Asset 14

Schoolvakantie

In de nieuwe rubriek Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar de actualiteit. In België duurt de zomervakantie echt oneindig lang, maar daar dreigt verandering in te komen. Joyce blikt terug.

In België duurt de zomervakantie negen weken. Voor alle schoolgaande kinderen, het hele land tegelijkertijd. Die lange vakantieperiode willen de christendemocraten nu inkorten: van negen naar zes weken. In de lange vakantie missen de sterke leerlingen uitdaging, terwijl de minder sterke kinderen een achterstand oplopen, zo redeneert de CD&V. Toen ik het nieuws op radio hoorde, kreeg ik een wee gevoel in mijn buik. Net als vroeger, tijdens de laatste dagen van augustus.

Dat ik ellendige herinneringen heb aan de lagere school heeft voornamelijk te maken met het vak rekenen en juf Gerda. Volgens de lelijke, gruwelijk grote juffrouw Gerda was wiskunde de sleutel tot succes in het leven. Als ik het rekenen, in al zijn afgrijslijke vormen, nooit zou leren, zou ik de rest van mijn leven in verdoemenis doorbrengen: zittenblijven tot het oneindige, nooit een diploma, elke avond prei moeten eten, nooit borsten krijgen, nooit een jongen kussen, nooit naar Disneyland. Wiskunde was een geheimschrift waartoe alle andere kinderen van de klas waren ingewijd, behalve ik. Uitgezonderd Wesley Gobbers dan, een obese jongen die nog wel van meer dingen het fijne niet snapte. Onlangs kreeg ik trouwens op Facebook een vriendschapsverzoek van Wesley, die nu bodybuilder blijkt te zijn.

We hebben zowat de koudste winter sinds het begin van de metingen achter de rug, maar ik kan me er amper nog iets van herinneren. Dat het koud was ja, dat er veel sneeuw lag. En lang, tot met Pasen toe. Nu is het mei en ik begin al te stressen dat de zomer bijna voorbij is. Om maar te zeggen, als je oud bent vliegt de tijd, als kind is tijd onbegrijpelijk en oneindig. Maar zo tergend lang vroeger een schooljaar duurde, zo heerlijk uitgestrekt was ook de zomer. De vakantie was een eindeloze zonovergoten tijd in het opblaasbare zwembad. Een lang verjaardagsfeest in het gezelschap van de begeerlijke Peter Pan. Ik was een zeemeermin en Peter Pan was mijn lief. Wij voerden zeer informatieve gesprekken, meestal over wanneer en hoe precies mijn borsten gevormd zouden worden. Peter wist er alles van, en verzekerde mij dat ik ze ook zou krijgen.

Ook exploreerde ik het waterleven in de beek die langs ons huis liep, waar ondanks (zo bleek jaren later) het geloosde afvalwater van een nabije fabriek, kikkerdril dreef dat ik graag ontleedde met een ijscostokje. Mijn twee jaar oudere broer, bioloog in spe, beheerde twee mierenkolonies achterin de tuin, waarmee hij experimenteerde met het introduceren van een groep rode mieren in de zwarte mierenkolonie. Dat het experiment in een slagveld eindigde, greep mijn vader aan voor een sociologische les over racisme. Behalve het gedrag van mieren leerde ik van mijn broer ook uitstekende putten graven, joints rollen en wat je moest zeggen als iemand je naar je muziekkeuze vroeg. “Pearl Jam. Nirvana. Sisters of Mercy.”

De zomervakanties waren dus uiterst leerrijk, toch vond mijn moeder het eind augustus iedere keer weer tijd om mij voor te bereiden op de nakende rekenlessen. Oefenboekjes werden bovengehaald. De zon stond lager. De dagen kortten. De lucht rook anders. Er viel wat regen. De buikpijn kwam. Wat was een staartdeling ook alweer?

De tafels van vermenigvuldiging heb ik nooit geleerd. Zowel de lagere als de middelbare school ben ik doorgekomen met een klein staafje waarop alle maaltafels stonden. Al spiekend op dat staafje worstelde ik mijn schooltijd door. Als ik dat nu tegen iemand vertel, krijg ik gegarandeerd meteen een som: hoeveel is zeven maal acht? Nog steeds krijg ik dan een zweetaanvalletje. Idem voor optelsommen of vraagstukken. Toch ben ik nooit blijven zitten, heb ik een diploma, kreeg ik (zij het niet veel) borsten en heb ik heel wat kerels afgelebberd. Ook kan ik heel degelijke putten graven, wat me vast nog eens van pas komt. Alleen in Disneyland ben ik nooit geraakt.

Ik begrijp de redenering wel dat de schoolse kennis tijdens de zomer verdampt, toch leert een kind in die tijd ook van alles wat het op school niet leert. Voor mij betekende negen weken vakantie ongeveer zes weken zonder buikpijn, zes weken zonder denken aan juf Gerda en haar rekenterreur. Dat zo’n minister daar ook eens aan denkt.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer