Asset 14

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

M. en ik wonen allebei in een te kleine huurwoning en daar balen we een beetje van. Om ons heen sluiten steeds meer bekenden hun eerste hypotheek af. M. en ik hebben wel oren naar de financiële voordelen daarvan, maar vooralsnog lijkt deze welvaart een-ver-van-ons bed-show: M. is werkloos, ik werk al mijn hele leven onder tijdelijke contracten, dus een lening van een paar ton krijgen we niet.

Ik ken M. nog van de middelbare school. Sindsdien zijn we goede vrienden, ondanks dat hij in Berlijn woont en ik in Arnhem. Hij is op bezoek in onze geboortestad Nijmegen, en het zal misschien de versoepeling van de lockdown zijn, de vakantietijd of het warme zomerweer dat is losgebarsten, maar we komen aan de lopende band mensen tegen die we nog kennen uit onze middelbareschooltijd. Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen, en ik snap hem maar al te goed.

Als we samen op een terrasje willen neerzijgen, horen we iemand ‘Hee Eva!’ roepen, en daar zit H. met wie ik als vijftienjarige toch echt te goed bevriend ben geweest om nu te doen alsof ik haar niet heb gehoord.

Inderdaad, ik woon nog steeds in Arnhem. Nee, ik weet ook niet goed waarom.

Natuurlijk vragen we tegelijkertijd ‘Hoe is het?’ waardoor we ook allebei zo ongeveer op hetzelfde moment een weifelende ‘Ja goed,’ mompelen en een van ons vanaf daar het voortouw moet gaan nemen. Daar lijkt H. geen problemen mee te hebben: ik herken de man naast haar uit haar Instagramstories als haar kersverse vriend. Ja, ze was weer terug in Nijmegen. Nee, Amsterdam was toch geen plek om te blijven. Inderdaad, ik nog steeds in Arnhem. Nee, ik weet ook niet goed waarom. Nee, niemand om mee samen te wonen. Ja wel een leuke baan, maar lesgeven op afstand hè. En toen nam H. toch weer het woord: lachend vertelt ze dat ze haar vriend zes maanden kent, maar dat ze toch maar vast samen een huis hebben gekocht, in Nijmegen-Oost, de meest gewilde, superleuke wijk. ‘Oh ja, ik ken wel meer mensen die de laatste tijd toch ineens een huis gekocht hebben,’ probeer ik haar nieuws nog een beetje te bagatelliseren. En dan plant ze de iets te vette kers op haar eigen taart: ‘Ja, wij hebben het zelfs gekocht onder de vraagprijs.’

Alleen het tafeltje naast H. en haar vriend is nog beschikbaar. Dat zij onder een luifel zitten en M. en ik niet, merken we pas op als het begint te regenen. Een bui van het soort dat na een drukkend hete dag voor ontlading zorgt. We proppen onszelf zo dicht mogelijk tegen de muur en kunnen weinig anders dan afgunstig kijken naar het tortelende stel naast ons, terwijl ik tegelijkertijd probeer uit te stralen dat we het zonder die luifel ook heus wel overleven. ‘Willen jullie soms bij ons komen zitten?’ vraagt H. ‘Oh nee hoor, het is maar een buitje,’ zegt M. voordat ik mijn mond kan opendoen. Jaloers of niet, nieuwsgierig blijf ik toch wel.

Een paar dagen later fiets ik met M. door Berg en Dal, een dorp vlakbij Nijmegen. We smelten weg bij de mooie huizen, dromen over interieurs en tuinen en leven in weelde, wetende dat wij misschien wel nooit een huis zullen kopen. Maar we beloven elkaar plechtig: mocht het er ooit van komen, dan onder de vraagprijs.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Femme ter Haar is illustrator en animator. Ze fietst rond door haar woonplaats Utrecht met een schetsboek vol krabbels en een hoofd vol ideeën. In haar werk zoekt ze naar manieren om juist datgene dat moeilijk onder woorden is te brengen te verbeelden, om zo de onbegrijpelijke wereld om haar heen iets beter te begrijpen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer