Beeld: Out of Storage

Out of Storage geeft antwoord op de bezuinigingen en verwijten aan de cultuursector. En nu eens niet zuur, maar positief." />

Beeld: Out of Storage

Out of Storage geeft antwoord op de bezuinigingen en verwijten aan de cultuursector. En nu eens niet zuur, maar positief." />
Asset 14

Out of Storage

Naast opstapelende bezuinigingen, worden kunstenaars en curatoren nu ook weggezet als elitaire boeven. Kan het museaal model blijven voortbestaan in zijn traditionele vorm? Out of Storage – een hyperdynamisch tentoonstellingsconcept dat plaatsvindt in de oude De Timmerfabriek in Maastricht – formuleert spontaan een antwoord op de bezuinigingen en de verwijten.

'Mark Wallinger is innocent.' Deze mededeling doemt al op vanaf de Maasboulevard, bij de entree van de Out of Storage-tentoonstelling. De T-shirts van de Out of Storage-medewerkers zijn eveneens bedrukt met de oneliner. Maar waar heeft deze Mark Wallinger zich niet schuldig aan gemaakt? Het antwoord ligt voor de hand; aan de pretentie kunst te maken. Mark Wallinger is geen kunstenaar. Dus wees maar niet bang, kom gerust binnen.

Mark Wallinger is innocent is één van de vele werken uit het depot van FRAC (regionaal Fonds Régional d'Art Contemporain uit Nord-Pas de Calais) die nog tot 25 maart 2012 worden tentoongesteld. Bekende namen als Andy Warholl, Sol LeWitt, Paul McCarthy en atelier van Lieshout worden out of storage aan het publiek getoond.

Beeld: Out of Storage

De verweerde muren van de in onbruik geraakte fabriek, vormen het decor van een tentoonstelling die continu in beweging is. Het volledige depot van het FRAC komt in enkele maanden aan bod, waardoor het nooit vaststaat welke tentoonstelling je te zien krijgt. Werken worden opgesteld, om binnen enkele weken weer plaats te maken voor andere. Dit verbouwingsproces vindt plaats tijdens de openingsuren, wat resulteert in een enorme levendigheid.

Mijn medestudenten zijn een halfuur te laat aanwezig bij de rondleiding die gegeven zal worden. Terwijl ik alvast een blik werp op de opgestelde werken en de geïmproviseerde boekwinkel, komt een goedlachse man op mij afgestevend. 'Ah! Jíj hoort bij de groep.' Guus Beumer steekt zijn hand uit. 'Wie bent u eigenlijk in het geheel?' vraag ik hem wanneer ik zijn hand schud. 'De baas,' zegt Guus met een donkere stem. Guus Beumer is directeur van Marres. ‘Waar is dan uw hoge hoed?’ vraag ik. De hoge hoed, die heeft Guus niet en vandaag is hij onze gastheer. 'Loop gerust even rond,' zegt Beumer terwijl hij zich omdraait. 'Ik ga even kijken hoe het er nu bijstaat.' Guus beent snel weg.

Beeld: Out of Storage

Mannetjes lopen af en aan met houten kisten gevuld met nieuwe bezienswaardigheden. Het gruis dat op de grond is gevallen tijdens het monteren van een spiegel, wordt nog snel even weggepoetst, terwijl de objecten in de ruimte ernaast in grote rollen folie worden verpakt. Restauraties worden ook en public uitgevoerd.

Hyperdemocratisering

Wat is Out of Storage eigenlijk? Een tentoonstelling, een concept of simpelweg een depot? De handgeschreven naambordjes bij de werken geven de schijn van het laatste. De onconventionele manier van tentoonstellen, is moeilijk vergelijkbaar met het officiële karakter van een museum. Hoe je Out of Storage ook wilt categoriseren, zij ontmantelt alles wat het museale model behelst. Het is de volgende stap in een trend die gretig aftrek vindt: het transparant maken van werkzaamheden in instituten

Hoe objectief het Journaal haar items regisseert, is sinds de bestseller van Joris Luyendijk geen geheim meer. De populariteit van Julian Assange steeg met elk schandaal dat hij te berde bracht. Rob Wijnberg heeft jonge lezers aan zich weten te binden door de lobbyisten in politiek Den Haag een hak te zetten, terwijl de Keuringsdienst van Waarde onder toeziend oog van 605.000 Nederlanders checkt hoe Provençaals het stukje kip op hun bord eigenlijk is.

De burger laat zich niets meer wijsmaken. En terecht. Maar dergelijke onthullingen werken 'hyperdemocratisering' in de hand. Iedereen heeft tegenwoordig een mening over kunst. Diezelfde mening heeft de kunstwereld aan de schandpaal genageld. De curator is op het schavot getild. Met veel omhaal wordt de lange lijst met beschuldigingen door politici voorgelezen. Het volk balt zijn vuisten en wil gerechtigheid. De schuldeis is duidelijk: weg met subsidies en schaf de WWIK af. Laat het publiek bepalen wat de moeite waard is om bekeken te worden!

De voor- en achterkant

Wat is de voor- en wat is de achterkant van Out of Storage? Wat zijn de motieven van de curatoren om de kunstwereld bloot te stellen aan het genadeloze oordeel van het publiek? Het concept is natuurlijk gewaagd. Maar wordt het begrip van de bezoeker groter, of bevestigt het de vooroordelen over kunst die nu gemeengoed zijn geworden? Komt de kunstwereld tevoorschijn als een geldslurpende, elitaire business?

Beeld: Out of Storage

Aan één pretentie heeft Out of Storage zich in ieder geval niet schuldig gemaakt. Aan de pretentie een museum te zijn. Het is een tentoonstelling van een museumcollectie in een oude Timmerfabriek en staat geregistreerd als depot. 'Op die manier hoefden we geen verzekeringen af te sluiten,' grinnikt Beumer. Op mijn vraag welke rol Out of Storage inneemt ten opzichte van de meningsvorming van het publiek reageert Beumer serieus. 'Natuurlijk spelen we in op de meningsvorming van het publiek. Het modernistische idee van de White Cube, waarin het kunstwerk volledig voor zichzelf moest spreken, is niet geslaagd. Het kan niet alleen van de kant van het kunstwerk komen. Ook de toeschouwer moet actief zijn. Op deze manier maken we de toeschouwer in ieder geval bewust van de complexiteit die met het presenteren van kunst gemoeid gaat.'

Out of Storage onthult vooral het plezier waarmee het tentoonstellingsconcept wordt uitgevoerd. Creatieve processen zijn dikwijls weggemoffeld achter de steriele presentatie van een museum. Of achter de poeha waarmee het kunstwerk in gelikte tentoonstellingscatalogussen wordt omgeven. Op deze manier staat de tentoonstelling ineens een stuk dichter bij de basisprincipes van kunst: inventiviteit en creativiteit.

Future

Een man met vlassig haar samengebonden in een staartje en ongeschoren baard scharrelt tussen de kunstobjecten naar de uitgang. Hij voegt zich bij zijn collega’s en rolt een shaggie. Future staat in gifgroene letters op zijn zwarte shirt gedrukt. Is Out of Storage het museum van de toekomst?

Dat de Nederlandse kunstwereld zich in zwaar weer bevindt, is niet merkbaar in de bedrijvigheid van het publieksdepot. Je zou kunnen zeggen dat Out of Storage een positief antwoord formuleert op de bezuinigingen van de overheid. In plaats van zich defensief op te stellen of alle verwijten te verwerpen, keert zij terug naar de grondbeginselen van de beeldende kunst, die de laatste decennia zijn ondergesneeuwd onder niet te bevatten geldbedragen en conceptuele onbegrijpelijkheid. De bezuinigingen creëren nieuwe voorwaarden voor de kunstwereld om te hervormen en het contact met het publiek aan te gaan.

Na de twee uur durende rondleiding van Beumer is het buiten inmiddels donker geworden. Bij het verlaten van de Timmerfabriek werp ik nog een laatste blik omhoog, naar de rode neonletters die boven de uitgang flikkeren. 'Please God make tomorrow better'

De tentoonstelling Out of Storage in de oude Timmerfabriek van Maastricht is verlengd tot 25 maart.

Mail

Simone

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Tijdens de Vergeetweek dreunen we geheugensteuntjes op, verzinnen we ezelsbruggetjes en zetten we kruisjes in onze handpalm waarvan we ons later afvragen waar die voor waren. Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer