Foto: Anouck Wolf Muziek is grenzeloos en hard/hoofd ook. In de eerste editie van deze nieuwe rubriek laten we jullie kennis maken met de nog jonge bandscene van Nairobi. Tirza interviewde de band Sautisol, die vanavond in de Bitterzoet staat." /> Foto: Anouck Wolf Muziek is grenzeloos en hard/hoofd ook. In de eerste editie van deze nieuwe rubriek laten we jullie kennis maken met de nog jonge bandscene van Nairobi. Tirza interviewde de band Sautisol, die vanavond in de Bitterzoet staat." />
Asset 14

Nairobi

Hard//hoofd zet graag jonge, getalenteerde muzikanten van eigen bodem in de spotlights. Maar als het om muziek gaat, bestaan er eigenlijk geen grenzen. Of toch wel? In de nieuwe serie “POP/UP satelliet” spitst hard//hoofd de oren voor de muzikale talenten uit het buitenland. Deze keer: Sautisol en Stan uit Nairobi.


Foto: Anouck Wolf

[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/06/Lazizi_02_Sauti_Sol.mp3]
‘Lazizi’ van Sautisol

“Gisteren kwamen we een vrouw tegen die zei 'wat interessant dat jullie uit Afrika komen!' Toen ik vroeg wat haar associatie met Afrika was bleef het even stil.
Giraffe!”

Bien-Aime Baranza schudt lachend zijn hoofd. Het is weer eens wat anders dan de gangbare vooroordelen waarmee hij hier in Europa mee geconfronteerd wordt. “Zodra het publiek een groepje donkere jongens op het podium ziet staan denken ze 'Afrika, Afrika, straks komen de drums, gaan ze traditionele liederen zingen dansen!'”

Sautisol, verder bestaand uit Polycarp Otiengo, Willis Chimano en Delvin Mudigi, klinkt echter verre van 'traditioneel', wat dat ook moge zijn. De vier jonge studenten uit Nairobi, die zes jaar geleden begonnen met a-capella zang, groeiden in het afgelopen jaar met hun frisse, akoestische urbanpop uit tot de populairste band van Nairobi. Ze vertegenwoordigen een nieuwe, sprankelende scene die in Kenia in opkomst is, ook wel de New East African Sound genoemd. Samen met de zanger Stan verblijven ze deze zomer in Amsterdam voor alweer hun tweede Europese tournee. Hard//hoofd sprak met Stan en Sautisol over de ontluikende muziekscene in Nairobi.

Vertel eens in het kort, wat voor muziek maken jullie?

Biene-Aime lacht. “Het is gewoon muziek. Ik wil niet zeggen dat het wereldmuziek is, of soul, want zodra je het een naam geeft wordt je in een hokje gestopt en zie daar nog maar eens uit te komen. We zijn allemaal muzikanten in de popscene, en we komen uit Kenia. Maar we maken geen typisch 'Keniaanse muziek'. En dat willen we hier in Europa laten horen. Als Afrikaanse artiest wordt je meteen weggezet als 'wereldmuziek'. Wij willen dat cliché vernietigen en een nieuw portfolio opbouwen.” Om die clichés te slechten, zo erkennen de jongens, hebben ze zelf wel een omschakeling moeten maken. “Thuis is het anders. Er is geen taalbarriére. En daar is er een boel hype om de band... daar hebben we fans. Zij begrijpen de teksten, het concept. Het is makkelijker voor hun. Maar hier is het anders. Mensen kennen ons niet, ze kennen de taal niet, dus we moeten duidelijk maken waar de muziek over gaat.” Willis vult hem aan: “Het gaat er om dat we op een andere manier dan alleen via de tekst de betekenis van de muziek over kunnen brengen.”

[Audio: http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/06/Nairobi_feat._Stan_13_Sauti_Sol.mp3]‘Nairobi’ van Sautisol en Stan.

“De bandscene is iets wat pas recentelijk in Nairobi aan het opkomen is,” legt Willis uit. “Tot een paar jaar geleden luisterden jongeren voornamelijk naar muzikanten die met playbacks werkten. Je komt met een cd, geeft het aan de dj, en playbackt de tekst. Er was geen cultuur van livebands, mensen kenden het niet. Maar nu begint deze bandcultuur op te komen en kun je een goede show hebben, een betere show dan eest. Een live show. En mensen beginnen dat steeds meer te ontdekken en leuk te vinden. Daarom krijgen bands zoals wij meer shows, mensen vragen nu om live-bands, en daardoor komen er ook steeds meer interessante bands op. Ze krijgen meer kansen en meer plekken om te spelen.”

Deze verandering in de muziekscene is mede te danken aan Penya (www.penyafrica.com), het label dat aan het succes van Stan en Sautisol ten grondslag ligt. Penya is opgezet door de Nederlandse Nynke Nauta en wordt ondersteund door de Amsterdamse stichting Uptoyoutoo. Uitgangspunt van het label is jonge, getalenteerde muzikanten in Nairobi de kans en de middelen geven om hun muzikale talenten te ontplooien en aan hun carrière te beginnen.

Stan: “Penya heeft ons leven veranderd. Zonder Penya hadden we geen cd op kunnen nemen en hadden we zeker niet een Europese tournee kunnen doen. Daar kon ik alleen maar van dromen. Studiotijd in Kenia is erg duur, en de meeste muzikanten kunnen het niet betalen. En de producers zijn niet erg bereid je te helpen. Het duurde soms zes maanden om het geld bij elkaar te sprokkelen om een single op te nemen. Het proces duurt erg lang. Maar Penya investeert in talenten. Ze betalen de kosten van de cd, ze organiseren concerten en helpen getalenteerde muzikanten naar het volgende niveau te gaan. ”

Bien-Aime vult aan: “Ze hebben de scene veranderd. Veel mensen willen nu naar ons soort bands kijken. En we hebben in korte tijd een grote schare fans opgebouwd. En er gebeuren veel goede dingen met ons, dat gebeurt niet zoveel voor Afrikaanse muzikanten. We worden ondersteund door bedrijven, zo worden we thuis ondersteund door Converse. En er is veel positieve pers over Sautisol, en over Stan. Het feit dat we nu op tournee gaan is thuis ook iets groots. Mensen hebben ons zien groeien en nu zijn we op het punt dat we internationaal gaan. Dat gebeurt niet zoveel. Dus dat we hier drie maanden kunnen zijn en dat de tour zichzelf terug verdient is wat dat betreft erg indrukwekkend. Dat is in Kenia nog niet eerder gebeurd.”

Is deze tour dan ook jullie eerste grote internationale tour?

Willis: “We hebben nog niet echt getourd op het Afrikaanse continent. Europa is een goede plek om te beginnen. In Afrika zijn er nog niet echt veel mechanismes die het makkelijker voor ons zouden maken om de verschillende landen te bezoeken. In Europa heb je veel festivals die ons wel willen hebben, waar we ons eigen ding kunnen doen. Maar in Afrika is dat veel moeilijker. De infrastructuur is er niet echt, behalve misschien in Zuid Afrika. We zijn in april in Ethiopië geweest, voor het Salaam festival, maar verder is het erg moeilijk, ook al is het ons continent.”

Toch blijft Sautisol ook in de rest van Afrika niet onopgemerkt. Recentelijk wonnen ze de Museke Online Africa Music Awards voor beste artiest, waar labelgenoot Just A Band met hun cd ‘82’ de prijs voor beste album wegkaapte. Het is de volgende stap in het het succesverhaal van Sautisol.

Bien-Aime: “Door die prijs proberen we ook in andere Afrikaanse landen door te breken. We willen kijken of we een voet tussen de deur kunnen krijgen in de landen met de grotere industrieën, zoals Nigeria, Zuid Afrika, Namibië, en of we ook daar onze muziek kunnen verkopen, en Penya kunnen verkopen. De plannen zijn er. En voor ons zou het anders zijn. Er zijn niet zoveel Oost-Afrikaanse artiesten die het gemaakt hebben, muziek waar ze over kunnen praten en trost op kunnen zijn. West-Afrika, Zuid-Afrika, daar hebben ze grote artiesten die internationaal zijn doorgebroken en waar mensen trots op kunnen zijn. Maar in Oost-Afrika? Niets. Dus ik denk dat wij de eerste zouden kunnen zijn, en dat veel mensen naar ons zouden luisteren, omdat we muzikaal iets nieuws brengen.”

Dat zijn plannen voor de toekomst. Terug naar de Europese tour. Sautisol heeft Europa nog wat te leren als het gaat om muziek uit Kenia, maar wat nemen ze uit Europa terug naar Nairobi?

Bien-Aime: “We leren hier heel veel. Als muzikanten zijn we erg jong. We zijn nog erg groen. Hier spelen we samen met professionele muzikanten zoals Jos de Haas (percussionist van New Cool Collective – red.) en Claus Tofft (Deense percussionist, bekend van Zuco 103 – red). Van hen leren we hoe we een fatsoenlijke podium act in elkaar zetten. We hebben erg muzikale oren en luisteren en kijken om ons heen om te kijken wat we kunnen gebruiken en waar we onze eigen muziek mee kunnen verreiken. En we zien en horen hier veel nieuwe dingen, zoals op het Dunya festival. En zelfs op straat! Mensen spelen hier gewoon op straat! Dat heb je niet in Nairobi. Het is echt heel zeldzaam dat mensen op straat muziek spelen.”

Laatste vraag: wat zijn de beste clubs in Nairobi om goede muziek te horen en wat zijn de up- en coming talenten?

Bien-Aime lacht: “Je hebt geen up and coming tot je daadwerkelijk een ster bent. Alles wat je nodig hebt is één goede jam waar iedereen het over heeft en dat is het. Tegelijkertijd verbleken sterren ook snel, omdat artiesten vaak geen goede vervolg hebben voor de muziek die ze maken. Dus als je een goed album hebt en daarna een slechte, dan is het voorbij. Voor goede live muziek moet je natuurlijk woensdag naar Psys bar in Westland, voor Penya live! En Simma's restaurant heeft elke dag live muziek.”

Sautisol en Stan spelen vanavond (woensdag 30 juni) in Bitterzoet, Amsterdam. Hard//hoofd mag 4 kaartjes verloten. Stuur voor vijf uur een mail met je naam en misschien kun jij wel gratis gaan genieten van de New East African Sound!

Ben je toch wel erg benieuwd geworden naar de East African Sound? Luister dan eens naar Dela, Muthoni The Drummer Queen en de popsensatie Just A Band.

Mail

Tirza de Fockert

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer