veenstra op Hard//Hoofd gepubliceerd werd, begon een eigen leven te krijgen in het hoofd van Ettie, die niet zo goed wist wat ze ervan moest vinden en er toen maar over besloot te schrijven. Het resultaat is een niet-verstuurde brief die ze toch besloot op te sturen. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer