Illustratie: Gemma Pauwels

Roken: je weet dat het slecht is, maar je doet het toch. Brankele kijkt je aan en schudt haar hoofd." />

Illustratie: Gemma Pauwels

Roken: je weet dat het slecht is, maar je doet het toch. Brankele kijkt je aan en schudt haar hoofd." />
Asset 14

Nicotine

Iedereen weet dat het roken van sigaretten doodongezond is. Dat weerhoudt een grote groep rokers er niet van om lekker te blijven paffen. De reden: nicotiana tabacum. Brankele schijnt haar licht op de effecten en bijwerkingen van nicotine.

In Parijs rookt iedereen. Ondanks het rookverbod dat ook hier zijn intrede gedaan heeft en het opmerkelijke gebrek aan sigarettenautomaten, staat iedereen continu te paffen. Het staat ze ook goed, de Parijzenaars; de pseudo-intellectuelen met baguettes onder hun arm; de culturele snobs met baretten op hun hoofd; de mode-magnaten met zwierende draperieën om hun tengere lijfjes. Tussen de ietwat getuite lipjes die de Franse uitspraak vergt, past nou eenmaal precies een sigaret. Op het moment van schrijven bevind ik me op een typisch Parijs terras. Wederom wordt er aan elk tafeltje gerookt. En het assen? Dat doet men op de grond. De straten zijn één grote aaneengeschakelde asbak. Wat maakt nou, behalve de eventuele imago-druk en populariteitswensen, dat mensen roken? Wat is nicotine precies, dat het zovelen in haar greep heeft en doet verstikken?

Jean Nicot

De Fransen stonden ooit aan de bakermat van de sigaret, misschien dat daar hun voorliefde vandaan komt. De tabaksplant Nicotiana tabacum werd in 1560 vanuit Brazilië naar Parijs gebracht door de Franse ambassadeur Jean Nicot. Hij offreerde de tabakszaadjes aan de Franse koning omdat ze medicinale werkingen zouden hebben en onder andere zouden helpen tegen migraine en de de pest. Al snel raakte het goedje in de mode aan het hof en de hogere Franse klassen. Inmiddels rookt ongeveer 18% van de wereldbevolking. Per jaar worden er vijf triljoen (5.000.000.000.000) sigaretten verkocht, wat neerkomt op een gemiddelde van 5000 peuken per roker. Een flink uit te klauwen gelopen hobby dus. En waarom doet men dit ook alweer?

Illustratie: Gemma Pauwels

Omdat nicotine rustgevend werkt. Het ontspant de spieren, vermindert stress, angst en pijn en vergroot tegelijkertijd je alertheid. Naast dat je er onmiddellijk uitziet als James Dean, is een peuk de ultieme ontspanningsmethode die precies in de korte pauze op je drukke werkdag past. Daarnaast zorgt nicotine echter voor een versnelde hartslag, een verhoogde bloeddruk en transpiratie. Dus als je rookt omdat je wat minder zenuwachtig voor de dag wil komen op je eerste date kom je van een koude kermis thuis. Je geeft een weliswaar kalm, maar bezweet plakhandje bij ontmoeting. Not so cool, James.

Nicotine is een olieachtige vloeistof die grotendeels verdampt bij het roken van een sigaret. Van de negen tot zeventien milligram die er in een sigaret zit, blijft er slechts tien procent over om je lichaam en geest mee te benevelen. Wanneer je rookt – en wel inhaleert natuurlijk hè, sukkel – wordt de nicotine via je longen snel in de bloedsomloop opgenomen en bereikt het de hersenen in krap tien seconden. Elk hijsje is dus een instant boost voor je centrale zenuwstelsel. De nicotine in sigaren- of pijpsrook wordt daarentegen veel makkelijker via de mond en neus geabsorbeerd, en hoeft daarom ook niet geïnhaleerd te worden. Overigens komt er nog veel meer nicotine vrij in het lichaam wanneer je de tabak kauwt of tussen je lip en tandvlees houdt. Een voorbeeld hiervan is snus: zeer populair in Zweden, waar vooral de mannen massaal zijn overgestapt van sigaret-lurken op snus-sabbelen om in hun nicotinebevrediging te voorzien. Het duurt vervolgens ongeveer twee uur voordat de helft van de geïnhaleerde nicotine je lichaam weer verlaten heeft. Dit afbraakproces in de lever wordt vertraagd door menthol. Mensen die de Deanstijl niet aankunnen en fanatiek mentholsigaretten roken in een tevergeefse poging toch nog stoer te zijn, komen er dus niet gezonder van af.

Geluksbezorger

Eenmaal ingeademd hecht nicotine zich aan cholinerge receptoren, die onder andere het samentrekken van spieren veroorzaken. Ze bevinden zich overal in je lichaam en hersens, en prikkeling ervan kan dan ook heel uiteenlopende veranderingen teweegbrengen. De stimulatie van gevoelssensoren in je maag maken je misselijk, de zure appel waar je als beginneling doorheen moet bijten. De stimulatie in je darmpartij zorgt voor een acute behoefte het toilet op te zoeken – handig ter preventie van obstipatie als je op reis bent in verre landen. Stimulatie van de bijnieren zorgt voor een toename van adrenaline, wat naast de verhoging van hartslag en bloeddruk ook de alertheid verscherpt. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat leren (onder stress) wordt gefaciliteerd door nicotine, en dat de concentratie wordt aangescherpt. Afhankelijk van de dosis kan nicotine dus oppeppend of juist kalmerend werken.

Naast deze lichamelijke effecten werkt nicotine ook nog in op je psyche. Het zorgt namelijk voor een verhoogde afgifte van dopamine, de neurotransmitter die betrokken is bij beloning en plezier. Dit zorgt ervoor dat roken zo verslavend is; je ademt namelijk letterlijk een geluksbezorger in. Als het mentaal gezien al niet helemaal lekker gaat, kan nicotine de gemoederen helpen bedaren. Het onderdrukt namelijk hallucinaties en wanen bij schizofrenie. Vandaar ook dat veel schizofrene patiënten (±75% !) sigaretten roken bij wijze van zelfmedicatie. Bij het stoppen met roken krijgen forse rokers te maken met een behoorlijke cold turkey: hun hersens worden ineens ontdaan van de artificiële zaligmakers, en moeten dit gebrek aan dopamine op eigen kracht weer zien te compenseren. De puur fysieke ontwenningsverschijnselen houden 2-3 weken aan, maar de psychologische drang naar nicotine kan nog veel langer duren. Het lijkt overigens voor donkere mensen nog lastiger te zijn om het roken op te geven, omdat nicotine een hoge affiniteit heeft voor weefsel met veel melanine (pigment).

Kankerstokjes

Het klinkt dus, op de initiële vieze smaak na, heel aantrekkelijk om te roken. Je wordt lekker relaxed: kalm maar scherp, vrolijk maar wel alert. Wat was er ook eigenlijk alweer mis mee? O ja, kanker. Nicotine is op zich niet bijster gevaarlijk, maar de populairste wijze van inname is dat wel. Het mag geen geheim meer heten dat roken waanzinnig slecht is voor de gezondheid. Naar schatting zal roken in 2030 ongeveer 17% van alle sterfgevallen wereldwijd veroorzaken. Rokers sterven gemiddeld jonger en lopen een extreem verhoogd risico op legio ziektes: long-, blaas-, slokdarmkanker, hart- en vaatziekten, chronische bronchitis, om er maar een paar te noemen. Kinderen van rokende moeders zijn kleiner dan gemiddeld, hebben 50% meer kans op overgewicht en vaker fysieke en mentale problemen. Bij vrouwen zorgt nicotine ook nog voor een verminderde productie van oestrogenen. Dit kan resulteren in een verminderde vruchtbaarheid, vervroegde menopauze, broze gewrichten en een ultralage stem. Daarbovenop komt nog eens de karakteristieke grijze, bleke gerimpelde huid die nicotine veroorzaakt door de elastinevezels in je huid en vitamine A af te breken. Dus door roken ga je niet alleen jonger dood, je wordt ook sneller oud.

Het enige positieve aspect aan roken (naast dat het misschien stressverminderend werkt, maar goed, dat doet een rondje rennen ook) is het verlaagde risico op Alzheimer en Parkinson dat ermee verbonden lijkt te zijn. Dus als je je hele leven hebt getracht net zo stoer te zijn als James, wacht jou misschien net zo een helder maar tragisch vroeg einde. Volledig bij je bewustzijn, vervuld van nog enorm levendige herinneringen aan hoe ontzettend tof je wel niet was met die sigaret in je mond, zal de kanker je langzaam maar zeker uit elkaar scheuren en veel te vroeg de dood in jagen. Pas très cool.

Mail

Brankele Frank

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer