Asset 14

een liefdesgeschiedenis?

Dit verhaal werd vorig jaar gepubliceerd op hard//hoofd, wil je ook naar Parijs om een verhaal of artikel te schrijven? Het Vlaams-Nederlands Huis deBuren en de Stichting Biermans-Lapôtre roepen opnieuw jonge schrijvers op zich aan te melden voor een residentie in Parijs. Klik hier om de voorwaarden te lezen en je op te geven.

*

De cadenas d’amour werden een aantal jaar geleden voor het eerst gesignaleerd op de Pont des Arts, een voetgangersbrug die het Louvre met Saint-Germain des Prés verbindt. Rond dezelfde tijd deed dit fenomeen ook zijn intrede in andere wereldsteden. In Keulen is de Hohenzollernbrücke, een reusachtige spoorbrug over de Rijn, de afgelopen vijf jaar overladen met zeker meer dan tienduizend hangsloten. En in Moskou is het een traditie dat pasgetrouwde stellen een slot aan de Luzhkovbrug bevestigen om zo hun liefde te bezegelen. Deze brug raakte zo vol dat er nu speciale boomachtige sculpturen van metaal zijn geplaatst om de traditie te kunnen voortzetten.

Beeld: Groume

De wortels van deze internationale trend liggen niet in Parijs, maar in de Balkan. In het Servische Vrnjačka Banja bevindt zich de Most Ljubavi, beter bekend als 'Bridge of Love'. Volgens de overlevering werd ene Nada, schooljuf van beroep, vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog verliefd op een Servische officier genaamd Relja. Ze waren verloofd toen Relja naar het front in Griekenland werd gestuurd. Het Servische leger werd verslagen, maar Relja vond zijn geluk bij een dame uit Corfu. Hiermee kwam de relatie tussen Nada en Relja abrupt tot een einde. Nada kwam het liefdesverdriet nooit te boven en overleed niet veel later. Uit angst hun partner te verliezen begonnen jonge vrouwen uit het plaatsje hangsloten met hun naam en de naam van hun geliefde aan de brug te bevestigen waar Nada en Relja vroeger afspraken. Deels uit eerbetoon aan de gefnuikte liefdesgeschiedenis en deels om hun eigen relatie te beschermen tegen soortgelijk onheil.

De traditie verwaterde totdat dichteres Desanka Maksimović de legende aanstipte in haar gedicht Molitva za ljubav (letterlijk ‘Gebed voor de liefde’). Het blies het oude ritueel nieuw leven in. Sindsdien is het langzaamaan bekender geworden in binnen- en buitenland en recent als een ware hype overgewaaid naar steden als Brussel, Rome en Tallinn. De Parijzenaren konden uiteraard niet achterblijven.

Natuurlijk pikt de lokale economie in Parijs een graantje mee. Om de hoek van de smalle Pont de l'Archevêché vind je gegarandeerd een straatverkoper of kiosk die liefdesparen faciliteert. Geheel volgens Parijse traditie is een slotje voor een symbolisch, hoog bedrag te koop en bestaat de mogelijkheid om er direct iets in te laten graveren. De gemiddelde teksten komen niet verder dan x hartje y plus een datum: ‘Laurent & Isabelle, 1-6-2009’ of ‘M ♥ M 18-2-10’. Sommige stellen hebben zelf een permanent marker gekocht waarmee ze zich een grotere tekstuele bewegingsvrijheid verschaffen. Het resultaat overstijgt de gemiddelde tweet of sms nauwelijks in lengte of vindingrijkheid.

Ik zie de handeling live voor mijn neus gebeuren. Een bruid en bruidegom buigen zich op de dag van hun leven met een stift in de hand over een hangslot. Voorzien van een persoonlijke voetnoot wordt het aan de brug vastgemaakt. Er vindt druk overleg plaats over de beste plek. Men neemt samen een besluit, waarna de finale van dit eigentijdse ritueel volgt: de geliefden kieperen de sleutels over de schouder in de rivier. (Ik ontwaarde overigens ook een cijferslot met inscriptie aan de Pont de l'Archevêché, maar dat blijft toch een wat sneue uitzondering.)

Je zou het ritueel kunnen zien als trouwen voor beginners. Zowel toeristen als locals maken gretig gebruik van de mogelijkheid te wennen aan een symbolische verbintenis die eeuwigheid impliceert. Voor de één wordt de brug een bedevaartsoord, voor de ander blijft het bij een herinnering. Voor een enkeling gaat het zo fout in de liefde dat men zich genoodzaakt ziet ‘s nachts met een betonschaar of reservesleutel de relatie ook symbolisch te ontbinden.

Maar wat gebeurt er eigenlijk met de roestvrije slotjes van verbroken relaties? Al variëren de statistieken licht per land, als vuistregel geldt dat één op de drie huwelijken eindigt in een scheiding. De gemiddelde houdbaarheidsdatum van een huwelijk schommelt zo tussen de zeven en vijftien jaar. Dan gaat een hangslot langer mee. Zo kijk je met andere ogen naar de collectieve ode aan de liefde op de brug. Je zou ook kunnen zeggen dat het een monument is van een monogaam misverstand. Een slotje blijkt snel gekocht en eenvoudig in gebruik, maar het voert voor met name toeristen te ver om bij het stranden van relatie of huwelijk met een slijptol naar die ene brug in Parijs te gaan. Waarom zou je ook als je weet dat de kracht van liefde schuilt in de herinnering? Het meest geliefde Parijs is de stad die alleen nog in de hoofden van mensen bestaat.

In werkelijkheid worstelt Parijs met de liefde. De romantiek brengt nieuwe monumenten voort die het monumentale tarten. Dat de slotjes in Dublin onwenselijk waren en direct werden verwijderd is nog te begrijpen, maar van een stad die liefde predikt en exploiteert mag men een tolerante houding verwachten. Toch verdwenen in 2010 alle cadenas d’amour aan de Pont des Arts op raadselachtige wijze. Het stadsbestuur had kort daarvoor aangegeven zich te beraden op stappen tegen de love lock revolution. Van een verbod is het nog niet gekomen, maar de unieke verzameling namen en data is hoe dan ook verloren gegaan. Zoals bij een kerkhof dat men ruimt is er geen weg terug. Een wellicht troostrijke paradox is dat er nu relaties zijn die hierdoor de toegedichte eeuwigheid van een hangslot overleven. Parijs droomt hardop van liefde, maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren. Desondanks zullen de bruggen van Parijs gebukt blijven gaan onder het gewicht van de liefde.

(p.s. Droom je ook over een padlock aan een brug in Parijs? Pas op: de slotjes van geliefden en minnaars hebben aparte hangplekken. Ik zeg niet welke, maar waar het drukker is valt gemakkelijk te raden.)

Deze gastbijdrage werd geschreven door Nathan de Groot. Het essay is ontstaan op basis van een residentieproject van het Vlaams-Nederlands Huis deBuren in samenwerking met de Stichting Biermans-Lapôtre.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 32

Als alles anders loopt

Deze week worden onze redacteurs blij van poëzie op hun time line, een film met Cate Blanchett en een verassingsalbum. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Typhoon bleek een meer dan vriendelijke eerste Zomergast; vrolijk en inspirerend genoeg om Janine Abbring een lesje ‘wokeness voor beginners’ te geven. Maar vliegt de tijd voorbij terwijl je kijkt? Dat niet. Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

 Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

"Als gevolg van het optreden van radicale groepen die (institutioneel) racisme zeggen te willen bestrijden, komt de vrijheid van meningsuiting onder druk te staan", ondertekenden onder anderen Zihni Özdil, Jan Roos en Geerten Waling. Ook de namen van niet minder dan twaalf Forum-vertegenwoordigers staan onder de brief. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 31

Het is voorbij voor je het weet

Deze week werden onze redacteuren blij van een veel te korte serie, een ongebruikelijke detective en muziek die niet voor jouw oren bestemd is. Lees meer

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers 1

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers

Wanneer een bezoeker in een museum bij een kunstwerk net wat langer dan de gemiddelde dertig seconden blijft staan, zou Vivian Mac Gillavry diegene het liefst het hemd van het lijf vragen. Om zo min mogelijk mensen lastig te vallen, bedacht ze een undercoveroperatie. Lees meer

Filmtrialoog: Queen & Slim

Queen & Slim

Onze redacteuren zagen Queen & Slim, een 'instant classic met een hoge mate van urgentie'. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan