Asset 14

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren.

deBuren · Mycelium | Olga Ponjee | Winnaar Het Rode Oortje 2023

Discreet staat in de advertentie. Secuur en betrouwbaar.

Een nietszeggende naam. Een inwisselbaar gezicht. Het is hoe je de beste klanten binnenhaalt; door iedere vorm van menselijkheid uit de transactie te wissen. Dat is waarom ik werk als er niemand thuis is, met een reservesleutel en afspraken via Whatsapp. Waarom ik net doe of ik de sporen van hun vuil niet kan ontcijferen, al is er geen intiemere handeling dan knielen op de vloer van een ander, waar gebroken glazen en lege pillenstrips zich laten lezen als morse. Het zijn afdrukken die ik vakkundig wis, zodat mijn klanten in hun smetteloze universum kunnen voortbestaan. Mijn keel schrijnt van alle chloor. Mijn maag voelt hol van het achteloos vergeten eten dat door mijn handen gaat. Thuis wacht er niemand. Zo goed ben ik geworden in dingen wissen.

Mijn lichaam reageert op de geur nog voor ik hem ruik.

Mijn lichaam reageert op de geur nog voor ik hem ruik. Mos, omgewoelde compost, dan de peperige ondertonen van ontbinding. Het is een renovatieproject, deze villa. Nog niet alle leidingen zijn vervangen. Of misschien is er iets misgegaan bij het aanleggen van het nieuwe netwerk. Ik dwing mijn neus richting het afvoerputje van de douche, al willen mijn voeten achteruit. De geur komt van dieper, uit het hart van het huis.
Ik neem de wenteltrap omlaag, naar de kelder, al mag ik daar eigenlijk niet komen. Ik heb een emmer bij me, gele handschoenen, een fles ontstopper. Mijn neus en mond bescherm ik met een omgeknoopte theedoek.

Hier en daar zie ik zaadlichamen

Later kan ik me niet herinneren of ik de deur zelf open – of dat hij voor me open gaat.
Wel herinner ik me het licht. Een paarse, pulserende schemering die de vloeren en muren overdekt als een buitenaardse sterrenhemel. Schrik jaagt mijn hart op, een reflex duizenden jaren ouder dan ikzelf.
Het is schimmel.
Een dikke laag schimmel die zich rond gebroken meubels heeft geweven, gebarsten spiegels, met half doorzichtige uitlopers richting de lage balken reikt. Hier en daar zie ik zaadlichamen die uit de gevlokte bodem opbloeien als boeketten; stengels zo lang als mijn onderarm, gekroond met grillige, paarsblauwe hoeden.
Ik moet weg. Terug omhoog. Wie weet hoe lang deze schimmel hier al woekert, de lucht met sporen bezwangert. Sporen die zich met iedere adem dieper in je longen graven.
Toch blijf ik staan. Gefascineerd door de vormen, de schakeringen in de lucht, de weerbarstigheid van dit wezen, dat hier bloeit in het duister.
Even rimpelt de lucht. Alsof ik niet de enige ben die terugschrikt, zich een moment voor dood houdt – en dan weer durft te kijken.
Het is een aanwezigheid zonder ogen, zonder gezicht, en toch voel ik de trillende nieuwsgierigheid naderbij komen, mijn aanwezigheid aftasten.
Ik schuif de theedoek van mijn gezicht, de handschoenen van mijn handen en strek mijn vingers uit, de tastbare schaduwen in, waar draden zich ontvouwen als serpentine. Angst schuurt nog altijd langs mijn zenuwen, maar iets anders trekt harder; mijn ontzag voor het vreemde, voor de dingen die groter en ouder zijn dan wij, het verlangen om mij onbeschermd te tonen, te kennen.
Nieuwe tonen vullen de lucht, een rauwe, dierlijke geur die me terug in de tijd slingert, een tijd voor de honger, de uitputting, toen mijn lichaam meer was dan alleen een functie. Het is een gemis dat ik buiten mezelf heb kunnen houden. Tot nu.
Ik doe een stap dichterbij en we raken elkaar; mijn vingertoppen en de gevlokte strengen. Het is een aanraking die door mijn huid lijkt te gaan, die mij ontrafelt, alsof we samen splijten en verweven tot een nieuw organisme.

Dieper schieten de draden

Dieper schieten de draden, kronkelen zich rond mijn hersenstam, mijn zenuwen, zodat ik het licht niet langer alleen maar zie, maar ook voel en ruik, kan aanraken in de lucht. Mijn lichaam gaat de hoogte in. Hyfen zingen over mijn huid.
Alles lijkt tijdloos en grijpbaar tegelijk. De kleuren die ik ruik als de sporen zich in mijn nek vastzetten, mijn ruggengraat, in de holtes van mijn knieën, mijn liezen, mijn lippen. Mijn kleren vervliegen in geuren. Ik open mezelf, een huid die de wereld kan omspannen, die zich uitstrekt terwijl de nissen van mijn lichaam zich vullen met spinsels, strengen, hoeden die me doordringen, me laten pulseren op de elektrische cadans van het licht en dan doen openbarsten.
Ik overstroom, splijt in vlokken en melodieën, opnieuw en opnieuw, terwijl de draden schokken van mijn extase, of misschien is het andersom – en zing ik de extase van het universum, een melodie die ik ooit kende, maar vergeten ben.
Ik voel hoe mijn kern ontrafelt, hoe het web me verwelkomt en omhelst, terwijl de lucht zich vult met blauwpaarse kreten en de vage geur van sinaasappels en kruitdamp.

Later, buiten, adem ik de zomer in.
Voor het eerst in lange tijd is de leegte verdwenen.
Voor het eerst in lange tijd herinner ik me mijn eigenlijke vorm.

Mail

Olga Ponjee is scenarioschrijver, kledingmaker, drag king en professioneel laatbloeier. Ze won de Visser-Neerlandiaprijs voor haar scenario Voortjagers en debuteerde in 2023 met Oneindig, een erotische serie queernovelles. Haar verhalen gaan over de joy van resistance en mensen die kracht leren vinden in juist datgene wat ze anders maakt.

Guus Møystad (1992) is een kunstenaar, schrijver en storyteller. Hij is een chaotische mengelmoes van identiteiten, die door zijn kindertijd in Beiroet, internationale school in Oslo, wortels in Maastricht en familie in Brussel, nooit helemaal tot rust zijn gekomen. Deze mengelmoes drukt hij in het mooiste mengelmoes-medium aller tijden uit: strips. Hij is geïnteresseerd in en geïnspireerd door politiek, geschiedenis, fantasie, utopie, lichamen en identiteit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Biecht

Biecht

‘Ik ben buschauffeur en ik rijd altijd expres de halte een paar meter voorbij zodat alle wachtende mensen een drafje moeten inzetten om de bus toch te halen.’ Een verhaal van Hanne Craye dat je leidt langs zonden, intieme geheimen en de juridische voorwaarden van een biecht. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer