Asset 14
https://hardhoofd.com/10-jarig-bestaan/

Buit Pakhuis de Zwijger zijn stagiairs uit?

Op stageleed.tumblr.com verzamelt Esther Crabbendam, lid van FNV Jong, stagevacatures van bedrijven die volgens haar jonge stagiairs inzetten als verdoken werkkrachten. De eerste vacature die ze op de site zette was die van Pakhuis De Zwijger, een onafhankelijk platform gericht op stedelijke ontwikkeling. Een kleine twitterrel volgde, waarbij Pakhuis De Zwijger nogal publiekelijk te kijk werd gezet. Ik was zo een stagiair van Pakhuis De Zwijger. En als vermeend uitgebuit persoon vind ik dat ik hier op mag reageren.

"Je draait volledig mee in het team en je krijgt veel eigen verantwoordelijkheid. 9 tot 5 ken je niet. 32 uur. 6 maanden. Geen stagevergoeding." Zo leest in het kort de stagevacature van Pakhuis De Zwijger. Toegegeven, dit lijkt erg op gratis werken. Ook Lodewijk Asscher ziet dit, hij tweet als reactie: "Tekst is zonneklaar geen stage. Bij stage moet het gaan om leren en dit gaat over werken. Maar: wat telt is de inrichting van de stage zelf." Met die laatste nuance maakt Lodewijk Asscher een goed punt, het gaat om de manier hoe de stage is ingericht. Dat maakte voor mij het verschil tussen uitbuiting en een waardevolle leerervaring.


Je draagt inderdaad veel verantwoordelijkheid bij Pakhuis De Zwijger. En soms moet je ’s avonds aanwezig zijn ter begeleiding van het programma dat je hebt ontwikkeld. Pakhuis de Zwijger ziet je als een volwaardig lid van het team en behandelt je ook zo. Toch blijft het een stageplek: je draagt nooit de eindverantwoordelijkheid en programmamakers richten een ruimte in waar je op een veilige manier fouten kan maken. Tijdens het begeleiden van de avond zit je aan tafel met allerlei interessante gasten en houdt vooral de programmamaker een alert oog op het verloop van het programma. Je voert conceptueel werk uit, er is ruimte tot experiment en je vergaart stapsgewijs meer zelfstandigheid, met continue ondersteuning van de programmamaker. Je voelt hoe je groeit binnen een organisatie én als persoon. Waarom zou je dat niet willen bij je stage?

We willen echt niet meer terug naar veilige koffiestages. Moderne stages bieden conceptueel werk en verantwoordelijkheid aan, want uiteindelijk leer je daar het meest van. Ook geeft die lichte mate aan verantwoordelijkheid erkenning en maakt het korte metten met een vorm van hiërarchie op de werkvloer. Je hoort bij het team. Bij Pakhuis De Zwijger werd ik nooit aangekeken als het cliché van de incompetente stagiair. Een cliché waarvan ik pas later leerde dat het überhaupt bestond.

De extensieve tijdsduur heeft ook vele voordelen. Het professionaliseert mijn profiel, vergroot mijn kansen op de arbeidsmarkt en geeft me een diep inzicht in de publieke sector van Amsterdam.
Vorig jaar was ik nog een afgestudeerd filosoof uit Gent, met een beperkt cv met wat horeca-ervaring, die aan het begin stond om culturele studies te gaan studeren in Leuven. Maar wat ik echt wou was een kans om aansluiting te vinden in Amsterdam en om mijzelf een werkbaar profiel aan te meten. Die kans heeft Pakhuis De Zwijger mij gegeven, met als resultaat dat ik nu nog steeds in Amsterdam woon, vol zelfvertrouwen om een goede job te vinden. Hoe had ik dat ooit kunnen verkrijgen zonder zo’n stage?

Stages in Vlaanderen zijn nog steeds primitief. Ze bedragen 4 tot 8 weken en stagiairs krijgen vooral uitvoerende taken. De stage is louter een middel om een goed cijfer te behalen. Laten we daar vooral niet opnieuw naartoe willen gaan. Daarnaast is het zo dat door een ongunstige restrictie op arbeidstijd en een grotere studielast Vlaamse studenten ook amper kunnen werken door het jaar heen. Zonder de kans van Pakhuis De Zwijger om mij een professioneel profiel aan te meten had ik nooit gestaan waar ik nu sta. Het heeft me capaciteiten gegeven die ik op een relevante en waardevolle manier kan inzetten in de sector waar ik in wil groeien. Maar bovenal heeft het me een ander mens gemaakt. En als dat uitbuiting is, dan graag.

Foto via Flickr

Mail

Dylan Meert is een filosoof uit Gent en programmamaker bij Pakhuis De Zwijger. Hij houdt van 's nachts wandelen in Amsterdam, Griekse yoghurt en Bialetti-koffie.

Lees verder Lees verder

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Ga zweven

Ga zweven

Ooit had ze er weinig mee, maar tegenwoordig staat Jihane Chaara open voor het zweverige. Ze maakt plezier met tarotkaarten en voelt de vibes van mensen op een feestje. Een tip om ‘de’ waarheid wat minder te serieus te nemen. Lees meer

Column: En zo is het goed?

En zo is het goed?

‘De toekomst ligt niet vast, ze ligt open,’ concludeert Iduna Paalman tijdens een intergalactische reis op 1 januari. 'Meer verantwoordelijkheid in 2020, en meer sterren zien.' Lees meer

 2020, tijd om te spelen met eten!

2020, tijd om te spelen met eten!

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. Deze keer met Marc Elisabeth, die tegen de 30 loopt, maar het spelen met eten nooit verleerd is! Lees meer

RE: Kiezen voor rechts. De verslaglegging van Nederlandse media over de Britse verkiezingen

Kiezen voor rechts: hoe de Nederlandse media verslag deden van de Britse verkiezingen

Keuzes die Nederlandse media maken in hun verslaggeving pakken vaak uit in het voordeel van rechts. Dat belooft weinig goeds voor de verkiezingen van 2021 in het vooruitzicht. Lees meer

Luister naar je coupé

Luister naar je coupé

Nora van Arkel las het liefst een boek in de trein, maar stoorde zich aan pratende mensen in de stiltecoupé. Tot ze besloot de gesprekken in haar voordeel te gebruiken. Een tip om je niet te ergeren in het OV. Lees meer

 Heilige hobby's

Heilige hobby's

Onze zoektocht naar bijzondere ervaringen begint religieuze trekjes te vertonen. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Alles vijf sterren: Om het een beetje dragelijk te houden

Om het een beetje dragelijk te houden

Deze week worden we blij van een timer, filmpjes van spelende kinderen en een Reddit-forum met alle antwoorden. Lees meer

Edward Hopper - Chop Suey

Verdrietvoyeur

Van een veilige afstand laat Babet ons meekijken naar een vrouw in een jas en laat ze ons gissen naar wie deze vrouw is of zou kunnen zijn. Lees meer

Filmtrialoog: Star Wars: The Rise of Skywalker

Star Wars: The Rise of Skywalker

Redacteuren Else Boer, Jihane Chaara en Kiki Bolwijn zagen in het meest recente deel van de Star Wars-saga: The Rise of Skywalker, weinig dappere keuzes van de makers. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan