Foto: Jan Postma

De ex-presentator van Try Before You Die en acteur presenteert zijn favoriete video, beeld, tekst en geluid." />

Foto: Jan Postma

De ex-presentator van Try Before You Die en acteur presenteert zijn favoriete video, beeld, tekst en geluid." />
Asset 14

Steyn de Leeuwe

Een aapje zwijgt, een aapje is blind, een aapje is doof. In de jungle van het bombardement aan tekens, zijnde tekst, geluid, beeld en al het ander moois en lelijks wat verschillende media ons dagelijks voorschotelen, is het moeilijk navigeren tussen de parels en de zwijnen. Hard//hoofd vraagt in de Multimedi-aap elke maand aan een bijzondere Nederlander om de vier beste vormen van beeld, geluid, video en tekst te kiezen. Laat u inspireren.

Steyn de Leeuwe (1981) is acteur, theatermaker en muzikant. Voor BNN presenteerde hij Try Before You Die, en overleefde daarvoor in de jungle van Peru, beklom als Spiderman een Rotterdams gebouw en hing stiekem zijn eigen kunst tussen de meesterwerken in het Louvre. Als acteur speelde hij de afgelopen jaren hoofdrollen in Kees de Jongen van De Toneelmakerij, in de Drentse Bluesopera van de Peergroup en in Noem hem Pinocchio van Toneelgroep Oostpol. Deze zomer reist De Leeuwe af naar de countryside van Engeland om daar met de Peergroup een nieuw stuk te maken en te spelen.

Foto: Jan Postma

Video

Flight of the conchords, Jenny (2006)

"Flight of the Conchords is een originele en creatieve manier van podiumkunsten. Ik zag dit filmpje voor het eerst via een vriend, gewoon op Youtube, en vond het meteen zo grappig. Knap gedaan: met nul decors zetten ze met z’n tweeën een hele theatershow in elkaar, met niks meer dan twee krukjes en twee gitaren. Een cabaretier is ook alleen, maar voor mij wordt het echt interessant als een show muzikaal ook nog goed is. Een van hen (Bret McKenzie, red.) speelde in de band The Black Seeds, dat hoor je, het zijn echte popmuzikanten. Ze maken grappige liedjes die ook nog funky zijn, dat is helemaal mijn smaak.

Dit fragment is zo grappig omdat het idee heel simpel is. En hoe simpeler het idee, hoe leuker het kan worden. Met één enkel gegeven - jongen en meisje ontmoeten elkaar en eentje herinnert zich schijnbaar niets van een eerdere ontmoeting - iets vets maken, dat vind ik echt sterk. Het kan ook flauw worden, maar dat gebeurt hier niet doordat je wordt verrast: net na de helft begint Jemaine Clement opeens mooi en poëtisch te zingen, er is een akkoordenwisseling, en even is het écht mooi. Meteen daarna wordt die sfeer onderuit gehaald door een goeie grap."

Audio

KT Tunstall, I want you back

"In dit fragment hoor je heel goed dat KT Tunstall behalve een lekker wijf ook een echt goeie muzikant is. Ze maakt heel catchy muziek, beetje poprock, en behalve met haar band dus ook alleen. Haar cd’s zijn meer geproduceerd en gelikt, maar deze dingen blijven een rauw randje hebben, ze is een beetje poppy cowgirl, daar houd ik van. Live is ze ook goed, ze zet een hele show neer: ze maakt niet alleen muziek maar praat ook met haar publiek.

Deze track is zo vet omdat ze in een paar seconden een begeleidingsband in elkaar zet met dat looppedaal. Ze maakt een hele originele, funky versie van het best wel zoete nummer van Jackson 5. Ze staat helemaal in haar eentje maar de zaal hangt aan haar lippen. Met bijna niks en zonder zenuwen weet ze echt te funken, dat is toch stoer! Je hoort hier de ware aard van het beestje, dat vind ik leuker dan de door platenmaatschappijen geproduceerde dingen die ze maakt."

Beeld

"Dit schilderij is ouder dan ik ben. Mijn vader, Peter de Leeuwe, heeft het gemaakt. Hij is schilder en beeldhouwer. Je ziet een Cubaanse visser die net aan wal is gekomen en zijn vangst schoonmaakt. Mijn vader was op vakantie met mijn moeder en maakte een foto van dit tafereel, en later heeft hij er een schilderij van gemaakt. Het hing vroeger in de woonkamer en ik vond het altijd al mooi: zo vrolijk -ondanks de dode visjes- met al die kleuren. Ik denk eigenlijk dat dit schilderij mijn reislust onbewust heeft aangewakkerd: ik was benieuwd hoe het er in Midden- en Zuid-Amerika uit zag, en inmiddels weet ik dat. In Brazilië heb ik zelfs een man aangesproken omdat hij precies leek op de figuur van dit schilderij.

Ik had dit werk eerst in bruikleen, en versleepte het van kamer naar kamer. Een paar jaar geleden heb ik het officieel gekregen van mijn vader: hij was bij me op bezoek en zei dat hij graag wilde dat zijn kinderen werk van hem in bezit hadden, ook voor wanneer hij er ooit niet meer is. Nu hangt het hier, in mijn eerste echte huis, naast de palmboom: eigenlijk loop je zo de tropen binnen in mijn huis."

Tekst

Roald Dahl, De Griezels (1980)

"De teksten van Roald Dahl zijn meesterlijk, er is niemand die zo uniek en grappig kan schrijven als hij. Meestal zit je er al bij zijn eerste zinnen meteen in, het wordt gelijk duidelijk wat voor iemand hij aan het beschrijven is. Hij kan zo smaakvol en smeuïg vertellen, je wordt in het verhaal gezogen, ik heb er altijd gelijk zin in. Als kind was ik al gefascineerd door zijn boeken: het zijn geen zoete verhaaltjes en ze hebben iets naars, maar zitten tegelijkertijd vol humor. Die combinatie vind ik inspirerend, ik denk dat de verhalen van Roald Dahl mijn fantasie zeker hebben vormgegeven.

Zijn stijl is horrorachtig, het is eigenlijk te spannend voor kinderen, maar toch net niet. Kinderhorror noem ik het. Zijn verhalen gaan vaak over vreselijke mensen, nare en smerige types die op iets afschuwelijks afstevenen. Maar omdat ze zo vreselijk zijn is dat volledig terecht. In De Griezels zijn de hoofdpersonages door en door slecht; volgens mij lezen we eigenlijk de kritiek van Dahl zelf op dit soort figuren: hij walgt echt van ze. Als kind vond ik dit boek behoorlijk eng, ik zag alles voor me.

Laatst las ik een boekje van de zoon van Roald Dahl, over zijn vader. Dahl was echt een soort uitvinder: hij vulde bijvoorbeeld te kleine schoenen met zakken water, stopte deze in de vriezer en maakte zo de schoenen een maat groter waardoor ze wel paste. Slim toch? Veel van de verhalen die Dahl voor zijn zoon verzon bij het slapengaan, werden later op papier uitgewerkt. In zijn kinderboeken komt de creatieve geest van Roald Dahl helemaal tot zijn recht."

Interview door Noor Spanjer

In september speelt Steyn de Leeuwe op een klein theaterfestival in Amsterdam Roest (13 t/m 16 en 20 t/m 23 september, zie amsterdamroest.nl, red.) samen met een collega de voorstelling ‘Duivels Dilemma’.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer