Asset 14

Overwoekerdagen

Overwoekerdagen

Lieve Heket,

Ik verwacht dat mijn handen binnenkort zullen veranderen. Deze realisatie had ik gisteren, maar ik ben er niet treurig over. Het is wennen aan mijn lichaam, aan haar nieuwe manieren en gebruiken. Mijn overwoekerdagen heb ik in bed doorgebracht. Ik had veel rust nodig om afstand te kunnen nemen van mijn ‘oude’ lichaam, zodat ik het opnieuw kan leren liefhebben. Mijn spieren beginnen ze al te herkennen. Ik geloof nog steeds dat een lichaam, in welke vorm of hoedanigheid dan ook, een constante beweging is. Mijn hoofd mag dan al volledig zijn gevormd, waarop mijn boven- en onderlichaam zullen volgen, maar de inhoud verandert niet! Had je meegekregen dat ze op het nieuws er al stemmen opgaan die over ons spreken als de derde soort? Zij lijken niet te weten dat een smeltkroes, het creëren van nieuwe werelden, zich niet uitsluitend tot mensachtigen beperkt. Wij weten bijvoorbeeld dat bevers stromen hervormen als ze dammen en kanalen maken. Zodoende heeft elk organisme de potentie ieders wereld te veranderen. De lichamen van jou en mij zijn geen uitzondering. In je vorige brief vroeg je me of ik me niet gewoon dankbaar kon opstellen voor de recente wetswijziging, waardoor we rust kunnen nemen en onze hormonen vergoed krijgen. Daarnaast vroeg je ook of ik blij was met onze rechten. Heket, ik snap de vraag, maar er moest sciencefiction aan te pas komen om onze rechten eindelijk af te dwingen, en dan ging het alsnog niet van harte! Ik merk een vermoeidheid als het op deze onderwerpen aankomt. Ik wil ook niet boos zijn. Ik wil niet dat deze brief teveel op de vorige lijkt. Er is gewoon niemand in mijn omgeving die wilt praten over onze eerste generatie, de medische onderzoeken en sterilisaties door de regering. Voor mijn gevoel kan ik met mijn frustratie en angsten alleen nog bij jou terecht.

Ik zie op tegen het moment dat ik mijn bed zal moeten uitstappen om mezelf, in mijn nieuwe staat, te laten registreren en mijn papieren op te halen. Ik vraag me af hoe jij dat hebt gedaan, wat waren de reacties op jouw nieuwe uiterlijk? Werd er bij jou ook zo moeilijk gedaan over de telefoon, en voelt elke alledaagse taak bij jou ook al aan als een kleine overwinning? Terwijl ik aan het overwoekeren was, zag ik op televisie hoe ze onze taal, tijdens een toespraak, aan het gebruiken waren. Ik was heel even enthousiast – zou dit het uitbloeien kunnen zijn van ons zaaisel? – maar onze taal was volledig ontdaan van zijn revolutionaire potentie. Het mag dan ook geen verrassing heten dat, pas bij het steigeren van de massa in de buitenwijken, de regering plotseling een aantal wetsvoorstellen op tafel had liggen. De normalisatie had dan eindelijk plaatsgevonden. Hiervoor hebben we dan jarenlang op de barricade gestaan, om mensachtigen elkaar lachend op de schouders te zien slaan. Ik kan je horen lachen, ik ben weer aan het doorschieten. En ja, het is een dunne lijn en ik moet mijn energie sparen, maar alsnog. Ik vraag me af hoe de andere straks op mijn nieuwe look zullen reageren. Wat was de raarste reactie in jullie tak van de beweging? Ik herinner me dat bij ons de eerste overwoekeraar helemaal werd bedolven onder goedbedoelde brochures en gebak!

De enige vraag, waardoor ik ‘s nachts wakker lig, is: zal iemand mij in deze vorm nog aantrekkelijk vinden? Zal iemand verder kunnen kijken dan mijn littekens, mijn (tijdelijke) staartje? Ik zal geen kachel zijn om ‘s nachts naast te liggen en uit mijn rug groeien geen vleugels. Misschien is het wel een stomme vraag en misschien is dit wel een stomme brief. Ik heb zorgen over de toekomst. Ik wil niet dat mijn lichaam afstoot, terwijl ik zoveel aantrekking voel tot anderen. Ik wil op de stenen bij de vijver liggen en voelen de warmte mijn lichaam langzaam tot leven wekt. Het laatste, voordat ik deze brief afsluit, is een verzoek. Zie jij een kans om dit weekend al mijn kant op te vliegen? Ik zal vermoedelijk nog nauwelijks aanspreekbaar zijn, maar ik wil je nog graag zien voordat het winter wordt.

Heel veel liefs,

Rana

(voorheen Hei)

 

Zwamvolk 1

 

Bij bijna alle verhalen en gedichten die je leest op deze plek, wordt er éérst geschreven en dan pas geïllustreerd. Bij de serie Natuurgeweld hebben we het anders aangepakt. Emile Weisz maakte een kijkplaat vol zwamvolkeren, natuurverwondering en overwoekerde levens. In deze serie met de naam Natuurgeweld, graaft het schrijverscollectief Wildgewelf diep naar de verhalen die verstopt zijn in dit woud.

Mail

Lars Meijer (1994) studeerde journalistiek en behaalde in 2020 zijn bachelor aan de opleiding Creative Writing ArtEZ met het werk 'Alleen mijn vrienden zijn bang', een onderzoek naar de taal rond seksualiteit, geweld en verlangen. Hij is redactiecoördinator van het literaire tijdschrift DIG. Eerder verscheen zijn werk op o.a. Hard//hoofd, De Optimist, See All This, Samplekanon en in De Groene Amsterdammer. Daarnaast maakt hij onderdeel uit van schrijverscollectief Wildgewelf.

Emile Weisz (1997) heeft audiovisuele kunsten gestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie. Hij houdt zich bezig met het vertellen van eigentijdse verhalen in verschillende vormen en media. 

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Magazine
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Rode sloffen

Rode sloffen

Soms begint het afscheid nemen al voordat het verlies er is. Een kort verhaal van Werner de Valk over het afscheid nemen, het gesprek daarover aangaan, en wat te doen met alles dat achterblijft. Lees meer

Meander (maar ook weer wel)

Meander (maar ook weer wel)

In het park achter het huis van haar ouders staat een plakkaatje met een gedicht van Marte Hoogenboom, dat ze schreef toen ze nog anders heette. Zo nu en dan gaat ze erlangs om het te herlezen, maar of ze er ooit écht naar terug kan? Lees meer

Stemvorken

Stemvorken

Hoe onderzoek je lesbische aantrekking als je eerste kennismaking daarmee porno is, gericht op een mannelijke fantasie? Met ‘Stemvorken’ won Leonore Spee Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Ongewerveld

Ongewerveld

Kan erotiek ook schuilen in pijn, verdriet en kwetsbaarheid? Met ‘Ongewerveld’ won Jori(k) Amit Galama de juryprijs van Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Koeman

Koeman

Een kort verhaal van Jan Wester over een veeboer die op papier alles bezit, maar zich niet thuisvoelt in zijn eigen kudde en op zoek is naar een eenheid. Koeman was niet van land, niet van gras. Door de zolen van zijn laarzen was hij afgescheiden van zijn aarde. Hij had ze weleens uitgeschopt, op... Lees meer

 1

"En opeens denk je aan hun lichamen" vertaalde gedichten in samenwerking met Poetry International

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via een bundel of op een podium? Achttien studenten
illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van
de achttien dichters van het 52 ste  Poetry International Festival dat vandaag van start gaat. De studenten komen
net als de dichters uit de hele wereld. Uit Vietnam, Oekraïne, Moldavië of Mexico, Polen, de
Verenigde Staten of hier uit Nederland. Lees meer

Meer dan een werkwoord

Meer dan een werkwoord

De stem in Nora’s hoofd laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. “Ik vraag me af of het haar bedoeling was dat ik nu zo weinig lichaamsvet over heb dat zelfs een kussen de pijn van het zitten niet verzacht.” Als verdoving en controle ten koste gaan van haar relaties en gezondheid, stelt Nora zich die ene belangrijke vraag: is dit het waard? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

Mijn Arabisch is verstomd

Mijn Arabisch is verstomd

"Mijn Arabisch is schichtig / ze vermomt zich stilletjes als Hebreeuws." Pelumi Adejumo en Esha Guy Hadjadj vertaalden een gedicht van de Israëlische dichter Almog Behar. Over twee moedertalen, waarvan de één de ander overstemt. Lees meer

Ratrace

Ratrace

Een kort anti-kapitalitsch verhaal van Emma Stomp over De Prestatiemaatschappij, havermelk latte's en mannen met bivakmutsen. Lees meer

Zwarte luiken

Zwarte luiken

Hoe schrijf je over iets ontastbaars zoals rouw? Geïnspireerd door de schilderijen van Francis Bacon verkent Thijs Joores in deze gedichtenreeks de impact van verlies. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je nu aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel