Foto: privé-collectie Ava Mees List In haar nieuwe columnreeks schrijft Mees vanuit een plek die haar dierbaar is." /> Foto: privé-collectie Ava Mees List In haar nieuwe columnreeks schrijft Mees vanuit een plek die haar dierbaar is." />
Asset 14

Prins Hendrikkade

Mijn eerste huis in Amsterdam was op de Prins Hendrikkade, wat vroeger de Buitenkant heette. Nummer 124 om precies te zijn, pal tegenover het drijvende Chinese restaurant en naast Café Pollux. We verhuisden vanuit de Nieuwe Wereld in de winter van 1985/1986 en woonden in het achterhuis. Om naar de wc te gaan moest je de gang op. Daar was het koud, en op het toilet stond het raampje altijd open. Als ik me verveelde kroop ik naar de buren, goede vrienden van mijn ouders. Hun houten tafel zat vol gaten, waar ooit vertakkingen waren van de boomstam. Ik kon er uren op zitten, pielend met theelepeltjes. Op de vloer hadden ze ouderwetse tegels. Sommigen waren wat afgebrokkeld, en het schijnt dat ik er in de loop van de jaren nog een paar heb los gestampt (ik wilde dolgraag flamencodanseres worden, en dat heeft men geweten). Dan maakte de vrouw des huizes koffie voor zichzelf. Geconcentreerd klopte ze de melk, zodat deze niet overkookte, in een emaillen steelpannetje. Op de plank naast het fornuis stonden speelgoedjes, waar ik soms mee mocht spelen.

Mijn moeder deed haar boodschappen op de Binnen Bantammerstraat, bij de groenteboer, en op de Geldersekade, bij de Chinees. Ze vertelde me dat het nogal wat was, met de kleine in de wagen langs alle junks, maar mij scheen het niet op te vallen. Even verderop, op de Kromboomsloot, stond haar eerste huis in Amsterdam. Gekraakt, in de jaren zeventig.

Foto: privé-collectie Ava Mees List

In 1989, toen mijn ouders uit elkaar gingen, verhuisde ik weer tijdelijk terug naar de Prins Hendrikkade, samen met mijn vader, nummer 132. Pal naast het oude huis van Michiel de Ruijter, op nummer 131. Daar, wederom in een achterhuis, maakten we elke dag een krant. Voor het slapen gaan beschreven we in korte artikelen onze kijk op het alledaagse leven, met standaard als laatste woord ‘poep’. Ik denk dat ik dat het allergrappigste op de hele wereld vond. Dan, als ik was uitgelachen, werd ik ingestopt, en zette hij rustige muziek op. Joao Gilberto, of Indonesische krontjong.

Inmiddels ben ik teruggekeerd naar de Prins Hendrikkade. Niet als bewoner, maar als werknemer. In het oude Popinstituut bevindt zich het blad waar ik werk, op nummer 142. Tijdens de lunch verhuizen we naar boven. In de Fantasio, waar Jim Morrison nog eens een concert gaf, smeren wij onze kleffe bolletjes filet americain en bespreken we niemendalletjes. Dan stappen we naar buiten voor een sigaret, en kijken we uit over de ontwikkelingen van de stad. Van het Centraal Station op het daarvoor aangelegde eiland, naar het Nemo, en de nieuwe bibliotheek. Van het conservatorium naar het Scheepvaartmuseum, met er naast het nagebouwde VOC-schip. Zo veel van de Amsterdamse geschiedenis heeft zich hier afgespeeld, waaronder die van mij.

Terwijl ik dit schrijf, zit ik in de trein naar Brussel. Het was tijd om paar dagen de stad uit te gaan, en in de Europese hoofdstad Tigra’s te roken in donkere brasserieën vol vergane glorie, ondertussen de krant lezend of kijkend naar de krullende vormen van de Art Nouveau in het glas in lood. Althans, zo stel ik het me graag voor, want ik ben nimmer in deze stad geweest. Het enige wat ik mij heb laten vertellen is dat men niet graag Nederlands spreekt en dat oude sjieke dametjes er graag taartjes eten in dure hotels, poedel op schoot. Ik kan niet wachten.

Maar, hoe fijn het ook is om de stad uit te gaan, elke keer weer geniet ik intens van dat moment. Terugkeren met de trein, en naar buiten lopen vanuit Centraal. Voor je het verschrikkelijke Rokin en onder je neus een bouwput, maar links en rechts de prachtige gebouwen. Het water, de zeilboten. De Schreierstoren, de Sint Nicolaaskerk, het Schippersgebouw. Dan stap ik op de fiets, en begeef ik mij via de Prins Hendrikkade naar huis. Langs de Pollux, langs de Fantasio. Langs de Montelbaanstoren, waar mijn tandarts zit, en langs de Kluis, waar men kan lasergamen of dansen op Braziliaanse samba. Langs de Oostelijke eilanden, waar mijn moeder woont en ik opgroeide. Langs het Tropenmuseum, het oude koloniale instituut. Door het Oosterpark, langs de Titaantjes van Nescio. Naar huis, mijn mooie huis, in Amsterdam.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan