Asset 14

een liefdesgeschiedenis?

Dit verhaal werd vorig jaar gepubliceerd op hard//hoofd, wil je ook naar Parijs om een verhaal of artikel te schrijven? Het Vlaams-Nederlands Huis deBuren en de Stichting Biermans-Lapôtre roepen opnieuw jonge schrijvers op zich aan te melden voor een residentie in Parijs. Klik hier om de voorwaarden te lezen en je op te geven.

*

De cadenas d’amour werden een aantal jaar geleden voor het eerst gesignaleerd op de Pont des Arts, een voetgangersbrug die het Louvre met Saint-Germain des Prés verbindt. Rond dezelfde tijd deed dit fenomeen ook zijn intrede in andere wereldsteden. In Keulen is de Hohenzollernbrücke, een reusachtige spoorbrug over de Rijn, de afgelopen vijf jaar overladen met zeker meer dan tienduizend hangsloten. En in Moskou is het een traditie dat pasgetrouwde stellen een slot aan de Luzhkovbrug bevestigen om zo hun liefde te bezegelen. Deze brug raakte zo vol dat er nu speciale boomachtige sculpturen van metaal zijn geplaatst om de traditie te kunnen voortzetten.

Beeld: Groume

De wortels van deze internationale trend liggen niet in Parijs, maar in de Balkan. In het Servische Vrnjačka Banja bevindt zich de Most Ljubavi, beter bekend als 'Bridge of Love'. Volgens de overlevering werd ene Nada, schooljuf van beroep, vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog verliefd op een Servische officier genaamd Relja. Ze waren verloofd toen Relja naar het front in Griekenland werd gestuurd. Het Servische leger werd verslagen, maar Relja vond zijn geluk bij een dame uit Corfu. Hiermee kwam de relatie tussen Nada en Relja abrupt tot een einde. Nada kwam het liefdesverdriet nooit te boven en overleed niet veel later. Uit angst hun partner te verliezen begonnen jonge vrouwen uit het plaatsje hangsloten met hun naam en de naam van hun geliefde aan de brug te bevestigen waar Nada en Relja vroeger afspraken. Deels uit eerbetoon aan de gefnuikte liefdesgeschiedenis en deels om hun eigen relatie te beschermen tegen soortgelijk onheil.

De traditie verwaterde totdat dichteres Desanka Maksimović de legende aanstipte in haar gedicht Molitva za ljubav (letterlijk ‘Gebed voor de liefde’). Het blies het oude ritueel nieuw leven in. Sindsdien is het langzaamaan bekender geworden in binnen- en buitenland en recent als een ware hype overgewaaid naar steden als Brussel, Rome en Tallinn. De Parijzenaren konden uiteraard niet achterblijven.

Natuurlijk pikt de lokale economie in Parijs een graantje mee. Om de hoek van de smalle Pont de l'Archevêché vind je gegarandeerd een straatverkoper of kiosk die liefdesparen faciliteert. Geheel volgens Parijse traditie is een slotje voor een symbolisch, hoog bedrag te koop en bestaat de mogelijkheid om er direct iets in te laten graveren. De gemiddelde teksten komen niet verder dan x hartje y plus een datum: ‘Laurent & Isabelle, 1-6-2009’ of ‘M ♥ M 18-2-10’. Sommige stellen hebben zelf een permanent marker gekocht waarmee ze zich een grotere tekstuele bewegingsvrijheid verschaffen. Het resultaat overstijgt de gemiddelde tweet of sms nauwelijks in lengte of vindingrijkheid.

Ik zie de handeling live voor mijn neus gebeuren. Een bruid en bruidegom buigen zich op de dag van hun leven met een stift in de hand over een hangslot. Voorzien van een persoonlijke voetnoot wordt het aan de brug vastgemaakt. Er vindt druk overleg plaats over de beste plek. Men neemt samen een besluit, waarna de finale van dit eigentijdse ritueel volgt: de geliefden kieperen de sleutels over de schouder in de rivier. (Ik ontwaarde overigens ook een cijferslot met inscriptie aan de Pont de l'Archevêché, maar dat blijft toch een wat sneue uitzondering.)

Je zou het ritueel kunnen zien als trouwen voor beginners. Zowel toeristen als locals maken gretig gebruik van de mogelijkheid te wennen aan een symbolische verbintenis die eeuwigheid impliceert. Voor de één wordt de brug een bedevaartsoord, voor de ander blijft het bij een herinnering. Voor een enkeling gaat het zo fout in de liefde dat men zich genoodzaakt ziet ‘s nachts met een betonschaar of reservesleutel de relatie ook symbolisch te ontbinden.

Maar wat gebeurt er eigenlijk met de roestvrije slotjes van verbroken relaties? Al variëren de statistieken licht per land, als vuistregel geldt dat één op de drie huwelijken eindigt in een scheiding. De gemiddelde houdbaarheidsdatum van een huwelijk schommelt zo tussen de zeven en vijftien jaar. Dan gaat een hangslot langer mee. Zo kijk je met andere ogen naar de collectieve ode aan de liefde op de brug. Je zou ook kunnen zeggen dat het een monument is van een monogaam misverstand. Een slotje blijkt snel gekocht en eenvoudig in gebruik, maar het voert voor met name toeristen te ver om bij het stranden van relatie of huwelijk met een slijptol naar die ene brug in Parijs te gaan. Waarom zou je ook als je weet dat de kracht van liefde schuilt in de herinnering? Het meest geliefde Parijs is de stad die alleen nog in de hoofden van mensen bestaat.

In werkelijkheid worstelt Parijs met de liefde. De romantiek brengt nieuwe monumenten voort die het monumentale tarten. Dat de slotjes in Dublin onwenselijk waren en direct werden verwijderd is nog te begrijpen, maar van een stad die liefde predikt en exploiteert mag men een tolerante houding verwachten. Toch verdwenen in 2010 alle cadenas d’amour aan de Pont des Arts op raadselachtige wijze. Het stadsbestuur had kort daarvoor aangegeven zich te beraden op stappen tegen de love lock revolution. Van een verbod is het nog niet gekomen, maar de unieke verzameling namen en data is hoe dan ook verloren gegaan. Zoals bij een kerkhof dat men ruimt is er geen weg terug. Een wellicht troostrijke paradox is dat er nu relaties zijn die hierdoor de toegedichte eeuwigheid van een hangslot overleven. Parijs droomt hardop van liefde, maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren. Desondanks zullen de bruggen van Parijs gebukt blijven gaan onder het gewicht van de liefde.

(p.s. Droom je ook over een padlock aan een brug in Parijs? Pas op: de slotjes van geliefden en minnaars hebben aparte hangplekken. Ik zeg niet welke, maar waar het drukker is valt gemakkelijk te raden.)

Deze gastbijdrage werd geschreven door Nathan de Groot. Het essay is ontstaan op basis van een residentieproject van het Vlaams-Nederlands Huis deBuren in samenwerking met de Stichting Biermans-Lapôtre.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

Alles Vijf Sterren: Soundtrack voor donkere tijden 1

Soundtrack voor donkere tijden

Deze week geven onze redacteurs muzikaal advies om de rest van het jaar mee door te komen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan