Foto: Jan Postma

De ex-presentator van Try Before You Die en acteur presenteert zijn favoriete video, beeld, tekst en geluid." />

Foto: Jan Postma

De ex-presentator van Try Before You Die en acteur presenteert zijn favoriete video, beeld, tekst en geluid." />
Asset 14

Steyn de Leeuwe

Een aapje zwijgt, een aapje is blind, een aapje is doof. In de jungle van het bombardement aan tekens, zijnde tekst, geluid, beeld en al het ander moois en lelijks wat verschillende media ons dagelijks voorschotelen, is het moeilijk navigeren tussen de parels en de zwijnen. Hard//hoofd vraagt in de Multimedi-aap elke maand aan een bijzondere Nederlander om de vier beste vormen van beeld, geluid, video en tekst te kiezen. Laat u inspireren.

Steyn de Leeuwe (1981) is acteur, theatermaker en muzikant. Voor BNN presenteerde hij Try Before You Die, en overleefde daarvoor in de jungle van Peru, beklom als Spiderman een Rotterdams gebouw en hing stiekem zijn eigen kunst tussen de meesterwerken in het Louvre. Als acteur speelde hij de afgelopen jaren hoofdrollen in Kees de Jongen van De Toneelmakerij, in de Drentse Bluesopera van de Peergroup en in Noem hem Pinocchio van Toneelgroep Oostpol. Deze zomer reist De Leeuwe af naar de countryside van Engeland om daar met de Peergroup een nieuw stuk te maken en te spelen.

Foto: Jan Postma

Video

Flight of the conchords, Jenny (2006)

"Flight of the Conchords is een originele en creatieve manier van podiumkunsten. Ik zag dit filmpje voor het eerst via een vriend, gewoon op Youtube, en vond het meteen zo grappig. Knap gedaan: met nul decors zetten ze met z’n tweeën een hele theatershow in elkaar, met niks meer dan twee krukjes en twee gitaren. Een cabaretier is ook alleen, maar voor mij wordt het echt interessant als een show muzikaal ook nog goed is. Een van hen (Bret McKenzie, red.) speelde in de band The Black Seeds, dat hoor je, het zijn echte popmuzikanten. Ze maken grappige liedjes die ook nog funky zijn, dat is helemaal mijn smaak.

Dit fragment is zo grappig omdat het idee heel simpel is. En hoe simpeler het idee, hoe leuker het kan worden. Met één enkel gegeven - jongen en meisje ontmoeten elkaar en eentje herinnert zich schijnbaar niets van een eerdere ontmoeting - iets vets maken, dat vind ik echt sterk. Het kan ook flauw worden, maar dat gebeurt hier niet doordat je wordt verrast: net na de helft begint Jemaine Clement opeens mooi en poëtisch te zingen, er is een akkoordenwisseling, en even is het écht mooi. Meteen daarna wordt die sfeer onderuit gehaald door een goeie grap."

Audio

KT Tunstall, I want you back

"In dit fragment hoor je heel goed dat KT Tunstall behalve een lekker wijf ook een echt goeie muzikant is. Ze maakt heel catchy muziek, beetje poprock, en behalve met haar band dus ook alleen. Haar cd’s zijn meer geproduceerd en gelikt, maar deze dingen blijven een rauw randje hebben, ze is een beetje poppy cowgirl, daar houd ik van. Live is ze ook goed, ze zet een hele show neer: ze maakt niet alleen muziek maar praat ook met haar publiek.

Deze track is zo vet omdat ze in een paar seconden een begeleidingsband in elkaar zet met dat looppedaal. Ze maakt een hele originele, funky versie van het best wel zoete nummer van Jackson 5. Ze staat helemaal in haar eentje maar de zaal hangt aan haar lippen. Met bijna niks en zonder zenuwen weet ze echt te funken, dat is toch stoer! Je hoort hier de ware aard van het beestje, dat vind ik leuker dan de door platenmaatschappijen geproduceerde dingen die ze maakt."

Beeld

"Dit schilderij is ouder dan ik ben. Mijn vader, Peter de Leeuwe, heeft het gemaakt. Hij is schilder en beeldhouwer. Je ziet een Cubaanse visser die net aan wal is gekomen en zijn vangst schoonmaakt. Mijn vader was op vakantie met mijn moeder en maakte een foto van dit tafereel, en later heeft hij er een schilderij van gemaakt. Het hing vroeger in de woonkamer en ik vond het altijd al mooi: zo vrolijk -ondanks de dode visjes- met al die kleuren. Ik denk eigenlijk dat dit schilderij mijn reislust onbewust heeft aangewakkerd: ik was benieuwd hoe het er in Midden- en Zuid-Amerika uit zag, en inmiddels weet ik dat. In Brazilië heb ik zelfs een man aangesproken omdat hij precies leek op de figuur van dit schilderij.

Ik had dit werk eerst in bruikleen, en versleepte het van kamer naar kamer. Een paar jaar geleden heb ik het officieel gekregen van mijn vader: hij was bij me op bezoek en zei dat hij graag wilde dat zijn kinderen werk van hem in bezit hadden, ook voor wanneer hij er ooit niet meer is. Nu hangt het hier, in mijn eerste echte huis, naast de palmboom: eigenlijk loop je zo de tropen binnen in mijn huis."

Tekst

Roald Dahl, De Griezels (1980)

"De teksten van Roald Dahl zijn meesterlijk, er is niemand die zo uniek en grappig kan schrijven als hij. Meestal zit je er al bij zijn eerste zinnen meteen in, het wordt gelijk duidelijk wat voor iemand hij aan het beschrijven is. Hij kan zo smaakvol en smeuïg vertellen, je wordt in het verhaal gezogen, ik heb er altijd gelijk zin in. Als kind was ik al gefascineerd door zijn boeken: het zijn geen zoete verhaaltjes en ze hebben iets naars, maar zitten tegelijkertijd vol humor. Die combinatie vind ik inspirerend, ik denk dat de verhalen van Roald Dahl mijn fantasie zeker hebben vormgegeven.

Zijn stijl is horrorachtig, het is eigenlijk te spannend voor kinderen, maar toch net niet. Kinderhorror noem ik het. Zijn verhalen gaan vaak over vreselijke mensen, nare en smerige types die op iets afschuwelijks afstevenen. Maar omdat ze zo vreselijk zijn is dat volledig terecht. In De Griezels zijn de hoofdpersonages door en door slecht; volgens mij lezen we eigenlijk de kritiek van Dahl zelf op dit soort figuren: hij walgt echt van ze. Als kind vond ik dit boek behoorlijk eng, ik zag alles voor me.

Laatst las ik een boekje van de zoon van Roald Dahl, over zijn vader. Dahl was echt een soort uitvinder: hij vulde bijvoorbeeld te kleine schoenen met zakken water, stopte deze in de vriezer en maakte zo de schoenen een maat groter waardoor ze wel paste. Slim toch? Veel van de verhalen die Dahl voor zijn zoon verzon bij het slapengaan, werden later op papier uitgewerkt. In zijn kinderboeken komt de creatieve geest van Roald Dahl helemaal tot zijn recht."

Interview door Noor Spanjer

In september speelt Steyn de Leeuwe op een klein theaterfestival in Amsterdam Roest (13 t/m 16 en 20 t/m 23 september, zie amsterdamroest.nl, red.) samen met een collega de voorstelling ‘Duivels Dilemma’.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer