Asset 14

Overwoekerdagen

Overwoekerdagen

Lieve Heket,

Ik verwacht dat mijn handen binnenkort zullen veranderen. Deze realisatie had ik gisteren, maar ik ben er niet treurig over. Het is wennen aan mijn lichaam, aan haar nieuwe manieren en gebruiken. Mijn overwoekerdagen heb ik in bed doorgebracht. Ik had veel rust nodig om afstand te kunnen nemen van mijn ‘oude’ lichaam, zodat ik het opnieuw kan leren liefhebben. Mijn spieren beginnen ze al te herkennen. Ik geloof nog steeds dat een lichaam, in welke vorm of hoedanigheid dan ook, een constante beweging is. Mijn hoofd mag dan al volledig zijn gevormd, waarop mijn boven- en onderlichaam zullen volgen, maar de inhoud verandert niet! Had je meegekregen dat ze op het nieuws er al stemmen opgaan die over ons spreken als de derde soort? Zij lijken niet te weten dat een smeltkroes, het creëren van nieuwe werelden, zich niet uitsluitend tot mensachtigen beperkt. Wij weten bijvoorbeeld dat bevers stromen hervormen als ze dammen en kanalen maken. Zodoende heeft elk organisme de potentie ieders wereld te veranderen. De lichamen van jou en mij zijn geen uitzondering. In je vorige brief vroeg je me of ik me niet gewoon dankbaar kon opstellen voor de recente wetswijziging, waardoor we rust kunnen nemen en onze hormonen vergoed krijgen. Daarnaast vroeg je ook of ik blij was met onze rechten. Heket, ik snap de vraag, maar er moest sciencefiction aan te pas komen om onze rechten eindelijk af te dwingen, en dan ging het alsnog niet van harte! Ik merk een vermoeidheid als het op deze onderwerpen aankomt. Ik wil ook niet boos zijn. Ik wil niet dat deze brief teveel op de vorige lijkt. Er is gewoon niemand in mijn omgeving die wilt praten over onze eerste generatie, de medische onderzoeken en sterilisaties door de regering. Voor mijn gevoel kan ik met mijn frustratie en angsten alleen nog bij jou terecht.

Ik zie op tegen het moment dat ik mijn bed zal moeten uitstappen om mezelf, in mijn nieuwe staat, te laten registreren en mijn papieren op te halen. Ik vraag me af hoe jij dat hebt gedaan, wat waren de reacties op jouw nieuwe uiterlijk? Werd er bij jou ook zo moeilijk gedaan over de telefoon, en voelt elke alledaagse taak bij jou ook al aan als een kleine overwinning? Terwijl ik aan het overwoekeren was, zag ik op televisie hoe ze onze taal, tijdens een toespraak, aan het gebruiken waren. Ik was heel even enthousiast – zou dit het uitbloeien kunnen zijn van ons zaaisel? – maar onze taal was volledig ontdaan van zijn revolutionaire potentie. Het mag dan ook geen verrassing heten dat, pas bij het steigeren van de massa in de buitenwijken, de regering plotseling een aantal wetsvoorstellen op tafel had liggen. De normalisatie had dan eindelijk plaatsgevonden. Hiervoor hebben we dan jarenlang op de barricade gestaan, om mensachtigen elkaar lachend op de schouders te zien slaan. Ik kan je horen lachen, ik ben weer aan het doorschieten. En ja, het is een dunne lijn en ik moet mijn energie sparen, maar alsnog. Ik vraag me af hoe de andere straks op mijn nieuwe look zullen reageren. Wat was de raarste reactie in jullie tak van de beweging? Ik herinner me dat bij ons de eerste overwoekeraar helemaal werd bedolven onder goedbedoelde brochures en gebak!

De enige vraag, waardoor ik ‘s nachts wakker lig, is: zal iemand mij in deze vorm nog aantrekkelijk vinden? Zal iemand verder kunnen kijken dan mijn littekens, mijn (tijdelijke) staartje? Ik zal geen kachel zijn om ‘s nachts naast te liggen en uit mijn rug groeien geen vleugels. Misschien is het wel een stomme vraag en misschien is dit wel een stomme brief. Ik heb zorgen over de toekomst. Ik wil niet dat mijn lichaam afstoot, terwijl ik zoveel aantrekking voel tot anderen. Ik wil op de stenen bij de vijver liggen en voelen de warmte mijn lichaam langzaam tot leven wekt. Het laatste, voordat ik deze brief afsluit, is een verzoek. Zie jij een kans om dit weekend al mijn kant op te vliegen? Ik zal vermoedelijk nog nauwelijks aanspreekbaar zijn, maar ik wil je nog graag zien voordat het winter wordt.

Heel veel liefs,

Rana

(voorheen Hei)

 

Zwamvolk 1

 

Bij bijna alle verhalen en gedichten die je leest op deze plek, wordt er éérst geschreven en dan pas geïllustreerd. Bij de serie Natuurgeweld hebben we het anders aangepakt. Emile Weisz maakte een kijkplaat vol zwamvolkeren, natuurverwondering en overwoekerde levens. In deze serie met de naam Natuurgeweld, graaft het schrijverscollectief Wildgewelf diep naar de verhalen die verstopt zijn in dit woud.

Mail

Lars Meijer (1994) studeerde journalistiek en behaalde in 2020 zijn bachelor aan de opleiding Creative Writing ArtEZ met het werk 'Alleen mijn vrienden zijn bang', een onderzoek naar de taal rond seksualiteit, geweld en verlangen. Hij is redactiecoördinator van het literaire tijdschrift DIG. Eerder verscheen zijn werk op o.a. Hard//hoofd, De Optimist, See All This, Samplekanon en in De Groene Amsterdammer. Daarnaast maakt hij onderdeel uit van schrijverscollectief Wildgewelf.

Emile Weisz (1997) heeft audiovisuele kunsten gestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie. Hij houdt zich bezig met het vertellen van eigentijdse verhalen in verschillende vormen en media. 

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Biecht

Biecht

‘Ik ben buschauffeur en ik rijd altijd expres de halte een paar meter voorbij zodat alle wachtende mensen een drafje moeten inzetten om de bus toch te halen.’ Een verhaal van Hanne Craye dat je leidt langs zonden, intieme geheimen en de juridische voorwaarden van een biecht. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer