Asset 14

Schoolvakantie

In de nieuwe rubriek Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar de actualiteit. In België duurt de zomervakantie echt oneindig lang, maar daar dreigt verandering in te komen. Joyce blikt terug.

In België duurt de zomervakantie negen weken. Voor alle schoolgaande kinderen, het hele land tegelijkertijd. Die lange vakantieperiode willen de christendemocraten nu inkorten: van negen naar zes weken. In de lange vakantie missen de sterke leerlingen uitdaging, terwijl de minder sterke kinderen een achterstand oplopen, zo redeneert de CD&V. Toen ik het nieuws op radio hoorde, kreeg ik een wee gevoel in mijn buik. Net als vroeger, tijdens de laatste dagen van augustus.

Dat ik ellendige herinneringen heb aan de lagere school heeft voornamelijk te maken met het vak rekenen en juf Gerda. Volgens de lelijke, gruwelijk grote juffrouw Gerda was wiskunde de sleutel tot succes in het leven. Als ik het rekenen, in al zijn afgrijslijke vormen, nooit zou leren, zou ik de rest van mijn leven in verdoemenis doorbrengen: zittenblijven tot het oneindige, nooit een diploma, elke avond prei moeten eten, nooit borsten krijgen, nooit een jongen kussen, nooit naar Disneyland. Wiskunde was een geheimschrift waartoe alle andere kinderen van de klas waren ingewijd, behalve ik. Uitgezonderd Wesley Gobbers dan, een obese jongen die nog wel van meer dingen het fijne niet snapte. Onlangs kreeg ik trouwens op Facebook een vriendschapsverzoek van Wesley, die nu bodybuilder blijkt te zijn.

We hebben zowat de koudste winter sinds het begin van de metingen achter de rug, maar ik kan me er amper nog iets van herinneren. Dat het koud was ja, dat er veel sneeuw lag. En lang, tot met Pasen toe. Nu is het mei en ik begin al te stressen dat de zomer bijna voorbij is. Om maar te zeggen, als je oud bent vliegt de tijd, als kind is tijd onbegrijpelijk en oneindig. Maar zo tergend lang vroeger een schooljaar duurde, zo heerlijk uitgestrekt was ook de zomer. De vakantie was een eindeloze zonovergoten tijd in het opblaasbare zwembad. Een lang verjaardagsfeest in het gezelschap van de begeerlijke Peter Pan. Ik was een zeemeermin en Peter Pan was mijn lief. Wij voerden zeer informatieve gesprekken, meestal over wanneer en hoe precies mijn borsten gevormd zouden worden. Peter wist er alles van, en verzekerde mij dat ik ze ook zou krijgen.

Ook exploreerde ik het waterleven in de beek die langs ons huis liep, waar ondanks (zo bleek jaren later) het geloosde afvalwater van een nabije fabriek, kikkerdril dreef dat ik graag ontleedde met een ijscostokje. Mijn twee jaar oudere broer, bioloog in spe, beheerde twee mierenkolonies achterin de tuin, waarmee hij experimenteerde met het introduceren van een groep rode mieren in de zwarte mierenkolonie. Dat het experiment in een slagveld eindigde, greep mijn vader aan voor een sociologische les over racisme. Behalve het gedrag van mieren leerde ik van mijn broer ook uitstekende putten graven, joints rollen en wat je moest zeggen als iemand je naar je muziekkeuze vroeg. “Pearl Jam. Nirvana. Sisters of Mercy.”

De zomervakanties waren dus uiterst leerrijk, toch vond mijn moeder het eind augustus iedere keer weer tijd om mij voor te bereiden op de nakende rekenlessen. Oefenboekjes werden bovengehaald. De zon stond lager. De dagen kortten. De lucht rook anders. Er viel wat regen. De buikpijn kwam. Wat was een staartdeling ook alweer?

De tafels van vermenigvuldiging heb ik nooit geleerd. Zowel de lagere als de middelbare school ben ik doorgekomen met een klein staafje waarop alle maaltafels stonden. Al spiekend op dat staafje worstelde ik mijn schooltijd door. Als ik dat nu tegen iemand vertel, krijg ik gegarandeerd meteen een som: hoeveel is zeven maal acht? Nog steeds krijg ik dan een zweetaanvalletje. Idem voor optelsommen of vraagstukken. Toch ben ik nooit blijven zitten, heb ik een diploma, kreeg ik (zij het niet veel) borsten en heb ik heel wat kerels afgelebberd. Ook kan ik heel degelijke putten graven, wat me vast nog eens van pas komt. Alleen in Disneyland ben ik nooit geraakt.

Ik begrijp de redenering wel dat de schoolse kennis tijdens de zomer verdampt, toch leert een kind in die tijd ook van alles wat het op school niet leert. Voor mij betekende negen weken vakantie ongeveer zes weken zonder buikpijn, zes weken zonder denken aan juf Gerda en haar rekenterreur. Dat zo’n minister daar ook eens aan denkt.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Waarom wil je nog altijd niet-homo en meer genderbevestigend zijn? In deze brief bespreekt Jochum de waanvrijheid rondom homoseksualiteit. Lees meer

Lieve Mr. Dickhead

Lieve Mr. Dickhead

Op 7 januari schreef N. een liefdevolle goedmaakbrief en wilde deze persoonlijk overhandigen aan M. Zeven dagen eerder, op nieuwjaarsdag, mondde een akkefietje uit in de dramatische afloop van hun kortstondige doch intensieve liefdesrelatie. Het bleef niet bij een enkele ochtendbrief. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer