Foto: Jan Postma

De ex-presentator van Try Before You Die en acteur presenteert zijn favoriete video, beeld, tekst en geluid." />

Foto: Jan Postma

De ex-presentator van Try Before You Die en acteur presenteert zijn favoriete video, beeld, tekst en geluid." />
Asset 14

Steyn de Leeuwe

Een aapje zwijgt, een aapje is blind, een aapje is doof. In de jungle van het bombardement aan tekens, zijnde tekst, geluid, beeld en al het ander moois en lelijks wat verschillende media ons dagelijks voorschotelen, is het moeilijk navigeren tussen de parels en de zwijnen. Hard//hoofd vraagt in de Multimedi-aap elke maand aan een bijzondere Nederlander om de vier beste vormen van beeld, geluid, video en tekst te kiezen. Laat u inspireren.

Steyn de Leeuwe (1981) is acteur, theatermaker en muzikant. Voor BNN presenteerde hij Try Before You Die, en overleefde daarvoor in de jungle van Peru, beklom als Spiderman een Rotterdams gebouw en hing stiekem zijn eigen kunst tussen de meesterwerken in het Louvre. Als acteur speelde hij de afgelopen jaren hoofdrollen in Kees de Jongen van De Toneelmakerij, in de Drentse Bluesopera van de Peergroup en in Noem hem Pinocchio van Toneelgroep Oostpol. Deze zomer reist De Leeuwe af naar de countryside van Engeland om daar met de Peergroup een nieuw stuk te maken en te spelen.

Foto: Jan Postma

Video

Flight of the conchords, Jenny (2006)

"Flight of the Conchords is een originele en creatieve manier van podiumkunsten. Ik zag dit filmpje voor het eerst via een vriend, gewoon op Youtube, en vond het meteen zo grappig. Knap gedaan: met nul decors zetten ze met z’n tweeën een hele theatershow in elkaar, met niks meer dan twee krukjes en twee gitaren. Een cabaretier is ook alleen, maar voor mij wordt het echt interessant als een show muzikaal ook nog goed is. Een van hen (Bret McKenzie, red.) speelde in de band The Black Seeds, dat hoor je, het zijn echte popmuzikanten. Ze maken grappige liedjes die ook nog funky zijn, dat is helemaal mijn smaak.

Dit fragment is zo grappig omdat het idee heel simpel is. En hoe simpeler het idee, hoe leuker het kan worden. Met één enkel gegeven - jongen en meisje ontmoeten elkaar en eentje herinnert zich schijnbaar niets van een eerdere ontmoeting - iets vets maken, dat vind ik echt sterk. Het kan ook flauw worden, maar dat gebeurt hier niet doordat je wordt verrast: net na de helft begint Jemaine Clement opeens mooi en poëtisch te zingen, er is een akkoordenwisseling, en even is het écht mooi. Meteen daarna wordt die sfeer onderuit gehaald door een goeie grap."

Audio

KT Tunstall, I want you back

"In dit fragment hoor je heel goed dat KT Tunstall behalve een lekker wijf ook een echt goeie muzikant is. Ze maakt heel catchy muziek, beetje poprock, en behalve met haar band dus ook alleen. Haar cd’s zijn meer geproduceerd en gelikt, maar deze dingen blijven een rauw randje hebben, ze is een beetje poppy cowgirl, daar houd ik van. Live is ze ook goed, ze zet een hele show neer: ze maakt niet alleen muziek maar praat ook met haar publiek.

Deze track is zo vet omdat ze in een paar seconden een begeleidingsband in elkaar zet met dat looppedaal. Ze maakt een hele originele, funky versie van het best wel zoete nummer van Jackson 5. Ze staat helemaal in haar eentje maar de zaal hangt aan haar lippen. Met bijna niks en zonder zenuwen weet ze echt te funken, dat is toch stoer! Je hoort hier de ware aard van het beestje, dat vind ik leuker dan de door platenmaatschappijen geproduceerde dingen die ze maakt."

Beeld

"Dit schilderij is ouder dan ik ben. Mijn vader, Peter de Leeuwe, heeft het gemaakt. Hij is schilder en beeldhouwer. Je ziet een Cubaanse visser die net aan wal is gekomen en zijn vangst schoonmaakt. Mijn vader was op vakantie met mijn moeder en maakte een foto van dit tafereel, en later heeft hij er een schilderij van gemaakt. Het hing vroeger in de woonkamer en ik vond het altijd al mooi: zo vrolijk -ondanks de dode visjes- met al die kleuren. Ik denk eigenlijk dat dit schilderij mijn reislust onbewust heeft aangewakkerd: ik was benieuwd hoe het er in Midden- en Zuid-Amerika uit zag, en inmiddels weet ik dat. In Brazilië heb ik zelfs een man aangesproken omdat hij precies leek op de figuur van dit schilderij.

Ik had dit werk eerst in bruikleen, en versleepte het van kamer naar kamer. Een paar jaar geleden heb ik het officieel gekregen van mijn vader: hij was bij me op bezoek en zei dat hij graag wilde dat zijn kinderen werk van hem in bezit hadden, ook voor wanneer hij er ooit niet meer is. Nu hangt het hier, in mijn eerste echte huis, naast de palmboom: eigenlijk loop je zo de tropen binnen in mijn huis."

Tekst

Roald Dahl, De Griezels (1980)

"De teksten van Roald Dahl zijn meesterlijk, er is niemand die zo uniek en grappig kan schrijven als hij. Meestal zit je er al bij zijn eerste zinnen meteen in, het wordt gelijk duidelijk wat voor iemand hij aan het beschrijven is. Hij kan zo smaakvol en smeuïg vertellen, je wordt in het verhaal gezogen, ik heb er altijd gelijk zin in. Als kind was ik al gefascineerd door zijn boeken: het zijn geen zoete verhaaltjes en ze hebben iets naars, maar zitten tegelijkertijd vol humor. Die combinatie vind ik inspirerend, ik denk dat de verhalen van Roald Dahl mijn fantasie zeker hebben vormgegeven.

Zijn stijl is horrorachtig, het is eigenlijk te spannend voor kinderen, maar toch net niet. Kinderhorror noem ik het. Zijn verhalen gaan vaak over vreselijke mensen, nare en smerige types die op iets afschuwelijks afstevenen. Maar omdat ze zo vreselijk zijn is dat volledig terecht. In De Griezels zijn de hoofdpersonages door en door slecht; volgens mij lezen we eigenlijk de kritiek van Dahl zelf op dit soort figuren: hij walgt echt van ze. Als kind vond ik dit boek behoorlijk eng, ik zag alles voor me.

Laatst las ik een boekje van de zoon van Roald Dahl, over zijn vader. Dahl was echt een soort uitvinder: hij vulde bijvoorbeeld te kleine schoenen met zakken water, stopte deze in de vriezer en maakte zo de schoenen een maat groter waardoor ze wel paste. Slim toch? Veel van de verhalen die Dahl voor zijn zoon verzon bij het slapengaan, werden later op papier uitgewerkt. In zijn kinderboeken komt de creatieve geest van Roald Dahl helemaal tot zijn recht."

Interview door Noor Spanjer

In september speelt Steyn de Leeuwe op een klein theaterfestival in Amsterdam Roest (13 t/m 16 en 20 t/m 23 september, zie amsterdamroest.nl, red.) samen met een collega de voorstelling ‘Duivels Dilemma’.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer