Foto: privé-collectie Ava Mees List In haar nieuwe columnreeks schrijft Mees vanuit een plek die haar dierbaar is." /> Foto: privé-collectie Ava Mees List In haar nieuwe columnreeks schrijft Mees vanuit een plek die haar dierbaar is." />
tickets
Asset 14

Prins Hendrikkade

Mijn eerste huis in Amsterdam was op de Prins Hendrikkade, wat vroeger de Buitenkant heette. Nummer 124 om precies te zijn, pal tegenover het drijvende Chinese restaurant en naast Café Pollux. We verhuisden vanuit de Nieuwe Wereld in de winter van 1985/1986 en woonden in het achterhuis. Om naar de wc te gaan moest je de gang op. Daar was het koud, en op het toilet stond het raampje altijd open. Als ik me verveelde kroop ik naar de buren, goede vrienden van mijn ouders. Hun houten tafel zat vol gaten, waar ooit vertakkingen waren van de boomstam. Ik kon er uren op zitten, pielend met theelepeltjes. Op de vloer hadden ze ouderwetse tegels. Sommigen waren wat afgebrokkeld, en het schijnt dat ik er in de loop van de jaren nog een paar heb los gestampt (ik wilde dolgraag flamencodanseres worden, en dat heeft men geweten). Dan maakte de vrouw des huizes koffie voor zichzelf. Geconcentreerd klopte ze de melk, zodat deze niet overkookte, in een emaillen steelpannetje. Op de plank naast het fornuis stonden speelgoedjes, waar ik soms mee mocht spelen.

Mijn moeder deed haar boodschappen op de Binnen Bantammerstraat, bij de groenteboer, en op de Geldersekade, bij de Chinees. Ze vertelde me dat het nogal wat was, met de kleine in de wagen langs alle junks, maar mij scheen het niet op te vallen. Even verderop, op de Kromboomsloot, stond haar eerste huis in Amsterdam. Gekraakt, in de jaren zeventig.

Foto: privé-collectie Ava Mees List

In 1989, toen mijn ouders uit elkaar gingen, verhuisde ik weer tijdelijk terug naar de Prins Hendrikkade, samen met mijn vader, nummer 132. Pal naast het oude huis van Michiel de Ruijter, op nummer 131. Daar, wederom in een achterhuis, maakten we elke dag een krant. Voor het slapen gaan beschreven we in korte artikelen onze kijk op het alledaagse leven, met standaard als laatste woord ‘poep’. Ik denk dat ik dat het allergrappigste op de hele wereld vond. Dan, als ik was uitgelachen, werd ik ingestopt, en zette hij rustige muziek op. Joao Gilberto, of Indonesische krontjong.

Inmiddels ben ik teruggekeerd naar de Prins Hendrikkade. Niet als bewoner, maar als werknemer. In het oude Popinstituut bevindt zich het blad waar ik werk, op nummer 142. Tijdens de lunch verhuizen we naar boven. In de Fantasio, waar Jim Morrison nog eens een concert gaf, smeren wij onze kleffe bolletjes filet americain en bespreken we niemendalletjes. Dan stappen we naar buiten voor een sigaret, en kijken we uit over de ontwikkelingen van de stad. Van het Centraal Station op het daarvoor aangelegde eiland, naar het Nemo, en de nieuwe bibliotheek. Van het conservatorium naar het Scheepvaartmuseum, met er naast het nagebouwde VOC-schip. Zo veel van de Amsterdamse geschiedenis heeft zich hier afgespeeld, waaronder die van mij.

Terwijl ik dit schrijf, zit ik in de trein naar Brussel. Het was tijd om paar dagen de stad uit te gaan, en in de Europese hoofdstad Tigra’s te roken in donkere brasserieën vol vergane glorie, ondertussen de krant lezend of kijkend naar de krullende vormen van de Art Nouveau in het glas in lood. Althans, zo stel ik het me graag voor, want ik ben nimmer in deze stad geweest. Het enige wat ik mij heb laten vertellen is dat men niet graag Nederlands spreekt en dat oude sjieke dametjes er graag taartjes eten in dure hotels, poedel op schoot. Ik kan niet wachten.

Maar, hoe fijn het ook is om de stad uit te gaan, elke keer weer geniet ik intens van dat moment. Terugkeren met de trein, en naar buiten lopen vanuit Centraal. Voor je het verschrikkelijke Rokin en onder je neus een bouwput, maar links en rechts de prachtige gebouwen. Het water, de zeilboten. De Schreierstoren, de Sint Nicolaaskerk, het Schippersgebouw. Dan stap ik op de fiets, en begeef ik mij via de Prins Hendrikkade naar huis. Langs de Pollux, langs de Fantasio. Langs de Montelbaanstoren, waar mijn tandarts zit, en langs de Kluis, waar men kan lasergamen of dansen op Braziliaanse samba. Langs de Oostelijke eilanden, waar mijn moeder woont en ik opgroeide. Langs het Tropenmuseum, het oude koloniale instituut. Door het Oosterpark, langs de Titaantjes van Nescio. Naar huis, mijn mooie huis, in Amsterdam.

Mail

Ava Mees List

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Ga zweven

Ga zweven

Ooit had ze er weinig mee, maar tegenwoordig staat Jihane Chaara open voor het zweverige. Ze maakt plezier met tarotkaarten en voelt de vibes van mensen op een feestje. Een tip om ‘de’ waarheid wat minder te serieus te nemen. Lees meer

Column: En zo is het goed?

En zo is het goed?

‘De toekomst ligt niet vast, ze ligt open,’ concludeert Iduna Paalman tijdens een intergalactische reis op 1 januari. 'Meer verantwoordelijkheid in 2020, en meer sterren zien.' Lees meer

 2020, tijd om te spelen met eten!

2020, tijd om te spelen met eten!

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. Deze keer met Marc Elisabeth, die tegen de 30 loopt, maar het spelen met eten nooit verleerd is! Lees meer

Luister naar je coupé

Luister naar je coupé

Nora van Arkel las het liefst een boek in de trein, maar stoorde zich aan pratende mensen in de stiltecoupé. Tot ze besloot de gesprekken in haar voordeel te gebruiken. Een tip om je niet te ergeren in het OV. Lees meer

Tip: Zeg je reisverzekering op

Zeg je reisverzekering op

Redacteur Wieneke van Koppen is er klaar mee, ze sluit geen speciale reisverzekering meer af als ze op avontuur gaat. 'Brave burgers betalen in vrijwel alle gevallen meer aan reisverzekeringen dan ze in hun leven uitgekeerd krijgen.' Lees meer

Column: So nice

So nice

Iduna Paalman heeft een VIP-kaart voor het concert van Guy Sebastian in de Melkweg in Amsterdam. 'Naast een korte meet-en-greet mag ik op de foto en eventueel een handtekening.' Lees meer

Tip: Geef jezelf een winterbeurt

Geef jezelf een winterbeurt

Ruby Sanders voelt zich ouder dan ooit en vraagt zich af: waarom geven we onze auto en fiets een winterbeurt, maar niet ons lichaam? Om daad bij woord te voegen maakt ze een afspraak bij Dr. Wang. Een tip om je eens te laten doorlichten bij een acupuncturist. Lees meer

Column: Een traan op de kerstbal

Een traan op de kerstbal

Voor Trudy zijn kerst en afscheid onlosmakelijk met elkaar verbonden, vertelt ze in haar laatste column op Hard//hoofd. Zoals tijdens de kerstvakantie 22 jaar geleden, toen er een postbode aanbelde met een onheilspellende expresbrief. Lees meer

 De dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn, zonder jou

De dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn, zonder jou

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. In deze Beeldspraak van Lotte van Uittert is niemand zo aanwezig als de afwezige mens in zijn eigen kamer. Lees meer

Tip: Luister eens echt naar tips

Luister eens echt naar tips

De Tip is 10! Anouk Evertse kijkt terug op haar favoriete tips en vraagt zich af waarom we zo verlangen naar tips van vreemden, terwijl adviezen van mensen die dichtbij ons staan vaak afschrikken. Een tip voor liefhebbers van tips. Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze tip uit 2018 geeft Emma Stomp een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Tip: 1

Maak een toetje

De kleine keuken van Lotte Akkerman weerhoudt haar er niet van om toetjes te maken. Een tip voor winteravonden (inclusief recept). Lees meer

Column: Ongehoorzaam watje 1

Ongehoorzaam watje

Iduna Paalman ziet de IDFA-documentaire Objector en denkt na over de mens in opstand. Lees meer

Tip: Leren om het leren

Leren om het leren

Else Boer is het leren nog niet verleerd. Op YouTube is namelijk een schat aan smakelijke en nutteloze informatie te vinden, waar je toch een stuk wijzer van wordt. Een tip om eens wat te leren van de onvolprezen video-essays. Lees meer

Column: Een nieuwe man

Een nieuwe man

Trudy poetste haar tanden en dacht: 'als ik het nú niet probeer, hoeft het niet meer. Hoeveel jaar heb ik nog? Moet ik wachten tot ik achter een rollator loop? Tot ik mijn huis heb opgegeten? Nou dan!' Lees meer

Tip: Vraag het je filmpersonage 1

Vraag het je filmpersonage

'Hebben jullie wel eens goed geluisterd naar wat acteurs in films eigenlijk zeggen? En vooral ook hoe mooi ze dat in woorden weten te vangen?' Emma Stomp tipt de magie van dialogen. Lees meer

Meer bloed 2

Meer bloed

'Zoveel bloed, en toch zo onzichtbaar. Waarom telkens de hoop dat het niemand op zal vallen? ‘Ik ben ongesteld’ – wanneer leerden we dat dat beschamende woorden zijn?' Lees meer

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan